null Beeld
Beeld

Swipen & klikkenKelli van der Waals

Cottagecore: nu we opgehokt zijn, groeit het verlangen naar een natuurlijk bestaan

Als programma’s lang in de top-10 van Netflix staan, ben ik zelden in staat ze links te laten liggen. Hoe fout ze me ook lijken en hoezeer ik mezelf ook inschat als niet-behorende-tot-de-doelgroep. Want als iets zó graag bekeken wordt, dan geeft het vast iets prijs over onze cultuur. Zoals Bridgerton, een mierzoet kostuumdrama dat zich afspeelt in de vroege negentiende eeuw en hoofdzakelijk draait om jonge vrouwen op de huwelijksmarkt. In de vier weken na de release werd Bridgerton gestreamd in 63 miljoen huishoudens.

Heel bijzonder is de serie niet, afgezien van de diverse cast waarmee een niet-divers tijdperk wordt uitgebeeld. Ook gaat het soms vrij expliciet over de potsierlijk onderdanige positie van de vrouw in deze periode, en zit er tenminste één homoseksueel personage in. Verder is Bridgerton een soapy liefdesverhaal met sterke bouquetreeks-trekjes. Maar misschien is dat juist wel wat die tientallen miljoenen kijkers trok. En anders de roddelaarster die de voice-over voert (net als in de populaire tienerserie Gossip Girl). Of de weelde waarin ze allemaal leven (ook net als in Gossip Girl, veel gelijkenissen hier).

Romantische verbeelding

Al het bovenstaande, zou ik zeggen, en nog iets: Bridgerton sluit naadloos aan op een sterke online trend met de naam cottagecore. Cottagecore is vernoemd naar de Engelse plattelandshuisjes van weleer, en omvat een romantische verbeelding van alles wat daar in en omheen bestaat: wildbloemen en kant, kikkers en slakken, haakwerkjes en koekjes, aardbeien en grassprieten, strohoeden, wapperende haren en witte jurken. Vooral heel veel witte jurken, het is een erg meisjesachtige trend.

Zoals in veel hedendaagse stijlstromingen spelen natuur en handwerk een belangrijke rol, alsof de beoefenaars zich willen afzetten tegen de technologieën waarmee ze hun cottagecore communiceren (Instagram en TikTok, vooral). Toepasselijk, want de oorspronkelijke cottagestijl ontstond als tegenreactie op de industriële revolutie. In die zin lijken cottagecore-vrouwen wel een beetje op tradwives, de alt-right vrouwen die vinden dat we terug moeten naar traditionele rolpatronen. Die twitteren dat de man altijd voor moet gaan, maken YouTube-filmpjes over overhemden strijken en zijn ook niet vies van een witte jurk. Maar cottagecore is juist verrassend progressief en naar het schijnt behoorlijk queer, met vrouwen die zich identificeren als cottagecore lesbian.

Een ontsnapping naar het platteland

Dat cottagecore juist het afgelopen jaar zo sterk doordrong in de online en populaire cultuur, spreekt wel een beetje voor zich: opgehokt in huis en vastgeplakt aan het scherm groeit gauw het verlangen naar een tactiel en natuurlijk bestaan. Wie heeft er in 2020 niet gedroomd van een ontsnapping naar het platteland? ‘Een idyllische, schattige levensstijl, ver weg van de zorgen van de wereld,’ aldus de Amerikaanse Vogue.

Terwijl de natuur eigenlijk ook ongemakkelijk en gevaarlijk is. En de tijd die cottagecore verheerlijkt heus niet zo aangenaam, zonder hedendaagse gemakken als warme douches, vaccins en internetverbindingen. Maar dat maakt niet uit. Het escapisme schuilt niet in het letterlijke cottage-leven, maar in de verbeelding en de romantisering ervan. De voorstelling van een vroegere wereld, onder onze eigen voorwaarden. Dat hebben de makers van Bridgerton goed begrepen.

Swipen & klikken - Kelli van der Waals bespreekt opvallende trends en discussies in online media. Eerdere columns vind je hier.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden