Review

Concert Calexico loopt uit de hand

'Lucky Luke ontmoet Ennio Morricone', zo valt het plaatdebuut 'The black light' (Konkurrent) van het Amerikaanse duo Calexico uit 1998 te typeren. De akoestische loungemuziek 'avant la date' vol evocatieve western-nostalgie, verkocht tussentijds zodanig, dat er zondag bij de presentatie van de opvolger 'Hot rail' (Virgin) sprake was van een ware volksoploop.

Files op de brug van de Melkweg, waarbinnen de hitte van Death Valley en de drukte van een rodeo-jaarmarkt heersten. Volslagen overrompeld overtroffen gitarist Joey Burns en drummer John Convertino de opgeklopte verwachtingen met een concert, dat volledig uit de hand liep en nu al tot het gedenkwaardigste van 2000 kan worden gerekend. Flauwvallers haastten zich na herstel spoedig weer naar binnen om maar niets van dit ongeplande pandemonium te missen.

Gedompeld in saunahitte verschenen beelden van Sam Peckinpah's 'The wild bunch' op het achterdoek. Daaronder liet Calexico -uitgebreid tot zes muzikanten- zijn onthaastende klanken los. Vibrafoon, trompet, lapsteelgitaar en maracas versterkten met hun klanken de lome sfeer. Langzaam werd je meegezogen in hun western-omniversum, waar sluipschutters op de loer lagen en tumbleweeds uit het niets kwamen aanrollen. De sound van trompetten riep met referentie aan Miles Davis herinneringen op aan desolate landschappen. Abrupte wendingen op gitaar en slagwerk kondigden een volgende sinistere episode aan. Totdat bij volslagen verrassing vier sombreros het podium bestormden. Het mariachi-kwartet 'Luz de la luna' verbreedde het filmisch cowboy-landschap met schitterende trompet-soli, scheve vioolpartijen en duwende gitaarakkoorden.

Geleidelijk verloren Burns en Convertino de controle over de mallemolen van elkaar tartende improvisaties, die telkens eindigden in ovationeel applaus. Zelfs de verjaardag van een mariachi-lid werd gevierd met een massaal gezongen 'Lang zal ze leven'.

Vernoemd naar een grensplaatsje tussen Californië en Mexico, bood Calexico exact wat de naam suggereert. Grensoverschrijdende muziek waarin de rootsmuziek van de Verenigde Staten met die van Mexico versmolt. Onvermoed verschoof de desolate sfeer waarop het duo patent heeft, naar een uitgelaten bruiloft in een stampvolle cantina. Maar ook dat was volgens de regels van Calexico, want, 'In Tucson Arizona leer je het toeval aanvaarden'.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden