Review

Coldplay - X & Y

Van de eerste twee cd's verkocht Coldplay wereldwijd ruim zestien miljoen exemplaren. 'X & Y' moet nu hun status als populairste band bevestigen.

Door de tijdrovende strijd voor fair trade, de geboorte van zanger Chris Martins dochter Apple en de te luxe opname-omstandigheden, bleef de creativiteit lange tijd weg. Uiteindelijk vond het viertal inspiratie in een studiootje in Noord-Londen. Niet alleen ziet Coldplay U2 als het voorbeeld dat verslagen moet worden, gitarist Jon Buckland had ook laten weten een cd te willen maken met net zo'n adembenemend vol geluid als U2's 'The Joshua Tree', en misschien kopieert hij daarom onbewust in 'Low' de gitaarstijl van The Edge. Tijdens de opnames van 'X & luisterden ze vooral naar elektronische platen, naar Depeche Mode en Kraftwerk: zo bevat 'Talk' elementen van Kraftwerks 'Computer Love'. En ook Brian Eno kwam nog langs voor een synthesizer-partij in 'Low'. Het accent ligt nu minder op hamerende piano's (zoals in het archetypische Coldplay-nummer 'Clocks') en meer op die drijvende synthesizers. Soms valt dat goed uit, zo is 'Square One' een sfeerrijke opening en wijkt ook de titelsong prettig af van de Coldplay-standaard. Verder mist het album scherpe randjes, zorgen de orgelpartijen voor een wat klamme zwaarmoedigheid en zijn er voor een topband toch te weinig topstukken.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden