Recensie

Cold case voor Marian Dahle

Beeld q

Unni Lindell:
Ik weet waar je woont
Vert. Eline Jongsma. Q; 352 blz, € 19,99

Het gaat ronduit slecht met hoofdinspecteur Marian Dahle. Bij een confrontatie met een seriemoordenaar is ze zwaargewond geraakt en ze zit al vier maanden thuis. Ze drinkt en durft nauwelijks haar huis meer uit. Het laatste waar ze op zit te wachten is een telefoontje van haar baas. Maar Inni Lindells vaste speurder Cato Isaksen wil zijn beste kracht weer aan het werk hebben. Of Dahle zich op een cold case wil storten.

Vijftien jaar eerder is de zesjarige Thone verdwenen van een volkstuinencomplex in Oslo. Haar moeder had haar even achtergelaten om te spelen met het dochtertje van de beheerster. Het kind is nooit meer teruggezien.

Fragmentarisch 

Lindell begint haar verhaal wat fragmentarisch. De verslaafde zoon van de beheerster zwerft rond. Twee motorrijders ontvoeren de bediende van een sportzaak. Op een boerderij buiten de stad staat een martelstoel. Maar wat heeft het allemaal te maken met de verdwenen Thone?

Marian Dahle neemt de klus aan. Ze vindt dat de recherche haar werk jaren geleden slordig heeft gedaan. Waar is bijvoorbeeld de bal gebleven waar de twee meisjes mee speelden? Daar moeten sporen op zitten. Ze gaat de betrokkenen van toen af. De moeder gedraagt zich vreemd. Het is soms alsof ze bevroren is geraakt in die ene dag. Ze heeft nooit meer een voet op het volkstuincomplex gezet. Ook Marian Dahle is labiel en voelt zich slecht. Ze meent iemand in haar huis te horen. Is ze gek aan het worden?

Dezelfde manier 

Dan duiken er twee lichamen op die op dezelfde manier gemarteld zijn als de meisjes. Er is een verband met haar zaak, weet Dahle, maar door haar onorthodoxe manier van werken kan ze haar baas niets vertellen.

Unni Lindell is een veelzijdig schrijfster: naast de serie rond Cato Isaksen schreef ze poëzie en kinderboeken. Haar thrillers zijn heel geschikt voor puzzelliefhebbers. Een toevallige opmerking, de kleur van behang, een vage herinnering van een getuige, het draagt allemaal bij tot de oplossing. Na afloop denk je als lezer: ik had het kunnen weten. Achter in het boek vertelt de schrijfster hoe ze dat doet: ze zet het verhaal op als een schaakspel. Als ingrediënten gebruikt ze in ‘Ik weet waar je woont’ gekte en waanzin, met een flinke verrassing aan het einde.

Lindell brengt Marian Dahle zo mooi tot leven, dat je als lezer haar ‘vaste’ hoofdpersoon Cato Isaksen gemakkelijk vergeet.

Lees hier meer boekrecensies van Trouw 

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden