FilmrecensieWonder Woman 1984

Charismatische heldin raakt verstrikt in rommelig scenario

Gal Gadot schittert als Wonder Woman in de film die de laatste blockbuster van 2020 moest worden. In plaats daarvan komt Wonder Woman 1984 uit op thuis-bioscoopplatforms. Onder meer te zien op Pathé Thuis, Amazon Prime Video en Apple TV. Beeld AP
Gal Gadot schittert als Wonder Woman in de film die de laatste blockbuster van 2020 moest worden. In plaats daarvan komt Wonder Woman 1984 uit op thuis-bioscoopplatforms. Onder meer te zien op Pathé Thuis, Amazon Prime Video en Apple TV.Beeld AP

De stripverfilming Wonder Woman uit 2017 was een regelrechte hit. Het vervolg haalt dat niveau helaas niet, maar de visuele bravoure maakt veel goed.

Wonder Woman 1984
Regie: Patty Jenkins
Met Gal Gadot, Kristen Wiig, Chris Pine
★★★

Toen Patty Jenkins enkele jaren geleden de stripverfilming Wonder Woman maakte, was duidelijk dat ze met haar energieke hoofdrolspeler goud in handen had. De Israëlische acteur Gal Gadot deed je onmiddellijk verliefd worden op de charismatische superheldin die met open blik, hooguit een denkfrons, de wereld in stapt om goed te doen. Een perfecte potentiële start voor een serie wervelende films. Fans zagen uit naar een vervolg.

De vrouw met bovennatuurlijke krachten is begin jaren veertig voor DC Comics in het leven geroepen door William Moulton Marston. Deze ontwerper had een fascinerende achtergrond. Als psycholoog ontwikkelde hij samen met zijn vrouw en vakgenoot Elizabeth Holloway een prototype voor een leugendetector. Tegelijkertijd was hij een polyamorist én een zelfverklaard feminist, met een fascinatie voor bondage: als erotisch fenomeen en als verwijzing naar de symbolische ketenen van de suffragette-beweging van rond de vorige eeuwwisseling.

Scene uit Wonder Woman 1984. Beeld
Scene uit Wonder Woman 1984.Beeld

In zijn personage Diana met als alter ego Wonder Woman zag hij het ideaalbeeld van een nieuw type vrouw: krachtig, assertief, sociaal intelligent en vol compassie. Met polsbanden die aanvallen afweren en een gouden lasso die anderen dwingt de waarheid te vertellen, was Wonder Woman een vredelievend, humoristisch alternatief voor het mannelijk geweld dat de wereld in de jaren veertig in z’n greep hield.

Logisch dat de film in 2017 zo’n immense hit werd. Te midden van de golf aan MeToo-verhalen stond een volstrekt autonome, onverzettelijke heldin die voor niets een man nodig heeft – ook niet voor haar lusten.

Sluitstuk

Het vervolg Wonder Woman 1984 had het daverende sluitstuk moeten worden van filmjaar 2020, dat talloze sterke vrouwenfilms voortbracht. Maar het werd meerdere malen uitgesteld vanwege gesloten filmzalen. Nu komt de film op thuisbioscoopplatforms. Dat is jammer van de actiescènes, die op een groot doek meer indruk maken. Zoals de enerverende opening met de kleine Diana (wederom de hartveroverende Lilly Aspell), geboren in een vrouwengemeenschap op het afgelegen idyllische eiland Themyscira. Hier zien we haar meedoen aan een atletiekwedstrijd. Even impulsief als koppig meet ze zich, ondersteund door Hans Zimmers lyrische muziek, met volwassenen die haar een strenge les leren: wees eerlijk en kies nooit voor de makkelijke weg. Leuk om in deze proloog Robin Wright en Connie Nielsen weer even te zien langskomen als de moederfiguren die als het ware over Diana’s schouder blijven meekijken. Hun rol had best groter gemogen.

Scene uit Wonder Woman 1984. Beeld
Scene uit Wonder Woman 1984.Beeld

Buitenissige outfits

Even later zijn we in de jaren tachtig beland, het tijdperk van schoudervulling en veel haar, van opkomende mediagiganten en Wallstreet-inhaligheid. Diana Prince, leeftijdloos sexy en stijlvol, werkt als archeoloog in het Smithsonian museum en raakt daar ongemakkelijk bevriend met haar muizige collega, geoloog Barbara Minerva (Kristen Wiig). Die relatie geeft dynamiek aan het scenario.

De terugkeer van Diana’s grote, verloren liefde Steve Trevor (Chris Pine) doet het tegenovergestelde. De voormalige WOI-piloot verwondert zich dit keer over moderne tijden, samengevat in een maffe sequentie waarin hij de ene na de andere buitenissige jaren tachtig-outfit aantrekt. Die meligheid haalt de vaart eruit, maar dat blijkt een metafoor. Was Steve in de eerste film een instigator voor Diana’s weidsere blik, ditmaal is hij een romantisch blok aan het been van een vrouw die voor iets groots bestemd is.

Scene uit Wonder Woman 1984. Beeld AP
Scene uit Wonder Woman 1984.Beeld AP

Met tweeënhalf uur draait Wonder Woman 1984 zich vast in een rommelig, wat prekerig scenario rond een steen die wensen kan doen uitkomen: een uitnodiging tot lomp egoïsme dat Diana als Wonder Woman zal moeten rechtzetten.

Als kijker zie je uit naar de momenten waarop Gadot opgewekt slingerend, springend, buitelend én met een ironisch lachje de misantropen van deze wereld op hun donder geeft. Het zijn deze momenten van visuele bravoure en luchtigheid die je tóch doen uitzien naar de volgende Wonder Woman-film.

Te zien op o.a. Pathé Thuis, Amazon Prime Video en Apple TV

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden