MuziekrecensiesCD's op vrijdag

CD’s op vrijdag: Roosbeef is poëtisch en Selena Gomez triomfeert

Roosbeef

Roosbeef is terug uit Amerika en brengt een nieuwe plaat uit, haar Nederlandse poëtische teksten is ze niet verloren. Ook Selena Gomez keert terug, na jaren van ziekte en depressie brengt ze een triomfantelijk nieuw album uit. In de muziek van gitarist Jeff Parker lijkt de tijd juist stil te staan en zet daarmee een spannende, moeilijk grijpbare sfeer neer.

POP

Roosbeef
Lucky (Buffel Records / M.A.R.S. Worldwide)
★★★★☆

Roos Rebergen, het gezicht van Roosbeef is terug. Als zangeres, op het vierde album ‘Lucky’. En terug in de Lage Landen, de 31-jarige liedjesschrijver woont weer in Antwerpen. Nadat ze haar vriend, een natuurkundige die zwarte gaten bestudeert, een paar jaar geleden volgde naar Kentucky in de Verenigde Staten.

Niet dat de Amerikaanse Midwest echt terug te horen is op de opvolger van ‘Kalf’ uit 2015. Ja, de Nederlandse zingt over Amerikaanse soldaten: “Manke mannen met hartezeer. Ze zijn overal te vinden – maar hier vind je er meer.” Maar Roosbeef heeft zich op de nieuwe plaat, opvallend vol van synthesizer- en pianoklanken, niet plots bekeerd tot de country en americana.

En gelukkig houdt Rebergen vast aan haar eigen Nederlandstalige, zo kenmerkende, poëtische teksten. Ze is beter gaan zingen, minder schreeuwerig, met die toch wat eigenaardige stem, soms zo ijl en geknepen. Met verve onderzoekt ze haar lagere registers op nummers als ‘Rodeo’ en ‘Dichtbij’ en ‘Menselijke Mensen’.

Ook is ze minder navelstaarderig gaan schrijven. Of nou ja… op ‘Dichtbij’ en ‘Baby, Ik Kom Eraan’ vertelt ze over de bevalling van haar dochtertje. “In mijn buik woont een meisje. Ze schopt en ze slaat. Mijn hoofd sta ik af – mijn glans – mijn lust – mijn haat.” Ja, Roosbeef is terug. En dat is fijn. (Frank Hettinga)

POP

Selena Gomez
Rare (Interscope Records)
★★★★☆

Voor de Amerikaanse zangeres Selena Gomez stonden de afgelopen jaren in het teken van ziekte en depressie. Dat is ook de reden dat haar derde album lang op zich liet wachten. Met ‘Rare’ levert ze nu haar eerste plaat in vijf jaar tijd af en het is onmogelijk het album niet als een triomfantelijke terugkeer te bezien.

‘Rare’ is namelijk het beste album dat de 27-jarige zangeres tot dusver heeft uitgebracht. Alleen het hijgerige kinderstemmetje dat Gomez af en toe inzet, had ze beter achterwege kunnen laten. Afgezien daarvan is ‘Rare’ een album dat staat als een huis.

Op deze plaat brengt Gomez een uitgebalanceerde en gepolijste mix van pop, dance, latin, reggaeton, r&b en hiphop en slaagt ze er veelvuldig in om een even warme als opzwepende sfeer neer te zetten.

Zo is het nummer ‘Ring’ een onweerstaanbare uitnodiging om mee te dansen, die met zijn soepele latin-ritmes niet onder doet voor Camila Cabello’s ‘Havana’. Met ‘Kinda Crazy’ laat Gomez dan weer horen dat ze ook heel goed raad weet met een lekker broeierig liefdesliedje.

Zo toont de Amerikaanse met haar nieuwe album aan dat ze niet alleen muzikaal volwassen is geworden, maar ook een plekje verdient in de top van de commerciële pop. (Saskia Bosch)

JAZZ

Jeff Parker & The New Breed
Suite For Max Brown (International Anthem / Nonesuch)
★★★★☆

Op de nieuwe plaat van gitarist Jeff Parker lijkt de tijd vaak stil te staan. Met een handig gebruik van herhalingen creëren de Amerikaan en zijn band een sfeer die spannend, maar ook moeilijk grijpbaar is.

Juist omdat de muziek soms in een loop blijft hangen, krijgen de details en zeer subtiele variaties meer aandacht. In een minuut of zelfs meer komen steeds opnieuw dezelfde noten voorbij, maar ineens – zo lijkt het – hoort de luisteraar ze echt.

Parkers aanpak past fraai bij het thema van dit project. Zijn ode aan zijn nog levende moeder gaat in wezen over de variabele manier waarop wij doorgaans tijd beleven. Het ene moment is voorbij in een flits, het andere – hoewel in duur even lang – blijft je eindeloos bij. Parker heeft die gedachte prachtig intelligent in zijn muziek weten te vatten. Net als de melancholie ervan: de wetenschap dat hoe aandachtig je ook bent, het meeste uit een leven je ontglipt. Om dat te benadrukken spelen bas en drum vaak achter de tel.

Tijd vang je niet, je bent, op zijn best, net te laat. (Mischa Andriessen)

Klaas tipt nieuwe albums

Aoife Nessa Frances
Land of No Junction

Dankzij Girl Band, Fontaines D.C. en The Murder Capital is Dublin momenteel de opwindendste rockstad van Europa, maar er wordt uiteraard ook andere muziek gemaakt. Lome folkpop bijvoorbeeld. Debutant Aoife Nessa Frances heeft een stem als een donkere wolkenlucht die dreigend boven de stad hangt en het licht op zo’n opmerkelijke manier breekt dat je blijft kijken. Dan maar een nat pak.

Craven Faults
Erratics & Unconformities

Nog een debuut en nog meer dreiging, maar verder heeft de muziek van Craven Faults niets met die van Frances te maken. De mysterieuze muzikant of groep die achter het pseudoniem schuilgaat heeft een diepe liefde voor hoogbejaarde elektronica, in het bijzonder voor de modulaire synthesizer. De onheilspellende composities hebben op hetzelfde moment iets rustgevends. Het maakt ze levensgevaarlijk.

Issam Hajali
Mouasalat Ila Jacad El Ard

Een insluiper in deze rubriek: ‘Mouasalat’ werd ruim veertig jaar geleden in een oplage van nog geen honderd stuks op cassette uitgebracht. Op de vlucht voor de Libanese Burgeroorlog was de piepjonge Hajali in Parijs terechtgekomen, waar hij met gespaard geld precies één dag een studio kon huren. Het resultaat, dat opnieuw is verschenen bij schatgraaflabel Habibi Funk, is een uiterst spannende balanceeract tussen Westerse psychedelische gitaarpop en traditionele Libanese muziek.

The Just Joans
The Private Memoirs and Confessions of The Just Joans

Nieuw album van de leukste cultband uit Glasgow. Bij The Just Joans is het glas niet halfvol maar helemaal leeg en daar kunnen ze hartelijk om lachen. ‘Another doomed relationship,’ klinkt het vrolijk in het gelijknamige lied, begeleid door een lullig orgeltje. ‘Why do we even try?’ Een professionele muziekcarrière zit er waarschijnlijk ook niet in, maar ze ploeteren dapper voort. Gelukkig maar. (Klaas Knooihuizen)

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden