Cd's op vrijdag

CD’s op vrijdag: Paolo Pandolfo, Maluma & Eut

Eut in 2018, toen er nog een Paaspop was... Beeld Hollandse Hoogte / Marcel Krijgsman
Eut in 2018, toen er nog een Paaspop was...Beeld Hollandse Hoogte / Marcel Krijgsman

De een gaat op een nostalgisch tripje, de ander geeft zijn fans een cadeautje op zijn eigen verjaardag en de laatste verheugt zich vast op het leven vol wilde feesten dat in het verschiet ligt. Alles om de moed erin te houden.

Teruggevonden pareltjes van Abel

null Beeld

Klassiek
Paolo Pandolfo
Abel ‘A Sentimental Journey’ (Glossa)
★★★★

Georg Friedrich Händel is niet de enige Duitser die beroemd werd in Engeland en zijn naam veranderde. Als George Frederick Handel liep hij door Londen. Met Carl Friedrich Abel gebeurde hetzelfde en ook hij kon zijn naam zonder al te veel problemen aanpassen: Charles Frederick Abel, al klonk die A dan natuurlijk wel als een E. De Abeltjes dus.

Net als de Bachjes was dat een hele muzikale familie. Zowel de vader als de grootvader van Carl Friedrich was viola da gamba-speler. De vader was een tijdje collega van Johann Sebastian Bach aan het hof van Köthen. De jonge Abel studeerde eerst bij zijn vader en later in Leipzig bij de grote Bach, waarna hij via Dresden in 1758 naar Londen vertrok om freelance musicus te worden. Samen met de jongste zoon van Bach – de Londense Bach – organiseerde hij veel concerten en hij speelde vaak voor Queen Charlotte. 

Meestergambist Paolo Pandolfo stelde na The Drexel Manuscript opnieuw een cd met muziek van Abel samen en noemde die A Sentimental Journey. Pandolfo buit zijn improviserend talent mooi uit aan het begin en het slot van de cd en vraagt ons luisteraars ons te verplaatsen naar de op zijn gamba improviserend componerende Abel.

Dat lukt wonderwel. De sonates die hij met zijn collega’s speelt zijn pareltjes. Pas teruggevonden en nu meesterlijk weer tot klinken gebracht.
Peter van der Lint

Een verrassing van Maluma

null Beeld

Pop
Maluma
#7DJ (Sony Music)
★★★

#7DJ (7 Días En Jamaica) is het cadeautje van de Colombiaanse zanger Maluma voor zijn fans. De reggaeton-ster uit Medellín brengt de zeven nummers tellende EP zonder aankondiging vooraf uit op zijn verjaardag. De plaat is een muzikaal reisverslag van de trip die hij in 2019 maakte naar Jamaica. Doel van de reis was volgens Maluma om zijn muzikale roots te zoeken en weer één te worden met zichzelf en de natuur.

Dat klinkt nogal hoogdravend voor een plaat die vooral gedreven wordt door het plezier in muziek. #7DJ is een bijzonder luchtige en vrolijke plaat geworden, waarop we Maluma meer dan eens hartelijk horen lachen. Uiteraard laat Maluma zich voor de plaat veelvuldig inspireren door reggae; hij werkt samen met Jamaicaanse sterren als Ziggy Marley, Marcia Griffith en Charly Black.

Niet dat #7DJ een typisch reggae-album is geworden, eerder een mix van reggaeton en reggae. Daarbij zijn de nummers wat minder strak geproduceerd dan op Maluma’s studioalbums, wat de spontaniteit van de plaat zeker ten goede komt. Soms is het soortelijk gewicht van de songs wel heel laag, zoals bij het gladde en Ricky Martin-achtige Agua de Jamaica

Maar nummers als Chocolate en Tónika (dat Maluma samen met Ziggy Marley opnam), bieden een een perfecte crossover tussen Maluma’s reggaeton en Jamaicaanse reggae.
Saskia Bosch

De perfecte post-corona-soundtrack

null Beeld

Pop
Eut
Party Time (V2)
★★★★

De albumhoes van de tweede plaat van indierockband Eut belichaamt in zekere zin perfect de titel Party Time. Een openstaande mond toont een afgebroken tand. Gerafelde voortanden van het vele knarsen door anderhalve pil xtc. En rul gezoende lippen – of is het toch een koortslip?

Eut roept nostalgische gevoelens op naar de jaren negentig, door hun catchy en fuzzy gitaartjes en vrolijke baslijnen. De Amsterdamse band heeft gevoel voor wat hitpotentie heeft, laat de college rocksong What Gives You The Kicks zien. Een nummer als It’s Love (but it’s not mine) zou twintig jaar geleden tot in den treure met een hippe videoclip op televisiezenders TMF en MTV worden herhaald. 

De stoere, rauwe zang van Megan de Klerk doet denken aan Gwen Stefani van No Doubt. Ja, met Party Time borduurt Eut mooi voort op debuut Fool for the vibes, maar het vijftal weet ook uit een ander vaatje te tappen. Neem The Buggs (Part II), waarop De Klerk ineens lichtelijk klinkt als Lou Reed.

Door de teksten van de charismatische zangeres verlang je niet alleen naar de jaren negentig, maar ook nóg meer naar het einde van de coronacrisis. Op het moment dat we inderdaad, zoals ze zingt, weer volop met z’n allen nachten kunnen doorhalen, drinken, dansen en verliefd worden.

Party Time is alvast de perfecte soundtrack.
Frank Hettinga

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden