MuziekrecesniesCD's op vrijdag

CD's op vrijdag: Haim, Brad Mehldau en Pablo Heras-Casado

Pablo Heras-Casado

Op de nieuwe plaat van Haim combineren ze op kundige wijze zoete gitaarsolo’s uit de 70’s met 80’s pop en 90’s R&B.  ‘Suite: April 2020' van Mehldau  is zeker een mooie plaat, maar weinig avontuurlijk. Pablo Heras-Casado weet met Bezuidenhout als quasi-improviserende pianist en wederom een energiek orkest een prachtige opname toe te voegen aan zijn mooie dubbel-cd.

POP

Haim
Women In Music Pt. III (Polydor)
★★★★☆

Door hun melodieuze Californische pop bombardeerde de pers Haim in 2013 tot de nieuwe, moderne Fleetwood Mac. Dat was en ís misschien te veel eer. Maar de gelijkenis met het Nicks-Buckingham-era is er zeker, zo ook weer op het derde album ‘Women In Music Pt. III’.

Toch horen we zeker in de eerste nummers meer invloeden van Vampire Weekend bij de drie zussen Haim uit Los Angeles – frontvrouw Danielle, bassist Este en gitarist Alana. Dat is niet gek want de nieuwe plaat is mede geschreven en geproduceerd door de twee producers van de indierockband uit New York. En Danielle zong mee op drie nummers van Vampire Weekend.

Luister naar de tempowisselingen, de saxofoon, vrolijke pianotoonladders, de repeterend hoge gitaarakkoorden en het gospelorgeltje. Haim heeft het aanzien wat te gladjes te zijn, te weinig buiten de lijntjes te kleuren, maar in ‘Up From A Dream’ laten ze met overstuurde elektrische gitaren een staaltje psychedelica horen.

En er is meer. Ze combineren op kundige wijze zoete gitaarsolo’s uit de 70’s, 80’s pop en 90’s R&B. ‘Summer Girl’ is een lofzang op Lou Reeds ‘Walk on the Wild Side’. En in ‘Man From The Magazine’ zingt Danielle Haim als Joni Mitchell. Nee, we hoeven ons niet meer blind te staren op een eenzijdige gelijkenis met Fleetwood Mac. (Frank Hettinga)

JAZZ

Brad Mehldau
Suite: April 2020 (Nonesuch)
★★★☆☆

Misschien blijkt deze krankzinnige tijd straks de bakermat van een nieuwe stijl: quarantainemuziek. Pianist Brad Mehldau is zeker niet de enige die het plots maandenlang aan huis gekluisterd zijn, heeft aangegrepen voor het componeren van nieuw werk. Zijn spontaan ontstane ‘Suite: April 2020' heeft veel weg van een dagboek in muziek. Zo zijn de tonen van het openende ‘waking up’ lekker lodderig en die van ‘remembering before all this’ passend melancholiek.

Veel van de titels verwijzen naar de dagelijkse corona-routine: wachten, verlangen, afstand houden. Muzikaal is het vintage Mehldau met telkens het karakteristieke spanningsveld tussen de eenvoud van de melodie en de daaruit gesponnen complexe harmonieën. Fraai, en zonder meer knap gedaan. ‘Suite: April 2020' is zeker een mooie plaat, maar misschien is dat wel het teleurstellende eraan. Met deze ingetogen, intieme muziek, lijkt Mehldau vooral te berusten in het huidige leven dat niet meer is zoals we het kenden. En misschien blijft hij daardoor te dicht bij het bekende. Zoals in zijn covers van Neil Young en Billy Joel, die toch meer leunen op sentiment en herkenning, dan op de wens om nieuwe wegen te verkennen en juist uit de quarantaine te breken.(Mischa Andriessen)

KLASSIEK

Pablo Heras-Casado/Kristian Bezuidenhout
Beethoven Negende symfonie en Koorfantasie
★★★★☆

Zullen we het Beethovenjaar maar overdoen? Zoals we ook het Eurovisie Songfestival en het Mahler Festival in Amsterdam volgend jaar inhalen? Er is en wordt ons heel wat Beethoven-muziek door de neus geboord in het jaar dat we zijn 250ste geboortedag herdenken. In zijn geboorteplaats Bonn werd eerst het voorjaarsgedeelte van het Beethoven Fest gecanceld, en daarna ook de festiviteiten in het najaar. Het grootste deel van John Eliot Gardiners tournee, waarin hij zijn Orchestre Révolutionnaire et Romantique zou leiden in alle symfonieën, is van de baan. Gelukkig konden ze nog drie complete cycli doen in Barcelona, New York en Chicago. Hopelijk hingen daar microfoons. En de festiviteiten rondom het 40-jarig jubileum van het Orkest van de 18de Eeuw – eveneens met een complete symfoniecyclus – zullen in november waarschijnlijk ook niet door kunnen gaan zoals gepland.

Gelukkig hebben we nog de Beethoven-opnamen die al eerder gemaakt waren en die nu in het jubileumjaar op de markt komen. Zo hadden we een paar maanden terug al de magnifieke opname van de Vijfde symfonie onder leiding van Teodor Currentzis. En nu komt er een hele goede opname van Beethovens Negende symfonie uit. De Spaanse dirigent Pablo Heras-Casado en het Freiburger Barockorchester zijn voor Harmonia Mundi met een Beethovencyclus bezig, waarin ze zijn symfonieën en pianoconcerten onder handen nemen. Bij die laatste is fortepianist Kristian Bezuidenhout steeds de solist.

Heras-Casado is geen hemelbestormer zoals Currentzis, en zijn interpretatie kan soms wat vlak lijken vergeleken met die van zijn Griekse collega. Maar vergis u niet, de Spanjaard gaat er vol in, pookt aardig wat vuur op in het knetterende Freiburger Barockorchester, heeft een goed solistenkwartet en een uitstekend koor. Deze Zürcher Sing-Akademie speelt ook een schitterende hoofdrol in die wat vreemde ‘Chor-Fantasie’, die Beethoven 15 jaar vóór de Negende componeerde. Veel van wat hij toen uitprobeerde met koor herhaalde hij in het beroemde slotkoor ‘Alle Menschen werden Brüder’. Met Bezuidenhout als quasi-improviserende pianist en wederom een energiek orkest is dit stuk de leukste aanwinst op deze dubbel-cd. (Peter van der Lint)

Klaas tipt nieuwe albums

Arca
Kick I

Op de weg tussen underground en mainstream pop geldt eenrichtingsverkeer. Nieuwe stijlen ontstaan in de periferie en zoeken van daaruit hun weg naar het midden. Slechts af en toe waagt een spookrijder zich in tegengestelde richting. De Venezolaanse Arca neemt op het nummer ‘Klk’ de commerciële stroming reggaeton onder handen en verknipt het tot iets wat zowel onweerstaanbaar als afstotelijk klinkt. Haar andere liedjes zijn minstens zo intrigerend.

Sor
Professor

‘Als ik iets goeds doe, ben ik Nederlands en ben ik thuis / Als ik een kech een kech noem, is het boycot op de buis.’ De jonge rapper Sor heeft iets te vertellen en doet dat uitermate muzikaal. Een volledig vrije geest is hij, die aan het woordje ‘hmm’ genoeg heeft om een verslavend refrein te vullen en zijn nummers vaker van kleur laat verschieten dan een verkeerslicht. Wat een talent.

Hang Youth
Boel aan de hand

Het handjevol platen dat de Amsterdamse punkband Hang Youth vijf jaar geleden online zette bleef vrijwel onopgemerkt. ‘Boel aan de hand’ is daarentegen direct een hit op sociale media. Kennelijk is de tijd rijp voor dit ultrakorte album (zestien nummers binnen tien minuten), waarvan de tracklist zich laat lezen als een pamflet tegen de status quo. Soms is de kritiek impliciet (‘Ik weet niet meer waar ik was op 9/11'), andere keren ondubbelzinnig (‘KKKLM’), maar altijd grappig én bloedserieus.

Park Hye Jin
How Can I

In de schaduw van het kolossale succes van K-pop wordt in Zuid-Korea ook subtielere muziek gemaakt. Het werkt van producer Park Hye Jin is wel minstens zo afwisselend als dat van haar populaire landgenoten. Ze kan opgewekt klinken, zweverig, kalmerend, energiek, kil. Alsof je op een zomerfestival van de ene naar de andere tent wandelt en overal vijf minuten blijft staan.

(Klaas Knothuizen)

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden