MuziekrecensiesCD's op vrijdag

CD’s op vrijdag: Chef’Special en Låpsley

Chef'SpecialBeeld ANP Kippa

Het vierde album van Chef’Special is geen hoogvlieger, maar heeft genoeg vreugdevolle popliedjes voor de festivalzomer. En de Britse singer-songwriter Låpsley laat op haar nieuwe plaat een enorme muzikale potentie zien.

POP

Chef’Special
Unfold (Caroline/Universal)
★★★☆☆

In deze tijden is het fijn om terug te kunnen vallen op een nieuwe plaat van Chef’Special. Ja, zanger Joshua Nolet zingt over depressies, de duivel in zijn botten, het gemis van zijn overleden vader. Maar Chef’Special zou Chef’Special niet zijn als uiteindelijk de zon doorbreekt. Dat illustreert openingsnummer ‘Blue Fairy Magic’ mooi. “In love with the rain on the road. The way it reflects when he walking alone.”

Als vanouds gooit Chef’Special al die verschillende stijlen in de blender: hiphop, dance, reggae, soul, funk. Nolet rapt prima, maar toont zich ook een breekbare zanger op het akoestische ‘To All The People That I Know’.

‘Someone Else’s Love’ klinkt als een gulden middenweg tussen de suikerhits van Coldplay en Twenty One Pilots. Met dat laatste pop- en hiphopduo toerde Chef’Special als voorprogramma door Amerika.

De Haarlemse band is een graag geziene gast op Lowlands en Pinkpop en met gemak verkopen ze de Ziggo Dome uit. In die zin beukt Chef’Special tegen het plafond van de mogelijkheden voor een Nederlandse band, het heeft alles zo’n beetje wel bereikt, zoals ook de mannen van De Staat of Kensington.

Het vierde album ‘Unfold’ is geen hoogvlieger, maar wel een bestendiging voor het voortbestaan van Chef’Special. Er staan genoeg vreugdevolle popliedjes op die het goed zullen doen in de festivalzomer, als iedereen hopelijk, hopelijk weer naar buiten mag.

POP

Låpsley 
Through Water (XL Recordings)
★★★★☆

De Britse singer-songwriter Låpsley was nog net een tiener toen ze in 2016 haar eerste album uitbracht. De muziekpers buitelde meteen over haar heen en meende in haar een nieuwe Adele of Amy Winehouse te zien. Gelukkig was de zangeres verstandig genoeg om zich niet door de gekte om zich heen te laten meeslepen en laste een pauze in.

Nu is ze terug met haar tweede album ‘Through Water’, dat laat horen dat ze geen nieuwe Adele of Amy is maar wel een artieste met een enorme muzikale potentie. In haar songs vermengt Låpsley op inventieve wijze pop met soul en elektronische muziek. En dat pakt op deze plaat bovendien een stuk opgewekter klinkt uit dan haar eerdere werk. Haar grote kracht is daarbij dat Låpsley sfeervolle en gelaagde songs schrijft, die toch zeer toegankelijk klinken.
Zo wordt je op ‘First’ onverbiddelijk meegesleept door de loom wiegende beats en is ‘Ligne 3' een prachtig verstilde ballad, die doet denken aan songs als ‘This Woman’s Work’ van Kate Bush. En dan weet de Britse op nummers als ‘Sadness Is a Shade of Blue’ ook nog eens ruimschoots te overtuigen als zangeres met haar krachtige en gloedvolle vocalen. Zo toont ‘Through Water’ aan dat Låpsley alles in huis heeft om geheel op haar eigen voorwaarden een hele grote te worden.

Klaas tipt nieuwe albums

Borokov Borokov
Enkel Duetten

Het Antwerpse Borokov Borokov stond op recente zomerfestivals meestal op kleine achterafpodia geprogrammeerd, wat sterk bijdroeg aan hun cultstatus. Wie ze zag was enthousiast, maar kon moeilijk uitleggen wat er precies gebeurd was. De band maakt analoge, repeterende dansmuziek vol absurde teksten die soms broeierig en vervreemdend klinkt, dan weer uitbundig en aanstekelijk, maar altijd uiterst origineel.

Hilary Woods
Birthmarks

Rond de millenniumwisseling was Hilary Woods onderdeel van de nooit grootschalig doorgebroken rockgroep JJ72. Na een lange pauze maakt ze tegenwoordig naam met geheimzinnige muziek die beduidend minder pompeus klinkt dan de liedjes van haar oude band. Haar trage beats, stemmige strijkers, spookachtige soundscapes en haast doorzichtige zangstem scheppen een zalige sprookjeswereld waar je het liefst voor altijd wilt blijven.

CocoRosie
Put the shine on

De carrière van de zusjes Casady dreigt als een nachtkaars uit te gaan. Ooit werden ze geprezen om hun pogingen de popmuziek zo maf mogelijk te maken zonder de luisteraar volledig te verliezen, maar hoewel de kwaliteit hoog bleef nam de aandacht steeds verder af. Album nummer zeven kan mogelijk de ommekeer zijn. CocoRosie klinkt toegankelijker dan ooit, minder zweverig ook, maar die typerende zotheid is nergens ver weg.

Jay Electronica
A Written Testimony

Jay Electronica bracht in 2007 een kwartier aan muziek uit en veranderde sindsdien langzaam van grote belofte in running gag. In de rij bij de bakker of vanuit een vertraagde trein kon je je vrienden appen: dit duurt langer dan het wachten op het album van Jay Electronica. Het was elke seconde waard. De inmiddels 43-jarige Amerikaan rapt ontspannen over smaakvolle jazzy beats en bovendien doet levende legende Jay-Z op bijna elk nummer mee. (Klaas Knooihuizen)

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden