Cd's op vrijdag: Ariana Grande, Adrianne Lenker, Berliner Philharmoniker

Pop
Ariana Grande
Positions (Universal)
★★★☆☆

Om haar stem is Ariana Grande sinds het begin van haar carrière geprezen. Inhoudelijk stak ze aanvankelijk wat bleekjes af bij haar collega-wereldsterren. Dat veranderde na twee afschuwelijke gebeurtenissen: de terroristische ­aanslag bij haar concert in Manchester in 2017 en de dood van haar ex-vriendje, rapper Mac Miller, ­amper een jaar later.

Ze zet er – ­althans voor nu - een streep onder. “Mijn demonen hebben me geholpen de dingen anders te zien”, zingt ze in het openingsnummer. ‘Dus wees niet bedroefd voor mij.’ 

Vanaf dat moment gaat het over de fijne zaken des levens. Meer specifiek: liefde en seks. Vrij expliciet zingt ze in onder meer ‘34+35’ (reken maar uit) over haar verlangens in bed. Zo voegt ze zich bij Lizzo en Cardi B, die recent duidelijk maakten dat onverbloemd ­zingen over geilheid niet puur aan mannen voorbehouden is.

Boeiend is Grandes grillige zelfbeeld. Het ene moment noemt ze haar verschijning onweerstaanbaar, later wenst ze hardop dat ze zichzelf door de ogen van haar ­liefdespartner zou kunnen zien, want “ik wil van mezelf houden zoals jij van mij houdt”.

Muzikaal is het allemaal een stuk minder opwindend. Na het aanstekelijke openingskwartet, dat stijf staat van de inventieve details, volgt slechts slappe formulepop. Wat een anticlimax. (Klaas Knooihuizen)

Pop
Adrianne Lenker
Songs and instrumentals (4AD/Beggars)
★★★★☆

Hoor de regen kletteren in ‘Come’. Hoor de vogels hun wijsjes fluiten in ‘Mostly Chimes’. Hoor de bromvlieg in ‘Zombie Girl’. Zo klinken albumopnames in een blokhut in de bergen. De Amerikaanse zangeres Adrianne Lenker trok zich na de eerste corona-uitbraak terug in de natuur van Massachusetts.

Even daarvoor trad ze op in ­Paradiso als frontvrouw van indiefolksensatie Big Thief. Misschien wel dé band van nu, met die twee prachtplaten uit 2019: ‘U.F.O.F’. en ‘Two Hands’. En nu is er dus alweer haar eigen dubbele langspeler: ‘Songs and instrumentals’. De 29-jarige Lenker zei dat de akoestiek in de blokhut voelde als de klankkast van een akoestische gitaar. En zo klinkt haar tweede soloplaat ook, als een album waar je in wilt wonen. Luister naar die sprankelende akoestische gitaarriff in ‘Two Reverse’. Drums zijn afwezig, de snaar­slagen geven genoeg tempo, met vooruit: hier en daar een paar ritme-eieren.

Lenker zingt soms hees, wankelend, instabiel. En dan weer zoet, af en toe haast kinderlijk in haar uitspraak. Ze zit zo dicht op de ­microfoon dat haar adem een ­wezenlijk onderdeel wordt van haar liedjes. Het is een stem die nooit verveelt.

Het tweede deel van de plaat is instrumentaal, een warming-up voor de opnames van haar liedjes. Ze beklijven nauwelijks. Maar haar folksongs des te meer. Vanuit haar klankkast beziet ze het leven. (Frank Hettinga)

Klassiek
Berliner Philharmoniker/Kirill Petrenko
Beethoven, Tsjaikovski, Schmidt (BPHR)
★★★★★

Kirill Petrenko (Omsk, 1972) begon in augustus 2019 als chef-dirigent van het Berliner Philharmoniker. Het toporkest was vroeger, met chef Herbert von Karajan, het huisorkest van het label Deutsche Grammophon. Die connectie is er al lang niet meer, en ook Petrenko heeft nergens een exclusief platencontract. En dus brengt het orkest nu opnamen uit op het eigen label. Petrenko zelf heeft daarbij het laatste woord; als hij niet tevreden is, verschijnt de ­live-opname niet.

In een luxe box zijn nu vijf cd’s en twee blu-raydiscs verschenen waarop het officiële inauguratieconcert van Petrenko staat (de Negende van Beethoven), plus eerdere opnamen. De oudste opname stamt uit 2012: ‘Musik für Orchester’ van Rudi Stephan, een lijfstuk van Petrenko. Het kwartier durende stuk staat op de cd naast de Vierde symfonie van Franz Schmidt, nog zo’n echte Petrenko-compositie. Uitvoeringen op top­niveau, die een indicatie geven welke kant ­Petrenko in Berlijn op wil.

Uiteraard doet hij ook de corebusiness van het orkest: Beethoven. ­Elke chef moet er een Beethoven-cyclus vastleggen. Dat is geen straf, gezien de intense uitvoeringen van de Zevende en de Negende. En dan de muziek van Tsjaikovski, die ­Petrenko koestert en die hij uit de romantische salonsfeer wil halen. De Zesde symfonie was er al, en daar is nu een fantastische Vijfde bijgekomen. Berlijn heeft een ­geweldige chef. (Peter van der Lint)

Lees ook:

Ariana Grande’s feministische boodschap vond ook in de Ziggo Dome gretig aftrek

Het is bijna onmogelijk om naar een concert van Ariana Grande te gaan zonder terug te denken aan de terroristische aanslag die bij haar optreden in 2017 in Manchester plaatsvond. 

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden