Muziekrecensies CD's op vrijdag

CD’s op vrijdag: Alexandra Savior, John Nelson en meer

Dirigent John Nelson Beeld Warner Classics

Alexandra Savior laat met haar nieuwe album zien dat ze haar stem tot volle wasdom weet te brengen. Nelson maakt het experimentele werk van Berlioz prachtig hoorbaar en schrijver Auke Hulst maakt een plaat met Corrie van Binsbergen.

POP

Alexandra Savior
The Archer (30th Century Records)
★★★★★

Al op haar zestiende zagen Amerikaanse muzieklabels commercieel brood in Alexandra Savior. Ze wilden haar transformeren in de nieuwe Katy Perry. Maar daarvoor paste ze. De zangeres uit Portland laat zich niet conformeren. En nog steeds niet.

Op haar tweede album ‘The Archer’ zet de inmiddels 24-jarige Savior de luisteraar op het verkeerde been met de beeldschone opening ‘Soft Currents’, waarop ze enkel begeleid wordt door een galmende piano. Haar fluisterstem is van fluweel, droevig en nostalgisch.

Maar dan knalt ze erin met een stevig brommende elektrische gitaar en unheimische synthesizers op ‘Saving Grace’. Ze boezemt angst in, met een een spookachtige en ijle kopstem.

Het geheel doet denken aan het laatste album van de Arctic Monkeys: ‘Tranquility Base Hotel & Casino’. Zeker op ‘Bad Disease’ met een lome baslijn als onheilspellende barometer. En die gelijkenis is zo gek niet, want Alex Turner, de zanger van de Monkeys, hielp met het schrijven van haar album ‘Belladonna of Sadness’.

Op dat debuut uit 2017 kwam haar stem nog niet tot volle wasdom. Dat wordt des te duidelijker met ‘The Archer’ als vergelijkingsmateriaal. Nu meandert haar stem fijn tussen Lana Del Rey en Kate Bush, zonder als een kopie te klinken. Popjaar 2020 heeft al vroeg een hoogtepunt te pakken. (Frank Hettinga)

KLASSIEK

John Nelson
La damnation de Faust (Erato)
★★★★★

Het jaar van Berlioz is voorbij, dat van Beethoven begonnen. Een nieuwe opname van ‘La damnation de Faust’ gaf het einde van het Berlioz-jaar nog een laatste feestelijk tintje. Het betreft een live-opname van dezelfde equipe die een paar jaar terug zo’n fantastische opname van ‘Les Troyens’ maakte. Dirigent en Berlioz-specialist John Nelson leidt opnieuw het Orchestre Philharmonique de Strasbourg, en de belangrijkste solisten zijn wederom tenor Michael Spyres en mezzosopraan Joyce DiDonato.

De opnames waren tijdens concerten in de Salle Érasme in Straatsburg met medewerking van het Koor van de Opéra national du Rhin en het Gulbenkian-koor uit Lissabon. Berlioz wilde de fantasie van zijn toehoorders in gang zetten, en schreef als het ware de eerste concertante opera. Dus geen kostuums, geen decors, geen schmink. Alles moet zich in je verbeelding afspelen. Het is misschien Berlioz’ best geslaagde en populairste compositie met schitterende en afwisselende muziek voor de solisten, koor en orkest.

Nelson maakt het experimentele van Berlioz’ bouwwerk prachtig hoorbaar. Elke scène krijgt een specifieke kleur, en Nelson is een meester in het maat voor maat opbouwen. DiDonato ontroert als Marguerite, en Spyres is ongelofelijk goed als Faust. Nicolas Courjal zingt een ruige duivel en Alexandre Duhamel is een prima Brander. Op een extra dvd staan hoogtepunten van deze topuitvoering. (Peter van der Lint)

JAZZ

De Koffie Van Morgen
Le Ravage D’AliBaba (Kaap)
★★★☆☆

Het leven is kort en de kunst lang. Toch wijden momenteel veel kunstenaars en ook opvallend veel musici hun werk aan actuele problemen. Het risico dat hun muziek binnen afzienbare tijd misschien oud nieuws is, nemen ze daarmee voor lief. Dat hoeft ook niet zo te zijn, natuurlijk, wie de kern van een zaak raakt, is jaren later nog altijd relevant.

Een groep Belgische musici en schrijvers trok onlangs samen met een illustrator en een filmmaker meermaals naar vluchtelingenkampen in Duinkerken en Brussel. ‘Le Ravage D’Ali Baba’ bestaat uit een boek met teksten en beeldmateriaal en een cd waarop muziek en interviews met voornamelijk kinderen uit de kampen staan. Die opgenomen gesprekken geven de muziek een wrang contrast. Schokkend is bijvoorbeeld het moment waarop een twaalfjarig meisje zonder enige aarzeling ‘no’ antwoordt op de vraag of zij nog ergens op hoopt.

Dat contrast is des te scherper omdat de muziek geen moment vervalt in de platitudes die bij deze heftige thematiek op de loer liggen. Geen opzichtige woede noch de obligate boodschap dat alles wel goed komt. Voor alles getuigt de muziek van een oprechte verbazing. (Mischa Andriessen)

JAZZ

Auke Hulst/Corrie van Binsbergen
Een groter gebeuren (corrievanbinsbergen.com)
★★★★☆

Net zo puur is het klankspel dat schrijver Auke Hulst en gitarist Corrie van Binsbergen hebben neergezet. De prachtige muziek werkt lang als een verzachtend tegenwicht voor Hulsts apocalyptische reisverhaal. Door elementen uit Americana te lenen, treft Van Binsbergen heel knap de sfeer van een roadmovie. Daarin reist de luisteraar mee met de verteller naar een desolate wereld. Hulsts verhaal gaat over liefde én over het klimaat. Zo verbindt hij het persoonlijke met het universele. En de muziek werkt troostend tot de pijnlijke pointe niet meer te negeren is. (Mischa Andriessen)

Klaas tipt nieuwe albums

Extince
Kermis

Extince horen rappen op zijn nieuwe album is als Maradona een balletje zien hooghouden: hij kan het nog, schijnbaar moeiteloos schudt hij zijn teksten uit zijn mouw, maar met ambitie heeft het weinig te maken. De tragiek is dat de rapper Extince het al jaren af moet leggen tegen de levende legende die hij óók is. Omdat zowel vorm als inhoud zwaar op het verleden leunen, is ‘Kermis’ vooral leuk als nostalgietrip.

Hef
Tranen

Net als Extince mag Hef gerekend worden tot de veteranen van de Nederlandse hiphopscene, maar ‘Tranen’ voelt wel degelijk actueel. Hoewel ook Hef graag over zijn jonge jaren verhaalt, vergeet hij niet dat er zoiets bestaat als een heden en een toekomst. Bovendien geeft hij moderne taal- en muziektrends een plek in zijn unieke universum vol trage straatraps. Knap werk.

Postcards
The Good Soldier

In de levendige muziekscene van Beiroet geldt Postcards als buitenbeentje. Traditionele lokale instrumenten gebruikt de band niet, Arabische toonladders evenmin en de teksten zijn in het Engels. Toch hoor je in de dromerige popliedjes, die op gezette tijden tot (gitaar)uitbarstingen komen, wel degelijk de schoon- en lelijkheid van de wereldstad waaruit ze zijn ontsproten.

Tinashe
Songs For You

Wie gehaast door het nieuwe album van R&B-zangeres Tinashe heen skipt, zal weinig nieuws horen. Ze put dankbaar uit de erfenis van de grote namen uit de jaren negentig - R. Kelly en Aaliyah voorop - en vermengt dat met hedendaagse rap. Haar kracht schuilt in de afwisseling: de sfeer slaat regelmatig compleet om, niet zelden binnen een nummer. Verraderlijk ingenieus.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden