RECENSIE

Casino Nonstop is zo abstract, dat er vaak geen touw aan vast te knopen is

Sanne den Hartogh in Casino Nonstop.Beeld RV

Theater
Casino Nonstop
★★

Het verhaal vertellen van een verre oom die ooit, in de jaren dertig, zijn vaderland Oostenrijk ontvluchtte, door Europa zwierf, in Noorwegen terechtkwam en daar, kort na de tweede wereldoorlog, succes kreeg met een nachtclub. Een gouden idee van de Noorse regisseur Espen Hjort om daarmee een link te leggen naar de huidige onrust in Europa en de tallozen die gedwongen op drift zijn.

Zelf verliet Hjort ook zijn geboortegrond om hier een nieuw leven op te bouwen, weliswaar in alle vrijheid, maar aldus wetend van universele gevoelens van vervreemding.

Over het hoe en wat van de vlucht van Oom Max was echter vrijwel niets bekend - de man sprak nooit over het verleden - zodat Hjort dat met schrijver Simon Weeda bij elkaar moest verzinnen.

Abstract

In 'Casino Nonstop', vernoemd naar Max' variété in Oslo, wordt uiteindelijk te veel aan de verbeelding overgelaten. Tekst en enscenering blijven dermate abstract, dat er vaak geen touw aan vast te knopen is.

Een van de schaarse concrete momenten, de aanduiding 'Oslo 1955' in de begintekst, zet je zelfs op een verkeerd been. De vorm als een soort raamvertelling of terugblik is te vaag om, zonder voorinformatie, het verband met de zwerftocht erna te kunnen leggen: wanneer en waarom begint die en wat zijn, behalve diens interesse in freaks, de drijfveren van Max?

Het verhaal van Max begint in een enkele spot. Een is verderop, tussen de speelscènes door, te willekeurig gehanteerd en dus geen houvast biedend vertel-stijlmiddel.

Sanne den Hartogh lijkt dan ook, net als schrijver en regisseur, geen vat te krijgen op zijn rol als dromer/kunstenaar/ondernemer/ vluchteling. Daartoe blijven ook de dialogen onderweg met douaniers, soldaten, smokkelaars te zweverig. Het poëtische taalgebruik mist zeggingskracht.

Wel fraai is de verwijzing naar de showdromen van Max in de vormgeving: er wordt gespeeld op een plankier met als achtergrond een halve cirkel van kledinghangers met talloze kostuums.

En gelukkig zijn er nog een paar mooie beeldende scènes. Wat vooral te danken is aan het opwindende muzikale 'decor' van Marko Ivic en aan het tragikomische spel van Mees Borgman als Max' reispartner en nachtclubdanseres Ava. Met haar mimeachtergrond als spannende meerwaarde: haar mimiek en gebarentaal geven verrukkelijk expressief en bekoorlijk commentaar op het gedroom en gemodder van haar baas. Dan is even iets voelbaar van de rollercoaster die 'Casino Nonstop' had willen zijn.

De voorstelling is te zien tot en met 8 november in Theater Utrecht.

Lees hier al onze theaterrecensies

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden