Callas, Onassis en Kennedy. Beeld Willem Sluyterman van Loo

Recensie Musical

‘Callas Onassis Kennedy’ blijft op afstand en raakt niet echt

Musical
Callas Onassis Kennedy – een muzikale vete
de Nel Theaterproducties
★★★☆☆

Twee jaar geleden brachten de makers en uitvoerders van ‘Callas Onassis Kennedy’ een indrukwekkende musical over Marlene Dietrich en Edith Piaf. Het was een integere muzikale voorstelling over vriendschap en rivaliteit waarbij fictie en werkelijkheid vrolijk over elkaar heen buitelden en er een nieuw verhaal ontstond dat het hart raakte en liet nadenken.

Voor hun nieuwe productie kozen ze voor de driehoeksverhouding tussen operadiva Maria Callas, haar geliefde in de jaren zestig – scheepvaartmagnaat Aristoteles Onassis – en presidentsweduwe Jackie Kennedy, die in 1969 met Onassis trouwde. Titel en ondertitel – een muzikale vete – deden vermoeden dat het een verhandeling over de pijnlijke liefdesdriehoek zou zijn met daarbij venijnige gevechten tussen de rivaliserende dames – en olie op het vuur door de miljardair. Helaas maakt de nieuwe voorstelling niet alle verwachtingen waar.

Filosoferende vragen

Schrijver/regisseur Daniël Cohen bedacht een fragmentarisch verhaal waarin hij weer mooi fictie en werkelijkheid mixte en waarin veel fascinerende thema’s voorbij komen. Filosoferende vragen bijvoorbeeld over wat liefde is – een wrede vogel, een grillig kind, een lintworm, een femme fatale? – over wraak – dood je iemand of laat je hem juist lang lijden? – of over wat het met je doet wanneer je als beroemdheid ‘openbaar bezit’ bent. Ook laat hij telkens de bepalend rol van mannen doorsijpelen. ‘Alle woorden die ik zong legden mannen mij in de mond’ vertelt Callas. Wat heeft zij daardoor over het leven en de liefde geleerd?

De musical, die ook regelmatig parallellen trekt met Griekse tragedies, is echter wel érg geconstrueerd en fragmentarisch, waardoor hij tamelijk op afstand blijft en niet echt raakt. Wat ook niet helpt is dat het in de eerste helft veelal draait om filmregisseur Pasolini (Ger Otte). Hij regisseerde Callas (Frédérique Sluyterman van Loo) weliswaar in zijn film over Medea, waarbij het thema ‘wraak op de ex’ mooi aansluit bij Callas’ privé-situatie. 

Zich dom houdt

Maar de Pasolini-perikelen en de grote rol van zijn moeder leiden te veel van de kern af. Pas in de tweede helft zien we ook Onassis (Otte) en Kennedy (Irene Kuiper), maar ook dan wil het niet vaak genoeg broeien. Kennedy is bovendien erg eendimensionaal: een onnozel buitenkantvrouwtje dat zich dom houdt om met rust gelaten te worden: geen dramatische partij voor Callas.

Maar acteren kunnen ze alle drie prima. En de muziek is vaak raak; uiteenlopend van cabareteske nummers van Otte tot zijn moderne, wrijvende bewerkingen van klassieke melodieën, jazz en traditionals. Marieke van der Heyden op cello, glasharmonica en theremin is daarbij een prachtige toevoeging voor de dramatische ondertoon.

Tournee t/m 13 december 2019

Lees ook:
In ‘Poz Paradise’ worstelen jonge en oude homo’s met het leven

Het toneelstuk ‘Poz Paradise’ gaat over mensen die door hiv met een doodsbesef leefden, tot in de jaren negentig de combinatietherapie kwam.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden