Britse punkrock floreert in de brexit-chaos

Charlie Steen van de band Shame: ‘Oh Theresa May, won’t you let me stay?’ Beeld -

Veel Britse jongeren zijn kwaad over de chaos rond de brexit. Hun woede wordt muzikaal scherp verwoord door een nieuwe generatie punkrockbands onder aanvoering van IDLES uit Bristol en Shame uit Londen. Zij staan voor uitverkochte zalen.

In de jaren negentig trad Geri Halliwell van de Spice Girls op in een Union ­Jack-jurkje en stonden Oasis-zanger Liam Gallagher en actrice Patsy Kensit ­gewikkeld in de vlag op de cover van Vanity Fair.

Het was de tijd van Cool Britannia, waarin veel popmuzikanten zeldzaam openlijk Labour-premier Tony Blair steunden en een ­tikje chauvinistisch hun eigen cultuur vierden. Van dat positivisme is helemaal niets meer over.

Tegendraads

Zo schreef Bob Geldof in oktober een open brief aan Theresa May waarin hij waarschuwde voor de schade die de brexit in de muziek­industrie kan aanrichten. Onder anderen Ed Sheeran, Sting en Damon Albarn ­ondertekenden de brief.

Muzikaal laat vooral punkrock zich horen, een genre dat van nature tegendraads en anti-establishment is. Direct na de uitslag van het brexit-referendum schreef Shame-zanger Charlie Steen het cynische liefdeslied ‘Visa Vulture’ met als ­refrein ‘Oh Theresa May, won’t you let me stay?’

Steen behoort tot de 72 procent van de Britse jongeren tussen de 18 en 24 jaar die tegen brexit stemden. “Het is voor onze generatie heel ­belangrijk om politiek ­betrokken te zijn: alles wat nu ­besloten wordt, raakt ons het hardst”, zei hij in ­een vraaggesprek met het muziekblad OOR.

Als tv-journalist Tom Egbers in zijn serie ‘Toms Engeland’ in een Londense platenzaak informeert naar echte muziek van nu, krijgt hij naast Goat Girl het album Joy As An Act Of Resistance van de band IDLES aangereikt. Belangrijke bands voor jongeren, omdat die zich nauwelijks vertegenwoordigd en gehoord voelen in de politiek, weet de verkoper.

Verkeerd voorgelicht

In hun bekendste nummer ­Mother zingt IDLES-frontman Joe Talbot zijn schrijnende jeugd in een arm arbeidersgezin van zich af: ‘My mother worked fifteen hours five days a week. The best way to scare a Tory is to read and get rich’. 

Toen zijn moeder door een ­beroerte niet meer kon werken, kwam Talbot erachter dat het met de Britse gezondheidszorg slecht is ­gesteld. Vervolgens verdiepte hij zich in andere misstanden in de ­samenleving. Zorg dat je goed geïnformeerd bent over belangrijke ­zaken die jou aangaan, is zijn boodschap aan de Britten.

‘Brexit is er vooral gekomen ­omdat mensen verkeerd zijn voorgelicht en de consequenties niet konden overzien’, meent Talbot, die zijn band liever niet als politiek aanduidt. ‘Gelijke kansen voor iedereen willen, is vooral een menselijk standpunt, toch?’ Van de nihilistische ‘no future’-houding van de Sex Pistols, punkband uit de jaren zeventig, moet ­deze generatie bands dan ook niks hebben. Zij worden vooral gedreven door idealisme, het besef dat iedereen een stem heeft en je soms echt iets kunt veranderen.

Lees ook:

Revolutionair, laat je bier staan en kom van de bank

Pussy Riot-icoon Nadja Tolokonnikova hoopt honderd jaar na de Oktoberrevolutie het protest in Rusland nieuw leven in te blazen. In haar boek ‘Zo begin je een revolutie’ geeft ze een voorzetje.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden