Opinie

Brigitte Kaandorp is weer ouderwets goed op dreef

’Zó’ door Brigitte Kaandorp. Regie: Jessica Borst. Te zien: 6 t/m 10 januari in Utrecht (Stadsschouwburg), 13 t/m 17 januari in Doetinchem (Amphion), 27 t/m 31 januari in Leeuwarden (De Harmonie). Informatie: www.brigittekaandorp.nl.

Ze begon haar carrière 25 jaar geleden met een overwinning op het Camerettenfestival, ze kreeg de jury- én de publieksprijs en liet daarbij Hans Liberg achter zich. Het was een befaamde editie, die van 1983, want ook Paul de Leeuw deed mee en won de persoonlijkheidsprijs.

’Zó’ is het twaalfde programma van de cabaretière en het eerste na het overlijden van haar vaste regisseur Bert Klunder in 2006. Kaandorp keert daarin terug naar haar wortels: verhalen met een grote grapdichtheid en vooral vele zijpaden, afgewisseld met liedjes.

De chaotische Kaandorp heeft in ’Zó’ behoefte aan structuur. Een thema dat eigenlijk elke voorstelling aan bod komt. En je kunt er meteen donder op zeggen dat het niet lukt. Want de onhandigheid van de cabaretière is meteen haar handelsmerk.

Ze is 46, vertelt ze, en ze vindt dat ze in haar positie een gidsfunctie heeft. Ze wordt geholpen door een maatschappij die ook rommelig is. Vroeger was het niet beter, aldus Kaandorp, maar wel een stuk helderder. Zo werd je van in de zon zitten lekker bruin, een boterham met kaas was gezond en je vader hield van je moeder. Allemaal dingen waar je niet over na hoefde te denken en nu op losse schroeven zijn komen te staan. We staan bloot aan permanente dreiging en ’heb u naaste lief’ is facultatief geworden. We zijn, kortom, doorgeslagen en Kaandorp komt met de oplossingen.

Hilarisch is de zoektocht naar welke generatie het nu eigenlijk het moeilijkste heeft. Moeiteloos tovert ze de problemen per generatie uit haar hoge hoed om erachter te komen wie het ergst in onduidelijkheid zit.

Erg grappig is ook de conference over spullen die zomaar je huis binnensluipen. En dan het verhaal van een moeder die voor elk van haar drie kinderen zeven plakboeken met foto’s had gemaakt, die ze vervolgens niet wilden hebben. Op basis van een ingezonden brief in de Libelle laat Kaandorp haar fantasie heerlijk de vrije loop.

De liedjes vallen bij Brigitte Kaandorp grofweg uiteen in de grappig, absurde – in ’Zó’ bijvoorbeeld over haar grote blote man en ’Hij’, een prachtige spraakverwarrende versie van ’She’ van Aznavour – en de gevoelige. Een genre waarin ze zich in de loop der jaren heeft bekwaamd. Ze sluit bijvoorbeeld af met ’Lente’ een liedje over/voor haar dochter die voor de eerste keer liefdesverdriet heeft. Heel erg mooi en ontroerend. En het lied over haar regisseur Bert Klunder, zoals hij in het ziekenhuis lag met al die slangen aan zijn lijf, is een eerlijk eerbetoon.

’Zó’ is, na het tegenvallende ’1000 & 1 dag’, weer een ouderwets goede show geworden, Kaandorp is enorm op dreef. Ze heeft gekeken naar waar haar kracht lag en daarop, onder leiding van regisseuse Jessica Borst, op voortgeborduurd. Dat is haar buitengewoon goed gelukt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden