ColumnDoortje Smithuijsen

Bridgerton is zo’n serie die je prima kunt volgen terwijl je constant op je telefoon kijkt

null Beeld
Doortje Smithuijsen

Hoewel het niet op mijn lijstje van goede voornemens stond, kon ik afgelopen januari het kijken van een heel seizoen van Netflixserie Bridgerton al afstrepen. Twee dagen en tien afleverigen lang had ik me op de bank laten meeslepen door de huwelijksmarkt van het negentiende-eeuwse Engeland, waar de ene intrige nog voorspelbaarder bleek dan de ander en de personages met elkaar wedijverden in clichématigheid. Ik kon tijdens het kijken meerdere whatsappgesprekken gaande houden én op de hoogte blijven van de nieuwste besmettingcijfers. Ik was niet de enige trouwens: Bridgerton kwam op tweede kerstdag online en was drie weken later door 82 miljoen huishoudens bekeken – de best bekeken Netflixserie ooit.

Ambient tv

Bridgerton is een perfect voorbeeld van wat afgelopen november in The New Yorker omschreven werd als ‘ambient tv’ – achtergrond- tv: een genre dat een opmars lijkt te maken. Denk ook aan Emily in Paris – de flinterdunne serie over een Amerikaanse sociale media-medewerker in Parijs – of aan Street Food – een focusloze serie over eetcultuur. Het is het type serie met het soort scenario dat je ook nog begrijpt als je ondertussen constant op je telefoon kijkt. Vergelijkbaar met achtergrondmuziek vormt achtergrond-tv eerder het decor dan de hoofdact tijdens een avondje sloom op de bank hangen.

De opkomst van deze vorm van tv is vermoedelijk ingegeven door twee ontwikkelingen: de overname van onze aandacht door onze mobiele telefoon, en de uitbraak van het coronavirus. Wereldwijd zijn mensen tijdens de pandemie meer gaan binge-kijken. Uit onderzoek door het Amerikaanse Center for Biotechnology Information onder 551 internationale respondenten blijkt dat zo’n 74 procent tijdens de pandemie substantieel meer (online) tv is gaan kijken. Meest genoemde redenen voor het toegenomen bingen waren verveling, stress en eenzaamheid.

Netflix schikt zich in zijn rol als co-vermaker

De vraag blijft: waarom zijn het series als Bridgerton en Emily in Paris – op elk front middelmatig te noemen – die massaal gekozen worden als verlichting van die eenzaamheid en stress? Juist door die middelmatigheid. Netflix had tijdens de pandemie meer concurrentie van de mobiele telefoon dan ooit – uit tal van onderzoeken bleek dat mensen sinds de corona-uitbraak veel meer op hun smartphone staren dan daarvoor. Een app als Instagram zag het verkeer met 40 procent toenemen; het aantal tiktokgebruikers steeg in het eerste kwartaal van 2020 van 1,76 naar bijna 2,2 miljard.

Netflix lijkt de concurrentie met de smartphone niet aan te gaan; eerder schikt de streamingsdienst zich in zijn rol als co-vermaker. Nu de onverdeelde aandacht van de kijker niet meer te winnen valt, is het zaak de halve aandacht te kapitaliseren. Enter de achtergrond-tv. Een serie als House of Cards zou niet te volgen zijn als je ondertussen ook tiktokfilmpjes kijkt en je halve adressenbestand een gelukkig nieuwjaar wenst. Maar in Bridgerton kiest elk personage tóch voor de ware liefde – ondanks sociale ongelijkheid of jaloerse exen. Dat kan je ook met je halve aandacht wel begrijpen.

Doortje Smithuijsen is filosoof en journalist en schrijft om de week over de dilemma’s in de online-samenleving.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden