Theaterrecensie

Boermans’ OustFaust is een ongeleid theaterprojectiel

Scène uit Oustfaust. Beeld Salih Kilic
Scène uit Oustfaust.Beeld Salih Kilic

OustFaust
Het Nationale Theater
Regie Theu Boermans
★★

Jowi Schmitz

Er is nogal veel spectaculair aan OustFaust. Een spectaculair schuin oplopende vloer met overal spiegels en projecties. Een spectaculair bloederige explosie en dan gaat het na die explosie ook nog spectaculair lang door en verschijnen er identieke wezens in glimpakjes die doen denken aan de Oempa Loempa’s uit Sjakie en de Chocoladefabriek, de Tim Burton-versie.

Dit alles is te zien in de afscheidsvoorstelling van regisseur Theu Boermans bij het Nationale Theater, de plek waar hij sinds 2011 aan verbonden was.

Boermans werd beroemd door zijn fabelachtige verbeeldingen van klassiekers en door zijn regie van de musical Soldaat van Oranje. Voor de bewerking van deze Faust werd hij bijgestaan door de Vlaamse schrijver Tom Lanoye, die zijn lyrische pen in de Faust van Johann Wolfgang von Goethe doopte. Dat is een stuk uit het begin van de negentiende eeuw, dat uit meerdere delen bestaat en ook in oorsprong al bol staat van de uitbundige, pornografische, gewelddadige scenes.

Acteurs Romana Vrede (links, als Faust) en Mark Rietman (als de duivel) in Oustfaust. Beeld Salih Kilic
Acteurs Romana Vrede (links, als Faust) en Mark Rietman (als de duivel) in Oustfaust.Beeld Salih Kilic

Het verhaal heeft een christelijke inslag: dokter Faust wil beschikken over hogere kennis, zó hoog dat het vast niet mag van God. Faust laat zich verleiden tot een pact met de duivel en geniet van de overvloed aan mogelijkheden die de duivel hem biedt. Uiteindelijk wordt hij pas gelukkig als hij ontdekt dat waarachtig geluk voortkomt uit het verrichten van goede daden.

Romana Vrede speelt Faust, een vrouwelijke Faust dus, die verliefd wordt op Greta (Myrthe Huber), een expres plat pratend meisje met een radicaliserende broer. Fraai is de rol van Mark Rietman als de duivel, in deze versie een nachtclubeigenaar, gestoken in een geile leren broek.

Als een diesel komt dit stuk op gang, om vervolgens niet meer te stoppen met vaart maken. Wanhoop en waanzin, kermis en creatie, het leidt onder meer tot een spectaculair gore orgie, mede mogelijk gemaakt door een groep van tien dansers, gestoken in drag queen-achtige pakjes.

Er zijn matig gezongen liedjes, en steeds weer vraagt Faust zich af hoe het verder moet met deze wereld, vergeven van virussen, bomaanslagen en een trippende mensheid, die zichzelf met behulp van lichtgevend groene flesjes ook zonder gevaar van buitenaf wel naar de verdoemenis helpt.

null Beeld Salih Kilic
Beeld Salih Kilic

Een verwarrende ervaring, want natuurlijk is het een professioneel gemaakt stuk, met kundige acteurs. Het is alsof je naar een film kijkt met een verhaal dat zo uit de bocht vliegt en zo doordendert dat de makers dachten: we mikken op een culthit waar ze nog tijden over napraten.

Het is niet makkelijk om dit te schrijven over zo’n gelauwerd regisseur, die ook nog eens afscheid neemt – en misschien hebben coronabesmettingen de hand gehad in dit ongeleide theaterprojectiel. Maar deze OustFaust is helaas mislukt. Spectaculair mislukt, dat dan weer wel.

OustFaust is nog te zien t/m 19 april. Info: hnt.nl

Lees ook:

Toneelregisseur Theu Boermans: ‘Echt toneel is heel katholiek: we doen net alsof en jij gelooft dat’

Kijken, voelen, horen, proeven, ruiken en intuïtie: onze zintuigen maken wie we zijn. Deze week: theater- en filmregisseur Theu Boermans die afscheid neemt als artistiek directeur en huisregisseur van het Nationale Theater in Den Haag. Hij doet dat met OustFaust.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden