Boekenweek

Boekenlezers over hun leesgedrag en het essay van Eus: ‘Ik heb een guilty pleasure die onder lectuur valt’

Özcan Akyol neemt het eerste exemplaar van zijn Boekenweekessay in ontvangst. Beeld ANP

In zijn essay ‘Generaal zonder leger’ bekritiseert Özcan Akyol de boekenbranche. Hij noemt het een ‘elitair bolwerk’ dat ‘een parodie van zichzelf’ is gewordenWat vindt de boekenlezer er eigenlijk van?

‘Ik heb een guilty pleasure die onder lectuur valt’

Lieke Coenraad (49)

“Ik neem geen slaapmutsje, maar een goed boek voor het slapen gaan. Zonder val ik niet in slaap. Ik lees zo’n half boek per week en laat dat nou net het soort zijn waar Özcan Akyol zich zo over opwindt. Zo zit ik nu heel erg in de Russische hoek qua boeken. Ik heb net het boek ‘De Graaf van Moskou’ van Amer Tousk gelezen.

“Boeken als ‘De Zeven Zussen’ van Lucinda Riley lees ik niet, want dat vind ik lectuur. Maar dat is een vooroordeel. Misschien zou ik het wel hartstikke leuk vinden.

“En ik moet toegeven dat ik zelf een kleine guilty pleasure heb die ook onder lectuur valt: de boekenserie over Joop ter Heul. Eigenlijk bedoeld voor jonge meisjes, maar dat kan ik echt lezen en herlezen.

“Of ik me aangesproken voel door de woorden van Özcan Akyol? Absoluut niet. Ik vind dat ik mag lezen wat ik leuk vind. Dat het dan toevallig ‘hoge literatuur’ is, doet daar niet aan af. Daar ga ik mijn plezier niet door laten bederven. Ik vind het bijvoorbeeld ook heel jammer dat ‘VPRO boeken’ is gestopt. Dat was een ontzettend mooi tv-programma.”

‘Geschiedenisboeken vind ik interessant, fictie trekt me niet zo’

Thamea Hopman (25)

“Ik vind het heerlijk om ’s avonds even te lezen. Lekker om tot rust te komen en even mijn gedachten van het werk verzetten. Al lees ik wel vaak boeken die werk-gerelateerd zijn. Ik ben namelijk wiskundedocent en lees daar graag over. En dan voornamelijk boeken waarbij je aspecten van het vak terugziet in de wereld om je heen. Denk bijvoorbeeld aan ‘Plussen en Minnen’ van Stefan Bruijsman.

Thamea Hopman. Beeld *

“De gemiddelde voorbijganger op straat zal dit soort boeken niet kennen. Ik heb dan ook een beetje een andere, vakgerelateerde smaak. Maar ik lees niet alleen over wiskunde hoor. Geschiedenisboeken of andere waargebeurde verhalen vind ik heel interessant. Fictie trekt mij alleen niet zo. Ik begrijp ook wel dat daar soms een beetje op wordt neergekeken vanuit de literaire wereld.”

“In mijn keuze in boeken laat ik me voornamelijk leiden door mijn interesses, maar ook collega’s of recensies in een krant kunnen ervoor zorgen dat ik een bepaald boek ga lezen. Al zeggen recensies lang niet altijd alles. ‘Grand Hotel Europa’ van Ilja Leonard Pfeijffer had lovende kritieken, maar dat vond ik echt helemaal niks. Ik heb het drie keer geprobeerd, maar ik kwam er niet doorheen.”

‘Wie zegt dat literatuur niet ontspannend kan zijn?’

Robert Soeterik (68)

“Ik ben voorzitter van het Nederlands Palestina Komitee en gepensioneerd Midden Oosten-specialist. Ik heb dan ook veel daarover gelezen. Nu ik met pensioen ben, heb ik ruimte om over andere onderwerpen te lezen. Hoofdzakelijk in de politieke sfeer. Zo heb ik de laatste anderhalf jaar boeken over Nederland in de 19de eeuw verslonden. Daarbij probeer ik informatie te verzamelen, zaken beter te begrijpen en grotere verbanden te zien.

Beeld *

“Wie zegt dat literatuur niet ontspannend kan zijn? Voor mij ligt dat in het verlengde. Serieuze literatuur lezen is een vorm van ontspanning. Ik hoef me er totaal niet toe te zetten en lees met heel veel plezier. Ik trek me ook niets aan van wat een ander van mijn smaak vindt. Ik leef mijn eigen leven.

Soms stuit ik in een dagblad op een aankondiging of recensie van een nieuwe interessante titel. Zoals het boek ‘The Hundred Years’ War on Palestine’ van Rashid Khalidi. Dat was een goed boek. Al zijn er ook genoeg aanbevolen boeken die tegenvallen. Dan loop je vast tijdens het lezen. Maar ik ben niet iemand die dan stopt. Ik vel pas een oordeel als ik het boek heb uitgelezen.”

Lees ook:

Eus maakt zich kwaad: Wat willen ze nou? Dat mensen helemáál niet meer lezen?

Waarom lezen mensen steeds minder boeken? Schrijver Özcan Akyol legt de schuld bij de literaire wereld zelf, een elitair bolwerk dat er alles aan doet om lezen te ontmoedigen. Zijn Boekenweekessay is een vlammend betoog voor verfrissing. ‘Het veld heeft een kritische zelfanalyse nodig.’

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden