Vandaar dit boek

'Bob Pinedo is geen dokter van de latexhandschoen'

Beeld rv

René Steenhorst (1953) is medisch journalist bij De Telegraaf

René Steenhorst
De ontdekkingsreis van Bob Pinedo, patiëntendokter en kankerwetenschapper. 
Prometheus; 280 blz.
€22,50

Bob Pinedo ken ik zolang ik over gezondheidszorg schrijf, ruim 30 jaar. Als je hem ontmoet, denk je meteen: daar stáát iemand. Hij is een arts en wetenschapper van wie je veel kunt leren. Ik heb hem altijd als een zeer betrouwbare bron voor mijn artikelen gezien. Zo’n 10 jaar geleden, toen hij met pensioen ging, wilde ik al een boek over hem schrijven. Maar tot onze verrassing bleek er een liber amicorum te zijn samengesteld. Een paar jaar geleden vatte ik het plan weer op. Want Pinedo heeft zoveel te vertellen, heeft zoveel gedachten, ik vond dat die echt gebundeld moesten worden. Ik zal nooit het moment vergeten dat ik het idee aan hem voorlegde: zelden heb ik iemand zo zien gloeien.

Contact

Pinedo is een patiëntendokter. Hij legt contact met een patiënt, pakt zijn of haar hand vast. Dat is een thermometer voor een arts: trilt de patiënt, is-ie zenuwachtig, heeft-ie klamme handen, of ijskoude? Dat zegt heel veel. Maar de geneeskunde wordt steeds meer een verhaal van latexhandschoenen en scanners waar mensen ingaan, het wordt afstandelijker, kil en klinisch. Het gaat via protocollen, en protocollen schakelen het denken uit. Ik spreek uit ervaring, ik ben zelf patiënt geweest: door kanker ben ik ruim een jaar uit de roulatie geweest. Ik ben niet door Pinedo behandeld. Mijn ziekte is ook niet de aanleiding voor dit boek, ik schrijf met geen woord over mezelf.

Drive

Ik heb bewondering voor Pinedo. Hij is een van de grote kankerwetenschappers in dit land. Hij zorgde ervoor dat het onderzoek niet stilstaat. Er zit een enorme drive in die man. Hij heeft nieuwe behandelmethoden ontwikkeld, veelbelovende middelen naar Nederland gehaald, hij heeft afdelingen in ziekenhuizen aan elkaar gekoppeld waardoor de ziekte niet geïsoleerd wordt benaderd. Kijk maar naar het kankercentrum van de VU in Amsterdam. Pinedo heeft laboratoria naar patiëntenafdelingen gehaald, een gastenverblijf opgericht. Hij heeft er alles aan gedaan om de interactie tussen arts en patiënt te bevorderen.

Afstand

Dit is geen hagiografie. We hebben 2,5 jaar nauw samengewerkt voor dit boek, maar ik heb altijd afstand bewaard. Ík zat achter het toetsenbord, niet Pinedo, al had-ie dat misschien wel graag gewild. We hebben ook de nodige conflicten gehad. Hij wilde steeds nieuwe aanvullingen, details soms - het kleinste was ’m vaak nog niet gedetailleerd genoeg. Ik werd er wel eens moe van. ‘Bob, het moet wél leesbaar blijven!’ Hij is geen gemakkelijke man. Maar ik ook niet. Alle aanvaringen hebben het boek naar een hoger niveau getild.

Intensief

Ik heb het in m’n vrije tijd geschreven: ’s avonds, in de weekenden, tijdens m’n vakanties. Geen minuut in de tijd van de baas, al wist de krant natuurlijk wel dat ik er mee bezig was.

Het was erg arbeidsintensief. Er komen in het boek veel patiënten voor met hun ziekte, en de behandeling die ze van Pinedo kregen. Ik heb iedereen de teksten laten lezen. Dat is de rode draad in mijn werk, dat doe ik voor de krant ook, je stukken worden er alleen maar beter van. Als medisch journalist ben je met gevoelige zaken bezig, je kunt je geen fout veroorloven.

Ambitieus

Ik heb het boek vooral voor kankerpatiënten geschreven, ik denk dat zij er veel in herkennen. Artsen kunnen er volgens mij ook veel aan hebben, al klinkt dat misschien ambitieus. Het gekke is dat ik uit die wereld al reacties heb gekregen: ‘We leren er veel van en Pinedo motiveert enorm.’ Kijk, dat hoor ik graag.

Lees ook: de boekrecensies van Trouw. 

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden