Filmrecensie In Fabric

Bizarre rituelen en een rode moordjurk: alles is vreemd in deze film

Alles is vreemd aan ‘In Fabric', ook in het warenhuis, waar de vampierachtige bediening 's avonds in de kelder lustige spelletjes speelt met levensecht aandoende paspoppen.

In Fabric
Regie: Peter Strickland.
Met Gwendoline Christie, Sidse Babett Knudsen, Marianne Jean-Baptiste.
★★★★☆

23 wintercollecties geleden verscheen ‘De jurk’ van Alex van Warmerdam. Een film over een vervloekt kledingstuk dat de dragers ongeluk brengt en intussen een caleidoscopische indruk voorschotelt van de maatschappij.

Je zou kunnen denken dat Peter Strickland Van Warmerdams film heeft gezien en zo het idee voor ‘In Fabric’ kreeg: een film over een vervloekt kledingstuk dat de dragers ongeluk brengt en ondertussen een caleidoscopische indruk voorschotelt van de maatschappij. Ook Strickland gebruikt vervreemdende dialogen en schept een surreële sfeer. 

Maar waar Van Warmerdam voor een luchtige zomerjurk kiest en treinen door oneindig laagland laat rijden – Hollands glorie anno 1996 – kiest Strickland voor een duistere versie van ‘Little Britain’ dat vast lijkt te zitten in een eeuwigdurende jaren zeventig. Het zou ook zomaar Stricklands idee van hedendaags Groot-Brittannië kunnen zijn.

Vampierachtige bediening

Veel van de omgeving krijg je overigens niet mee door de permanente duisternis die het fictieve stadje Thames Valley On Thames omringt. Je hebt Waingels Bank, waar een van de hoofdpersonages werkt, Stavertons wasmachine­reparaties, waar een ander hoofdpersonage werkt, een Grieks restaurant en een nachtclub. Hoog boven die plekken waar gewone stervelingen hun ding doen, torent echter Dentley & Sopers warenhuis, waar de vampierachtige bediening ’s avonds in de kelder lustige spelletjes speelt met akelig echt aandoende paspoppen. 

Dat weet Sheila allemaal niet als ze een rode jurk koopt, vakkundig en lichtjes sinister verleid door een van de medewerksters. De jurk heeft ze nodig voor haar eerste date sinds de scheiding, maar alles pakt al snel verkeerd uit. Alleenstaande mannen van middelbare leeftijd blijken geen ridders, tenminste niet in Thames Valley On Thames, en de interactie met haar bijna volwassen zoon gaat steeds minder vanzelf.

Moordmysterie en erotiek

Dit is een wereld geleid door bizarre rituelen, komische uitver­grotingen van het interpersoonlijke verkeer dat Strickland ongetwijfeld in realiteit om zich heen ziet. In haar functioneringsgesprekken op de bank wordt Sheila bijvoorbeeld aangesproken op hoe ze handen schudt of op de nachtmerries die ze recent heeft gehad. Wasmachinereparateur Reg, het hoofdpersonage van de tweede helft van de film, wordt op z’n werk berispt omdat hij zijn eigen wasmachine thuis heeft gerepareerd. Want wie heeft zijn opleiding betaald? Nou?

Alles is gefilmd in de stijl van de Italiaanse giallo-films uit de jaren zestig en zeventig, een barokke combinatie van moordmysterie en erotiek: ijzingwekkende schreeuwen, hypnotiserende televisieschermen, pulserende muziek, close-ups van fel roodgelakte nagels, met als toegift een moordende, bloedrode jurk. Een genre waar Strickland een uitgesproken voorkeur voor koestert.

In Fabric is niet alleen een griezelig-komische kritiek op consumentisme. Dit is vooral een film die een mysterie maakt van de gewoonste interacties: iets kopen in een warenhuis, ouder zijn van een opgroeiend kind, de regels van het sociale verkeer. Strickland maakt het allemaal vreemd.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden