Bisschopsvrouw

In België mag het: een kind verwekken dat als donor op kan treden voor een ouder broertje of zusje dat is aangewezen op cellen van de in de reageerbuis geselecteerde vrucht.

Van rabbijn Raf Evers mag het ook. In het Nieuw Israelietisch Weekblad schrijft hij: ,,God heeft de wereld opzettelijk onvolmaakt geschapen, om de mensen in de gelegenheid te stellen de wereld als Zijn partner te vervolmaken.'' Evers vindt 'de socialisering van het geboren worden' een 'mooie zaak'. Bang voor een omgekeerde Kelly-claim ('Ik ben alleen maar op de wereld gezet om mijn broertje te redden hetgeen mij uiterst depressief maakt') is Evers niet. Het is, zegt de orthodoxe rabbijn, eerder een mitswa voor de ouders, een verplichte uiting van barmhartigheid.

Het staat niet in de Van Dale: bisschopsvrouw. Er zijn er dan ook niet veel van, maar Christel Ruts is het. Getrouwd met de oud-katholieke bisschop Bert Wirix-Speetjens. Die is tien jaar bisschop van Haarlem. Met beiden spreekt De Oud-Katholiek. Ruts is aardig geïntegreerd in de Nederlandse samenleving, zegt ze. ,,Dat mag wel na tien jaar.'' De Vlaamse vertelt dat ze niet meer met haar man meegaat naar wijdingen en bisschoppenconferenties in den vreemde. ,,Dat is niet voor herhaling vatbaar. Je hebt niet zoveel aan elkaar in zo'n vergaderweek.''

Tussen de regels door blijkt het werk in de wijngaard moeilijker te worden. 'Heel positieve herinneringen' bewaart bisschopsvrouw Ruts vooral aan 'de eerste jaren Haarlemse jaren'. Waar zou dat aan liggen? 'Bisschop Bert' somt wat oorzaken op. Als zijn kerk ,,zulke goede papieren heeft, waarom groeien we dan niet meer?'' En de oecumene, dat is allemaal wat 'stiller' geworden, met rooms-katholieken gaat het moeizamer, over de anglicanen (vanouds een geheide partner) is Wirix 'kritischer'. En een gezin vreet tijd. ,,Men realiseert zich dat niet altijd.''

De verlegenheid straalt af van de voorpagina van het Kerkblad voor het Westen (orgaan van de christelijke gereformeerde kerken). Een foto van een leeg kerkgebouw, eronder een vraaggesprek met twee 'homofiele' jongens. Homofiel, want homoseksueel, daar moet je niet aan denken. Toch is het een dappere poging om het kerkelijke standpunt van de christelijke gereformeerde kerken over homofilie te bespreken. De geïnterviewden blijven anoniem, en dat is niet zo gek. Het is in christelijk-gereformeerde kringen iets voor grote steden en een symptoom (zoals de interviewer stelt) 'van een decadente cultuur'. In het volgende Kerkblad belooft de redactie een reactie van dominees, op de vraag of een 'nader beraad' over het kerkelijk standpunt niet nodig is.

,,Als emeritus ga ik telkens voor in andere gemeenten, maar overal is de NBV onmiddellijk in gebruik genomen'', schrijft A.A. Spijkerboer in het redactioneel van In de Waagschaal (tijdschrift voor theologie, cultuur en politiek). NBV is de Nieuwe bijbelvertaling, en Spijkerboers woorden geven precies aan, waarom het thema van In de Waagschaal, 'gesprek over de NBV' zo achterhaald aandoet. Je 'moet eigenlijk problemen hebben' met dit 'succesnummer', vindt Spijkerboer. Die problemen verwoordt Karel Deurloo - hier is een tekst 'níet correct', daar is het een 'bijbelbewerking voor tieners'. Afgelopen week deed hij er tijdens een bijeenkomst in Elspeet ('Breukelmanianum') nog een schepje bovenop, toen hij over 'brute weglatingen' en 'verzonnen' passages sprak. Deurloo kondigde enkele maanden geleden een boycot aan: hij zou niet meer voorgaan in kerken waar een NBV op de kansel lag.

Hét succes van de NBV is dat ze erin geslaagd is zó snel (een half jaar) de kansels te veroveren en de tegenwerpingen van de critici tot gepraat achteraf te degraderen.

Het Ouderlingenblad (maandblad voor pastoraat en gemeenteopbouw), spreekt met minister Piet Hein Donner. Over asielzoekers mag ik, zegt hij ,,vanuit mijn christelijke opvatting niet zeggen: kijk eens, u bent hier illegaal, daarom mag ik u niet helpen. Maar het is iets totaal anders om vanuit die ethiek te zeggen: en nu moet gij, overheid, dit en dat doen.'' En is het 'onzienlijke' werkelijkheid? Niet volgens de liberalen, zet Donner, ,,maar het is een kwestie van definitie van wat werkelijkheid is. Dat is precies hetzelfde als zeggen: eten is wat ik met mijn vork naar mijn mond kan brengen, derhalve, soep is geen eten.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden