Review

Biografie Sean Connery De carriere van een Britse behaarde tors

Michael Feeney Callan: Sean Connery, the Untouchable Hero. Virgin Books, Londen; 320 blz. F 26,60.

Aan het begin van zijn filmcarriere was zijn tors zijn handelsmerk. Connery, wiens voornaam eigenlijk Tommie is, was toen nog een ordinaire muscle-man. Hij deed ooit mee aan een Mr-Universe-verkiezing in Londen, waar hij teleurgesteld vaststelde dat de Amerikaanse jongens niet eens een sprintje trokken om de bus te halen, uit angst hun zorgvuldig gekweekte spierbundels te bederven. Voor Connery was de verkiezing een serieuze poging, weg te komen uit Fountainbridge, de achterbuurt van Edinburgh waar hij opgroeide.

In dit streven schoot hij misschien wat door: de uiterst gedistingeerde James Bond is het tegendeel van de Schotse volksbink die ooit een melkwijk had. De rol vroeg van Connery dan ook heel wat aanpassingsvermogen. Helemaal lukte het nooit: in een van de Bondfilms heeft hij zijn vest tot onder toe dicht geknoopt. Ook moest de regisseur hem erop wijzen dat hij aan een diner met Dr. No met gesloten mond diende te eten.

Met de Bondfilms verdiende Sean meer dan genoeg om alle ontberingen van zijn jeugd in Edinburgh te compenseren. Maar Bond werd ook bijna de doodklap voor zijn carriere. Het kostte hem tien jaar om van het Bond-imago af te komen en ook voor zichzelf weer in staat te zijn, op de juiste aanbieding ja te zeggen.

In de dit jaar verschenen herdruk van de biografie van Connery - de eerste druk verscheen in 1983 als 'Sean Connery, His Life and Films' - maakt Michael Feeney Callan duidelijk welk een last de Bond-films voor Connery zijn geweest. De auteur vindt dat Connery nooit had moeten beginnen aan Never Say Never Again, zijn come-back als Bond uit 1983, twaalf jaar na zijn vorige Bond-film. Het oordeel is tekenend voor de biograaf: een Connery-fan die het leven van zijn idool streng maar begripvol onder de loep neemt. Tussen de regels door maakt Feeney Callan duidelijk hoe in de filmindustrie kwaliteit en commercie elkaar in de weg zitten en dat acteurs vaak tegen beter weten in ervan maken wat ervan te maken valt.

De lezer komt ook te weten dat Ursula Andress, het Bond-meisje in Dr. No en gekozen op basis van detailfoto's van het gebied tussen kin en navel, voor haar rol 1 800 pond kreeg, terwijl de tors van Sean hem 25 000 pond opleverde. In de voor deze editie toegevoegde hoofdstukken beschrijft Feeney Callan de prachtige rollen die Connery de afgelopen tien jaar speelde, al dan niet met toupet: William Baskerville in 'De naam van de roos', de diender Jim Malone in The Untouchables, waarvoor hij een omstreden Oscar kreeg, de vader van Indiana Jones in The Last Crusade, waarin hij al zijn ironie en ingehouden humor kwijt kon, de Russische onderzeebootkapitein Marko Ramius in The Hunt for the Red October, om te eindigen met de dit jaar uitgebrachte Rising Sun. De herziene uitgave bevat ook foto's van de afgelopen tien jaar.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden