In haar songs bezingt Eilish als geen ander de weltschmerz van een tiener.

Profiel Billie Eilish

Billie Eilish, de duistere koningin van de zwelgmeisjes

In haar songs bezingt Eilish als geen ander de weltschmerz van een tiener. Beeld EPA

Het zeventienjarige popfenomeen Billie Eilish staat zaterdag op Lowlands. Ouders zetten hun vraagtekens bij de zangeres en muzikante als rolmodel. Maar dankzij miljoenen tienermeisjes die zich in haar donkere songs herkennen, worden haar nummers miljarden malen gestreamd.

Een jonge vrouw wankelt door een donkere gang. Handen van onzichtbare vijanden grijpen haar beet, scheuren de kleren van haar lijf en steken injectienaalden in haar rug. Is het de trailer van een nieuwe horrorfilm? Nee, het is de videoclip van het nummer ‘Bury a Friend’ van Billie Eilish. Dat de clip veel weg heeft van een griezelfilm is niet alleen omdat de Amerikaanse singer-songwriter van dit genre houdt, maar weerspiegelt ook haar innerlijke roerselen.

Naar opgewekte liefdesliedjes zul je bij de zeventienjarige tevergeefs zoeken. De zangeres kampt vanaf jonge leeftijd met angsten en depressieve gevoelens. In haar songs bezingt Eilish als geen ander de weltschmerz van een tiener en kiest hiervoor steevast voor donkere sferen, zowel qua muziek als tekst. Ook met haar uiterlijk is ze volop een rebelse tiener, met blauw haar en stoere kleren. Op een brede lach, valt ze niet te betrappen. Zelf zei ze daar ooit over: “Ik haat lachen. Het maakt dat ik me zwak en machteloos en klein voel.”

Tienermeisjes vormen fanschare

Eilish’ boodschap resoneert wereldwijd bij miljoenen tienermeisjes. Voor wie het is ontgaan: Billie Eilish is in korte tijd een popfenomeen van formaat geworden.

Ze groeit op in een buitenwijk van Los Angeles, waar ze op haar achtste toetreedt tot een kinderkoor en vanaf haar elfde samen met haar oudere broer Finneas songs gaat schrijven. De debuutsingle ‘Ocean Eyes’ gaat in 2016 viraal en daarna passeert Eilish als jongste artiest ooit de miljard streams. Inmiddels staat de teller op meer dan vier miljard streams. Haar debuutalbum ‘When We All Fall Asleep, Where Do We Go?’ werd eerder dit jaar in twintig landen een nummer-1-hit en voor haar concerten zijn lange wachtlijsten.

Haar fanschare wordt voor een groot deel gevormd door tienermeisjes die hun eigen zorgen herkennen in Eilish’ songs, die zich veelal kenmerken door een duistere om niet te zeggen depressieve sfeer. Het nummer ‘Listen Before I Go’ is bijvoorbeeld geschreven vanuit het perspectief van iemand die op het punt staat van een gebouw te springen. “Neem me mee naar het dak. Ik wil de wereld zien voor ik stop met ademen”, zingt Eilish. Het zijn dit soort teksten die maken dat ouders zich bezorgd afvragen of Eilish wel een geschikt rolmodel is voor hun kinderen en of ze onderwerpen als zelfdoding niet romantiseert. Eilish zelf ziet vooral de troostende werking die van haar muziek uitgaat. Haar redenatie: door de herkenning realiseren de fans zich dat ze niet de enige zijn die zich zo voelen.

Volwassen sound

Zo zou je Eilish kunnen kenmerken als de koningin van de zwelgmeisjes, als iemand die het navelstaren tot kunst heeft verheven. Maar daarmee doe je haar evidente muzikale talent te kort. Op haar eerder dit jaar verschenen eerste album zet ze meteen een unieke en volwassen sound neer, waarin electropop, dancepop en hiphop op inventieve wijze samenkomen. Muziek die een publiek van alle leeftijden verdient. En die de nieuwsgierigheid prikkelt. Als Eilish dit al op jonge leeftijd kan, wat voor moois staat ons dan over pakweg vijf jaar te wachten?

Eilish wijt haar eigenzinnigheid voor een deel aan het feit dat ze thuis is geschoold en dus nooit in een mal is gedrukt. En nu maar hopen dat haar stormachtige succes haar niet alsnog in een dwangbuis van verwachtingen en commerciële belangen zal persen.

Lees ook:

Esra (15): Zonder de muziek van Yungblud weet ik niet of ik er nog zou zijn

Pubers die kampen met mentale problemen voelen zich begrepen door een jonge generatie muzikanten. Ze heten Yungblud, Halsey en Billie Eilish en ze zingen over hun depressies, sociale stoornissen en zelfmoord.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden