muziekrecensies

Bijna evenaart Liam Gallagher het oude Oasis-geluid

null Beeld Liam Gallagher - As You Were
Beeld Liam Gallagher - As You Were

Liam Gallagher's solodebuut vindt de muziekredactie van Trouw het album van de week.

Joris Belgers

POP
Liam Gallagher
As You Were (Warner)
★★★☆☆

Bijna, niet helemaal, maar bijna, is Liam Gallagher een karikatuur van zichzelf geworden. De voormalig frontman van het roemruchte Oasis trekt allang geen aandacht meer om zijn muziek, maar voornamelijk om zijn scheldpartijen op Twitter, met niet zelden zijn broertje Noel als lijdend voorwerp.

Oasis ging in 2009 ten onder aan geruzie tussen de twee. De eeuwige vraag of ze het ooit nog zouden bijleggen leek vorig jaar definitief beantwoord, nadat er voor de Oasis-documentaire ‘Supersonic’ twee premières werden georganiseerd – eentje voor Liam, eentje voor Noel. Ook bij het benefietconcert na de terreuraanslag in de Manchester Arena stonden de twee in hun thuisstad niet samen op het podium. Noel had verplichtingen elders, wat Liam weer munitie gaf voor een hatelijke twittertirade.

Terwijl die broederdynamiek Oasis tot grote hoogten stuwde. Noel de getalenteerde songschrijver, Liam de geweldige frontman. Liam bleek zonder zijn broertje geen onverdienstelijk muzikant, getuige zijn band Beady Eye, maar het haalde zijn oude werk bij lange na niet.

Zo bezien is het niet verrassend dat de verwachtingen rondom de eerste soloplaat van Liam Gallagher niet bepaald hooggespannen waren. Wél verrassend is daarom dat het best een lekkere rockplaat is. Voor het eerst komt een Gallagher weer in de buurt van het Oasis-geluid.

Neem nu de spetterende opener ‘Wall of Glass’. Natuurlijk denk je terug aan het intro van ‘Morning Glory’, met die scheurende mondharmonica. Dit niveau wordt nog even volgehouden, ook ‘Bold’ is prima Britpop, met strijkarrangementen en akoestische gitaartjes die harder rocken dan waarvoor ze zijn gemaakt. Ook ‘Greedy Soul’ is een heerlijke broeierige stamper met dat knauwende spuugzingen waar Liam zo goed in is. Tot zover prima. Daarna zwakt het wat af, van de tragere nummers is eigenlijk alleen ‘Universal Gleam’ memorabel.

Soms doet de plaat iets té veel zijn best dat verleden op te roepen. Zeker als je weet dat Gallagher, die zich ooit beste songschrijver ter wereld noemde, nu schoorvoetend hitschrijvers inhuurt die eerder werkten met Adele of Sia.

Zoals ‘Come Back To Me’, met een refrein dat overduidelijk associaties moet oproepen met de grootse meezingoptredens van weleer. Of neem het sentimentele ‘For What It’s Worth’, waarop Liam sorry zegt voor al zijn fouten. Dit moeten we, hem kennende, met een wintervoorraad strooizout nemen.

Ergens is ‘As You Were’ een vlot geproduceerde, pretentieloze gitaarplaat met een aantal prettig pakkende rocksongs. Maar we wéten dat het eigenlijk een vehikel is om het merk Liam Gallagher van meer substantie te voorzien dan alleen zijn hilarische twittertirades of spraakmakende interviews. Een rockster moet nu eenmaal muziek maken. Dus haalt Gallagher schaamteloos het verleden van stal. Maar toch. Hoe anachronistisch ook, in deze barre tijden voor gitaarrock is zo’n verzameling no nonsense britpop meer dan welkom.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden