Klein verslag Kerstverhaal

Bij metrostation Embankment klinkt de stem van Laurence, voor die ene vrouw die er troost in vindt

Grote wereld, kleine mens. In de metropool van Londen neem ik de Nor­thern Line. Tufnell Park, Camden Town, Charing Cross, Embankment. De metro is een spoeling, hij spoelt mensen door onderaardse buizen. De Northern Line is de diepst liggende. In Hampstead, dat ook aan de lijn ligt, ligt hij bijna zestig meter onder de grond. Ik denk daarover niet teveel na als hij oorverdovend onderweg is.

Mijn medepassagiers zwijgen voor zich uit, hun blikken precies tussen twee mensen in of net erboven. Bij Embankment weerklinkt in de metro een oproep die zegt ‘Mind the gap’. Pas op het gat. Het gat tussen wagen en perron. Dat gat ontstaat bij perrons die gebogen zijn. Er is iets met die oproep. Tegen Kerst van het jaar 2012 wordt personeel van het metrostation Embankment aangesproken door een vrouw die erg van streek is. Ze vraagt naar de stem. De stem? Ja, de stem die zegt: Mind the gap. O, zegt het personeel, wees gerust, de oproep is er nog. Hij is alleen vervangen en gedigitaliseerd voor meer variatie.

Leegte in haar hart

Maar die stem, zegt de vrouw nog steeds ontdaan, was de stem van mijn man. Haar naam is Margaret McCallum. Ze is huisarts. De naam van haar man is Oswald Laurence, een onbekend gebleven acteur. Hij was in 2007 gestorven. Maar had in de jaren zeventig de stem ingesproken. Zijn dood had een leegte in haar hart achtergelaten. Ze vond troost als ze op het station van Embankment zijn stem hoorde, telkens als ze op weg ging naar haar werk. Soms liet ze enkele metro’s voorbijgaan om hem vaker te horen. Zo was het vijf jaar achtereen gegaan. Mind the gap. En nu was dat laatste deel van haar man weg.

Het personeel leeft met haar mee, maar de digitalisering is voor de hele metro doorgevoerd. Wel beloven ze te zoeken of er nog een opname is van de stem van haar man. En het lukt ze. Ze vinden een bandopname in het archief. Het lukt ze bovendien de stem van Oswald Laurence in een digitaal systeem te krijgen.

Zwijgende mensen

Daarom hoor je nu overal in de grote metro van Londen die dagelijks zwijgende mensen bij honderdduizenden door buizen spoelt dezelfde computerstem ‘Mind the gap’ zeggen. Behalve bij Embankment. Daar klinkt weer de stem van Laurence. Voor die ene vrouw die er troost in vindt. Grote wereld, kleine mens. Pas op het gat. Fijne Kerst.

*

Ik heb bij het schrijven van dit stuk een serie tweets van John Bull geciteerd en verzuimd dit te melden. Daarvoor wil ik mijn excuses aanbieden.
Wim Boevink

*

Met het oog van een antropoloog en de pen van een dichter doet Wim Boevink dagelijks verslag over de grote en kleine wereld om hem heen. Abonneer je op zijn column in onze mobiele app en lees hem als eerste.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden