RecensieKlassiek

Bij de ‘Metamorphosen’ was de link naar het ingestorte culturele leven van nu voelbaar

Klassiek
European Union Youth Orchestra
Vivaldi, Strauss, e.a.
★★★★☆

In de wereld van de klassieke muziek behoort de zomer aan de jeugd. In steeds grotere aantallen trekken jeugdorkesten van allerlei pluimage de laatste jaren door Europa om op zomerfestivals hun beste beentje voor te zetten. Voor de jonge musici een ervaring om nooit meer te vergeten, en voor de luisterende liefhebbers vaak een muzikaal evenement van verrassend hoge kwaliteit. Wereldberoemde maestro’s laten zich maar wat graag in met deze sprankelende, leergierige en enthousiaste musici, en de optredens groeien niet zelden uit tot heuse feestjes.

Ook in de BankGiroLoterij Zomersessies in het Amsterdamse Concertgebouw was het altijd een komen en gaan van internationale jeugdorkesten. Maar dit jaar is helaas alles anders. Een klein wonder was het daarom dat er zondag toch een jeugdorkest in het Concertgebouw te gast was. Met prinses Beatrix als speciale, eenzame gast op het noodzakelijk leeg gehouden frontbalkon, trad het European Union Youth Orchestra (EUYO) aan in speciale formatie. Niet het gebruikelijke grote orkest van meer dan honderd musici, maar een kleiner ensemble, voornamelijk bestaande uit strijkers. Die kwamen uit Ierland, Letland, Luxemburg, Polen, Portugal, Slovenië, Groot-Brittannië en Nederland - toch nog een mooi Europees amalgaam.

Hoopgevend

Ondanks de beschikbare 350 concertkaartjes zag het Concertgebouw er niet ‘uitverkocht’ uit. En een echt feestje kon het onder deze omstandigheden ook niet echt worden. Terwijl het noodweer zich boven Amsterdam ontlaadde, speelden de strijkers ‘Metamorphosen’ van Richard Strauss. Dat hier Europese jongeren, getooid met Europese blauwe sjaal met gele ster, een stuk speelden dat geschreven is als aanklacht tegen het kapotgeschoten, culturele Europa van de Tweede Wereldoorlog, had iets hoopgevends. De link naar het ingestorte culturele leven van nu was voelbaar. Het was bovendien een machtig mooie uitvoering van een supergeconcentreerde groep van 23 strijkers zonder dirigent. 

Het mooi opgezette programma was begonnen met de solo-fluit van Debussy’s ‘Syrinx’, toneelmuziek bij het stuk ‘Psyché’ van Gabriel Mourey. Delen uit die tekst werden tijdens de solo gedeclameerd, maar gesproken tekst in het Concertgebouw is akoestisch problematisch. Er was weinig van te verstaan. Daarna namen vier slagwerkers bezit van het podium voor ‘Pillar IV’ van de New Yorkse componist Andy Akiho. Gevolgd door Vivaldi's twinkelende concert voor vier violen en cello. Na het stuk van Strauss werd de avond besloten met Brahms’ Hongaarse dans nr. 1. De vreemde bewerking daarvan, zonder die noodzakelijke blazers en mét extra slagwerk maakte nog maar eens het nieuwe normaal in de concertzaal duidelijk.

Het concert wordt op 19/8 uitgezonden op de site van het Concertgebouw. 

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden