Recensie

Bibi Dumon Tak introduceert een nieuw genre: non-fictie poëzie over beesten

Beeld EPA

Na non-fictieverhalen over dieren, introduceert Bibi Dumon Tak, die dinsdag de Theo Thijssenprijs (€ 60.000) voor haar oeuvre ontvangt, een geweldig, nieuw genre: non-fictiepoëzie. 

Net als in onder meer ‘Winterdieren’ (Gouden Griffel) portretteert ze beesten aan de hand van opvallende eigenschappen, maar nu in dichtvorm.

Omdat ook haar verhalen altijd compact en beeldrijk zijn, is de stap naar poëzie niet eens zo groot. De gedichten focussen sterker op één kenmerk van het dier en de schrijfster bedient zich van ritme, rijm en enjambement, maar het resultaat blijft onmiskenbaar Dumon Tak: toegankelijk, leerzaam, humoristisch en vol bewondering voor het dier.

In de bundel komen alleen evenhoevigen aan bod: dieren met twee of vier tenen. Maar de okapi schrijft - geestig - een ingezonden brief over discriminatie: “Mogen de onevenhoevigen soms niet in dit/ boek?/ Waar zijn de neushoorn, de zebra, de tapir?/ Wat ik even kwijt wil:/ de eerlijkheid is zoek./ Een hoefdier is toch een hoefdier.”

Chatten met een wild zwijn

Zo hebben veel gedichten een verrassende vorm: een chatgesprek tussen het wild zwijn en haar tamme zus, een rouwadvertentie voor de uitgestorven Pyrenese steenbok (“Celia hield van gras, mos en kruiden”) en een ontroerende contactadvertentie van een wilde kamelenman: “Ben jij, of zijn jullie, de ware(n)?/ Laat dan een boodschap achter in het zand./ We zijn nog maar met duizend,/ het is zo stil en leeg hier/ en mijn ♥ staat al te lang in brand.”

Verreweg de meeste gedichten zijn eigentijds, grappig en met vaart geschreven, maar af en toe staan er ook prachtige, kalme regels in: “Waar de hemel ophoudt/ en het luchtledige begint./ Waar de vlakte niet meer weet/ of hij nu ligt of zweeft./ Waar de sterren ’s nachts de baas zijn/ en wolken schuilen voor de wind,/ dat is de plek waar de vicuña woont.”

Een geslaagd experiment, deze non-fictiepoëzie, zeker in combinatie met de schitterende illustraties van Annemarie van Haeringen, die knap de vorm van de dieren vangt. Er staan mooie vondsten in, meteen al op de cover: de vlekken van de giraffenvacht zijn silhouetten van dieren. De tekening van de oryx, die bijna uitstierf, gumt ze toepasselijk bijna helemaal uit. En op de rug van de giraf staan twee rode laarsjes. Van Dikkertje Dap natuurlijk.

Oordeel: onmiskenbaar Dumon Tak: toegankelijk, leerzaam, humoristisch.

Bibi Dumon Tak
Laat een boodschap achter in het zand
Ill. Annemarie van Haeringen. Querido; 50 blz. € 15,99. Vanaf 9 jaar.

Recensenten van Trouw bespreken pas verschenen fictie, non-fictie, jeugdliteratuur en thrillers. Meer recensies leest u hier.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden