Opinie

Betoverend speelse Ariël in het Amsterdamse Bos

Hanny Alkema

’De Storm’ van William Shakespeare door Theater Het Amsterdamse Bos o.r.v. Frances Sanders. In Openluchttheater Amsterdamse Bos t/m 9-8 (beh. ma.). Info bij twijfelachtig weer: 020-6433286 of www.bostheater.nl

Kijk hem swingen, hoor hem zingen, zie hem muziek maken met lijf en keel! Naast de rijzige gestalte van zijn baas Prospero is luchtgeest Ariël een nietig wezen. Maar Prospero mag dan de macht hebben, deze frêle Ariël symboliseert de magie. Van de duistere krachten die in Shakespeare’s sprookje ’De Storm’ de grenzen tussen menselijke vrijheid en onderworpen zijn met speels gemak vervagen. Ofwel, de magie van het theater.

Met een uit pallets en voor jutters aantrekkelijke waar opgebouwd decor heeft Stans Lutz een ambiance ontworpen die ruikt naar aangespoeld wrakhout. Dat is het onbewoonde eiland waar hertog Prospero met dochtertje Miranda twaalf jaar geleden op werd neergesmakt, na door zijn verraderlijke broer uit de macht te zijn gezet. En waar hij nu diezelfde broer, die nietsvermoedend met zijn gevolg voorbij voer, schipbreuk laat lijden.

Daar begint het eigenlijke stuk. Het spel dat helper Ariël in zijn opdracht met de drenkelingen speelt tot zij verdwaasd en met tollende hoofden op hun benen wankelen, en Prospero de tijd rijp acht zijn wraak in vergeving om te zetten.

’De Storm’ heeft alles in zich voor een groots spektakel. Echter, tegen de verwachtingen in heeft regisseuse Frances Sanders voor deze vijfentwintigste productie in het bestaan van haar Bostheater niet alles uit de kast gehaald voor een oogverblindend schouwspel. Het monumentale decor oogt somber, de kostumering (Willemeijn van Brussel) is relatief ingetogen en de schipbreuk aan het begin is een wat onhandig gewiebel met een scheepsreling.

Het duurt even voor de voorstelling op dreef komt, wat te maken kan hebben met de gewijzigde speelperiode (juni/juli in plaats van juli/augustus vanwege slechte weerervaringen) waar het publiek nog niet op is ingesteld, met een halflege tribune als gevolg. Maar bijna ongemerkt sluipt er een bekoring in die je meesleept in de ontredderende confrontatie met onbekende krachten in een onbekende omgeving.

Met zijn kleine ensemble zorgt componist/musicus Alberto Klein Goldewijk voor een klankdecor dat met fluistertonen of dan weer heldere melodieën een feeërieke sfeer opwekt, en daarmee een suggestieve bedding vormt voor bovennatuurlijke gewaarwordingen. Maar de ware tover komt van de voor gewone mensen onzichtbare Ariël.

Om hem op dat grote bostoneel een visueel kader te geven, heeft Van Brussel hem een schreeuwerig pakje aangetrokken dat, behalve lelijk, volstrekt overbodig blijkt. Want of de door hem aangeblazen figuren nu bevallig of houterig in slaap vallen, met zijn elastieken ledematen en stembanden danst de tengere Bart Rijnink zo licht en luchtig over de scène dat de theatermagie als vanzelf gestalte in hem krijgt. In een prikkelende mengeling van wonderschone klankkleur en plagerige gestiek.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden