Column

Benali liet de pasta overkoken toen hij hoorde van de liefdesparadox

Beeld Maartje Geels

Afgelopen week gingen twee Nederlands-Marokkaanse acteurs met twee voorstellingen over hun zoektocht naar liefde het theater in. Beide laten zien in welke spannende stroomversnelling Nederlanders van Marokkaanse afkomst zich bevinden. Beide voorstellingen zijn een pleidooi voor openheid en empathie.

Toch verschillen de voorstellingen van elkaar. De ene is van acteur Nasrdin Dchar, de andere van Fahd Larhzaoui. Dchar vraagt zich af of zijn familie zijn Hollandse vriendin zal accepteren, Larhzaoui wordt door zijn familie uitgestoten om zijn geaardheid.

Van een voorstelling heb ik de première gezien, over de ander heb ik gelezen. Nasrdin Dchar liet zijn voorstelling ‘JA’ in de Stadsschouwburg in Amsterdam in première gaan. Het is een statement van formaat om een voorstelling die over het intiemste deel van het bestaan gaat in deze tempel van het Nederlandse toneel met je vrienden, familie en fans te delen. Hij maakt daarmee zijn voorstelling tot een Hollands gebeuren, een multicultureel verhaal gesitueerd in het Brabantse Steenbergen. Ik zag de ouders van Dchar in de zaal zitten, de ouders die in het toneelstuk over zijn huwelijksperikelen zo’n belangrijke rol spelen. De voorstelling was voor Dchar een prachtige overwinning.

Bij Fahd Larhzaoui is het omgekeerde aan de hand. Zijn tweede solovoorstelling ‘Shirt uit Fahd!’ gaat over zijn leven na zijn coming-out als homoseksueel. Over die coming-out ging zijn eerste solovoorstelling, ‘Schijn’. Die voorstelling zag ik en maakte diepe indruk op me. Een grote, sterke Marokkaanse man op het ­podium vertelt over verstoting en sensualiteit. Aan het slot is er hoop, de familie lijkt zich met hem verzoend te hebben. In Shirt uit Fahd! blijkt er van die verzoening niks ­terechtgekomen. Fahd is nog altijd op zoek naar liefde. Sluit Dchar af met een volmondig Ja, voor Fahd is er het gevecht tegen het verpletterende Nee.

Meewarig

Ook ik heb met de angst voor afwijzing geworsteld. Een Libanees meisje dat ik meenam naar huis werd meewarig aangekeken. Kon ik het niet dichter bij huis zoeken? Waarom kon ik niet zoals de andere ideale schoonzonen zijn? Het pijnlijkst waren de stiltes. Voor Fahd is er nog altijd geen einde aan die stilte gekomen.

Lang heb ik niet begrepen waarom ik, ondanks al die strubbelingen met mijn ouders, maar bleef zoeken naar aandacht. Totdat ik op Radio 1 de familietherapeut ­­Else-Marie van den Eerenbeemt hoorde. Terwijl ik mijn ­pasta bolognese aan het koken was vertelde ze over de paradox van liefde: het fenomeen dat verstoten kinderen ernaar blijven verlangen weer opgenomen te ­worden in de familieband. Ik liet de pasta overkoken. “Kinderen zijn de loyaalste wezens op aarde”, zei ze. Marokkaanse zonen zijn de loyaalste wezens op aarde, dacht ik, en homoseksuele Marokkaanse zonen misschien nog wel meer.

De voorstellingen van Dchar en Fahd gaan over die paradox van liefde: je verbonden willen voelen met de gemeenschap waar je uit voortkomt. Dat Dchar en Fahd ons deelgenoot maken van die worsteling zorgt ervoor dat ik me minder alleen voel. Na afloop van Dchars voorstelling spoedde ik me naar buiten, onderweg werd ik aangesproken door een jonge Marokkaanse Hagenees: “Dit stuk gaat toch over wat ons allemaal bezighoudt”. Deze jongen moet net als ik ook naar de voorstelling van Fahd. Of je hetero- of homoseksueel bent, de zoektocht naar liefde is menselijk, al te menselijk.

Abdelkader Benali 

Abdelkader Benali (Ighazzazen, 1975) is schrijver, presentator en gastdocent aan de TU Delft. In 1996 debuteerde hij met ‘Bruiloft aan Zee’, in 2003 won hij de Libris Literatuur Prijs voor zijn roman ‘De Langverwachte’. Eerdere columns leest u hier.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden