Opinie

Behangbreed kiftend op zoek naar de ware vertroosting

De IJslandse godin Edda woont samen met haar Germaanse Wodan in de wolken op een flat van negentienhoog. Op een kerstboom na staat er niets in hun witte interieur. Ze vervelen zich al eeuwen en komen net terug van een theatervoorstelling. 'Wat een stuk!' verzucht Edda. En daar is het eerste misverstand al geboren: bedoelt ze het theaterstuk of het stoeipandaatje dat daarin figureerde? Als tijdverdrijf tronen ze deze 'edelfigurant' mee naar hun wolkenhuis.

'Edda' en 'Wodan' zijn niet hun echte namen, maar hun onderlinge koosnamen. Ook het wupse jongensfigurantje wordt zijn echte naam (Johannes) ontnomen en subiet tot 'Eddie' omgedoopt, alsof hij al tot de familie behoort. Edda en Wodan zijn geen halfgoden meer, maar iedermans alledaagse bovenburen, die een pion nodig hebben om hun particuliere ongenoegen te kunnen voeden en sublimeren.

Het strijdtoneel speelt zich een verdieping lager af, op een onderwereld met twee bankstellen en een knurftig woltapijt. Nog een verdieping lager zitten wij, de toeschouwers, die soms als getuige ferm tot de orde worden geroepen.

'Offertorium' van toneelschrijver Erik-Ward Geerlings is een relatiedrama waarin egocentrische, hedonistische, pornografische en uiteindelijk troostende fantasie''en om de eer strijden. De oplossing voor het menselijk onvermogen ligt al in de titel opgesloten: als we elkaar nou maar eens wat vaker offers brachten, komt die zo naarstig gezochte harmonie, dat langverwachte koninkrijk, als vanzelf binnen handbereik.

Pierre Bokma speelt zijn verwende en veeleisende Wodan behangbreed uit. Hij keft en sart, snauwt de pannen van het dak, balt de personages van gifkikker en driftkikker moeiteloos samen, kortom.

Ook Edda weet van wanten, maar als vrouwelijke pendant moet zij allicht de 'feminien-sussende' kant belichten. Elsie de Brauw ment haar Edda als een paardendressuur. In brandweerrode wapperjurk en met gehoefijzerde haklaarzen klost zij furieus van bovenwereld naar onderwereld - schroei je beter niet aan deze balsturige merrie.

Met zijn peilloze El Greco-gezicht is figurant Aus Greidanus jr. de stuurloze speelbal van Edda en Wodan. Stoertjes, kwetsbaar en aandoenlijk. Wel degelijk aanwezig, maar zoals elk mensenkind in het toneelstuk waarvan hij het verloop nog niet weet. Als een tengere pieta sluimert hij van lieverlede in de schoot van heilsoldate Frieda Pittoors.

In dit web vol gefnuikte verlangens manoeuvreert regisseur Rijnders tussen Theater van de Lach-principes en camp & kitsch. Wel tamelijk veel kloek gezaagd hout alom. En loensend knipogend naar Shakespeare's 'Midzomernachtsdroom': de donkere kerstboom blijkt lichtjes te hebben die het doen bovendien, terwijl vrome kinderliedjes weerklinken en er nota bene sneeuw op de kruinen der verdoelden neerwarrelt.

Van zo'n paukenslag staan je oren nog geruime tijd nadien te klapperen. Inderdaad en jaja, kom er eens om: wat een stuk, wat een stuk! 'Gij weet waarom het is, ik niet.'

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden