Beeld in de berm: Wim Korvinus

Tussen Dronten en Swifterbant, aan een van die kaarsrechte polderwegen, staan ineens drie geknakte, stalen stelen. Van ver lijkt het even alsof het alle drie even grote staken zijn, die door het perspectief steeds kleiner worden. Dichterbij gekomen zie je dat ze in werkelijkheid sterk in grootte verschillen. De eerste is groot, de tweede kleiner en de laatste nog een stuk kleiner.

Wim Korvinus: ,,In zo'n uitgestrekt landschap wordt je oog altijd getrokken naar het perspectief. Stel dat je over zo'n afstand een rij lantarenpalen zou zien, dan zie je die naar de horizon toe steeds kleiner worden. Ik wilde proberen zo'n perspectief te versnellen, om als het ware een extra horizonnetje te maken, terwijl je ook de echte horizon houdt.''

Het idee voor het beeld ontstond letterlijk ter plaatse. In dat winderige, uitgestrekte gebied. ,,Dat het daar Elandweg heet vond ik al zo mooi'', vertelt de kunstenaar. ,,Alsof het een eindeloze steppevlakte in het hoge noorden is. En dan die proefboerderij, een afdeling van de Landbouwuniversiteit Wageningen, waar ze met bijna overdreven precisie allerlei gegevens over de bodem bijhouden in tabellen. Ik kreeg er allerlei associaties, die leidden tot waanzinnig veel concepten voor een beeld op die plek. Uiteindelijk hebben al die verschillende concepten geleid tot een wat hybride samenvoeging van verschillende elementen. Allereerst dat idee van een versneld perspectief. Ik probeer het ritme van dieptewerking te veinzen. Ten tweede is er het scheve van de drie objecten, daar blijft je oog op hangen. Je registreert dat het geen gewone lantaarnpalen zijn, maar die scheefheid, die geknakte vormen kloppen wél in zo'n winderige omgeving. Je ziet dat ook aan de rand van maïs- en korenvelden, van die geknakte vormen. En ten slotte, als je nóg beter kijkt, dan zou je ook kunnen bedenken dat de drie vormen, die alle drie in een soort opgeworpen dijkje verankerd zijn, iets te maken hebben met het bewerken van de grond. Alsof er ter plekke een soort voren wordt getrokken.''

,,Maar je hoeft dat er allemaal niet in te zien, natuurlijk. Ik hoop dat het beeld ook zonder die concepten visueel houvast biedt. Ik denk het wel, eerlijk gezegd. Het heeft iets onschuldigs, iets natuurlijks ook. Een silhouet is nu eenmaal prettig om naar te kijken. En het past goed tegen de achtergrond van zo'n vlakte. Het kan wel, vind ik.''

Meer werk van Wim Korvinus is o.a. te zien in Nijmegen bij wijk De Heesche (bijgenaamd de Heesche stier) en langs de Pleijroute bij Arnhem (een integratie van weg, viaducten en restanten van het Westervoortse fort).

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden