Beeld in de berm: Peter Struycken

Ruim anderhalf jaar geleden ging kunstenaar Peter Struycken nog eens kijken bij zijn beeld in Amsterdam-Zuidoost. De molens, zoals ze door sommigen werden genoemd - vier palen van 30 meter hoog, met even lange leggers schuingeplaatst op de toppen - kon hij normaal gesproken al van verre zien. Hij had het beeld immers ontworpen voor het oog van voorbijsnellende automobilisten op de ringweg. Dit keer kwamen de kleurige wieken maar niet in beeld. Bij aankomst op de plek waar het beeld elf jaar geleden was neergezet, werd duidelijk dat er iets grondig mis was. Als uit een omgekieperde bouwdoos lagen de onderdelen van zijn eens zo fiere constructie op het gras.

KARIN VAN MUNSTER

Ongeloof en verbijstering sloegen om in woede. Maar Struy-cken is er de man niet naar om terstond de eerste de beste ambtenaar op te bellen om te vragen hoe het zit, laat staan hem de huid vol te schelden.

,,Als zoiets is gebeurd', zegt hij op bedachtzame toon, ,,op zo'n ongepaste manier, dan verwacht ik niet dat er iemand zal zijn die zegt: 'O sorry, we maken het direct in orde'. Ik wilde mezelf de ergernis besparen, en vooral de woede die eventuele gesprekken over de gang van zaken rond mijn beeld ongetwijfeld zouden oproepen.'

Nooit vernam Peter Struycken ook maar iets over zijn neergehaalde werk. Geen telefoontje, geen brief. Geen verklaring, geen excuus.

Inmiddels blijkt dat het beeld al bijna drie jaar in het gras ligt te verkommeren. Honden rennen er vrolijk rond, natuurlijk geen onderscheid makend tussen boom en kunst.

Peter Struycken is een kunstenaar van grote faam. Zijn werk werd aangekocht door de koningin, siert het plafond van de Stopera in Amsterdam, een arcade in het architectuurinstituut in Rotterdam en talloze andere interieurs van Nederlandse gebouwen. Je zou dus zeggen dat de eigenaar van het beeld trots moet zijn op een werk van dergelijk formaat. Oorspronkelijk was Bührmann-Tetterode de eigenaar van het beeld. Dit bedrijf vroeg, ter gelegenheid van het vijfentwintigjarig bestaan, Peter Struycken om een kunstwerk te maken. Toen het kantoor enkele jaren geleden van de Paalbergweg verhuisde, schonk het bedrijf het beeld aan de gemeente Amsterdam. Die is nu de eigenaar en stadsdeelraad Zuidoost zou dus moeten weten waarom het beeld nu in het gras ligt. Ambtenaren wijzen echter naar het grondbedrijf: ,,Het terrein wordt heringericht en wellicht dat het beeld op een andere plek moet komen te staan. Maar ja, dat kost nogal wat, dusseh....' Dus dat is een reden om een kunstwerk af te breken, om het jaren te laten verkommeren en om de kunstenaar in het ongewisse te laten? Bij het grondbedrijf is men optimistischer: vanwege de aanleg van stadsverwarming moest het beeld drie jaar geleden tijdelijk uit de weg. Vervolgens kwamen er plannen voor herinrichting van het gebied, maar de uitvoering daarvan werd steeds uitgesteld. Nu is het scenario als volgt: na de bouwvak gaat het gebied op de schop en begin 2002 staat het beeld weer overeind. Waar? Gewoon, ongeveer op dezelfde plek.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden