recensie

Beautiful Boy is een pijnlijk rake en ontroerende film over verslaving

Vader David (Steve Carell) doet zijn best er te zijn voor zijn zoon Nic (Timothée Chalamet). Beeld François Duhamel

Beautiful Boy
Regie: Felix van Groeningen
Met: Steve Carell, Timothée Chalamet, Maura Tierney
★★★★☆

Zijn kamer is steeds vaker leeg. Zijn telefoon doorgeschakeld naar de voicemail. Nic Sheff, een indrukwekkende rol van Timothée Shalamet, drijft steeds verder nergens heen. Van zijn liefhebbende ouders weg, van de geborgenheid van het gezin, van zijn eigen herinneringen. Hij is dan bij een nieuwe liefde, eentje die hem nooit meer los zal laten: crystal meth.

Felix van Groeningen had al bijzondere films op z’n naam. ‘De helaasheid der dingen’, ‘The Broken Circle Breakdown’. Maar dit Amerikaanse debuut is de kroon op een nog jonge carrière: een pijnlijk rake en ontroerende film over verslaving. Die laat zich goed samenvatten in een uitspraak van een van de personages: “Wie zijn geliefde ziet verdwijnen in een drugsverslaving, rouwt om de levenden”.

De film wordt verteld vanuit het perspectief van vader David Sheff, een freelance journalist die onder meer voor The New York Times werkte, voordat hij het boek schreef over de verslaving van zijn zoon. Zoon Nic Sheff schreef later ook een boek over hetzelfde onderwerp, maar dan vanuit zijn perspectief. Van Groeningen gebruikte beide boeken om het scenario te schrijven.

Gedroomde vader

David Sheff is een scherpe, wereldwijze kerel die vroeger zelf ook heus weleens wat gerookt en geslikt heeft. Dus als hij ontdekt wat er mis is – te laat, omdat verslaafden nu eenmaal alles doen om hun gebruik verborgen te houden – is hij de gedroomde vader. Niks geen schreeuwen of woede uit onmacht en frustratie. David is vastbesloten dit monster te lijf te gaan.

Wat kan ik doen, vraagt hij hoopvol aan een verslavingsdeskundige. Alleen kent hij crystal meth niet. Dit is een heel ander beest. Hij krijgt te horen dat hij de drie c’s moet onthouden: hij is niet de oorzaak (cause), hij kan het niet beheersen (control) en hij kan het niet genezen (cure). 

Behalve een mogelijk verlies van een kind, is dat het pijnlijkste aan de film: als vader ben je totaal machteloos. Eindeloze terugval zonder herstel in zicht is de prognose. Hij kan er zijn voor Nic, met alle liefde van de wereld, maar niets garandeert dat Nic morgen, of ergens op een gezellige namiddag in de zomer, of ergens volgend jaar als het even tegenzit, niet weer terugvalt. 

Het knappe aan ‘Beautiful Boy’ is dat de film die waarheid geen geweld aandoet en dus realistisch voelt, zonder dat je – om in jargon te blijven – als kijker helemaal kapot gaat. Ook fijn is dat de film geen plot heeft om af te werken maar juist dicht bij de personages blijft. Dat is precies wat een film over verslaving moet doen, want er is geen echte oplossing. Het verlangen naar de verdoving zal altijd blijven.

Elke week worden de nieuwste films besproken door onze recensenten. U leest de recensies hier.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden