Recensie

Barbara Hannigan weet precies hoe ze het wil

Barbara Hannigan tijdens een eerder concert. Beeld afp

Opera
Ludwig/Barbara Hannigan
The Rake's Progress
★★★☆☆

Ladies rule. Een paar dagen geleden balanceerde Yuja Wang op stiletto’s de artiestentrap van het Concertgebouw in Amsterdam af, richting vleugel, met dirigente Mirga Gražy-nitė-Tyla in haar kielzog. De volgende dame op de bok was sopraan Barbara Hannigan, voor wie dirigeren inmiddels een substantieel onderdeel is van haar muzikale identiteit.

Hannigan trad aan met haar langdurige muzikale partner, het collectief Ludwig, en Cappella Amsterdam. De combinatie is op tournee door Europa en de Verenigde Staten met Stravinsky’s ‘The Rake’s Progress’, de eerste opera ooit waarin Hannigan zelf zong en de eerste opera die ze nu in haar nog jonge carrière als dirigent leidt.

Waar Mirga daags voor Hannigan ‘De vuurvogel’ van Stravinsky analytisch ontleedde, met een fragmentarische uitvoering tot gevolg, trok La Hannigan de muzikale lijn wel door in de opera. Dat had een nadeel: ze legde minder precisie aan de dag, minder stravinskiaanse geslepenheid. Ludwig at uit haar hand en verzorgde een lenig, warm en wat tam geluid.

Bijzonder geslaagd: de ‘Rake’s’-cast bestaat uit zangers van het mentorprogramma Equilibrium, opgezet door Hannigan. De agenda van de Canadese staat bomvol en vakkennis doorgeven in een lessituatie is een uitdaging. Om dat te ondervangen richtte ze het Equilibrium-programma op voor musici, voornamelijk zangers, die aan het begin staan van hun carrière. Het idee erachter: al doende leren ze. De jonge talenten werken met haar samen op het podium.

De productie ‘The Rake’s Progress’ valt in het eerste seizoen van Equilibrium. Hannigan weet precies wie ze naast zich wil hebben: het groepje van zes bracht een voorstelling om door een ringetje te halen, net als Cappella. En wie beweert dat een complete enscenering nodig is om een opera tot leven te wekken? Vlotte zangers, een hoge hoed, een waaier en een casual kostuum toverden de bühne al om tot verhalenboek.

Een natuurlijk acteertalent is daarbij onontbeerlijk. Naast een jong, gezond geluid hebben ze dat allemaal. Tom Rakewell door tenor Gyula Rab: stem en performance komen overeen, beide zijn soepel en vloeiend. De invoelende aria’s van sopraan Sofie Asplund (als Anne) konden steevast op applaus rekenen. En bas-bariton Douglas Williams vertolkte de rol van de duivel Nick Shadow krachtig en welluidend.

Muziekrecensies

Een overzicht van de nieuwste recensies van pop, klassiek, wereldmuziek en optredens vindt u hier.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden