Recensie

Bambie maakt een comeback met bespiegelingen op de verstrijkende tijd

Bambie en de muzikanten van Eef van Breen brengen theater op de rand van slapstick. Beeld Ben van Duin

Bambie en Eef van Breen Group
Bambie is Back
★★★☆☆

In een laatste scène van 'Bambie is Back' van mimetheatergroep Bambie zit Paul van der Laan als ridder met een ganzeveer een brief te schrijven. Het perkament is te klein voor zijn hoofse overpeinzingen; de tafel, de vloer, de muren - alles in de ruimte wordt volgekrabbeld met liefdesherinneringen, ingezet als wapens om de tikkende tijd te bezweren.

Het is een beeldend, knotsgek en filosofisch einde van een productie die Bambies comeback markeert sinds de subsidiestop in 2013. De scène is illustratief voor het werk dat Bambie, met kernleden Paul van der Laan en Jochem Stavenuiter, groot maakte: meestal woordeloos theater op de rand van slapstick, dat speelt met illusies en de grote onderwerpen van het mens-zijn.

Tijd

Dat onderwerp is nu besef van tijd, wat mooi aansluit bij de comeback, en groot genoeg is om van vele kanten te bespiegelen. Bambie is Back toont Bambies poëtische kant dankzij de musici van Eef van Breen Group, die op de bühne participeren en een mooie sferische onderlaag aanbrengen. De harp, cello, ukelele fungeren als aangevers in een stroom van scènes waarin een flink robbertje met de tijd wordt gevochten.

In een bed- annex woonkamer, die refereert aan vervlogen tijden met bakelieten telefoon en houten wachtkamerstoelen, poogt, wacht, herhaalt men zich een ongeluk; een vrouw die maar niet kan ophouden met hysterisch huilen, een complete liefdesgeschiedenis, van verliefdheid tot het graf, wordt in één doorlopende beweging binnen een minuut getoond. We zien het leven als een doelloze parade van herhaling en ritueel, versneld of in slow motion, geabstraheerd of over de top.

Mooi is de scène waarin alledaagse handelingen - ademen, eten, lopen - uit de bocht vliegen. Nog mooier is het als alle scènes dunnetjes worden overgedaan, maar dan versneld en verknipt, alsof de tijd vloeibaar is geworden.

Op een gegeven moment snak je wel naar inhoudelijke verrassing in alle inventieve vormgrapjes. Op een sterfbed wil de stervende maar niet de pijp uit gaan, een toekomstige nabestaande past alvast zijn schoenen. Dat de dood het laatste, onvermijdelijke rotgeintje is dat de tijd uithaalt, weten we natuurlijk wel. Juist met deze ultieme battle tegen de tijd had Bambie meer onder de huid moeten zitten.

Lees meer recensies op trouw.nl/theaterrecensies

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden