filmrecensie

‘Ash is Purest White’ is weer zo'n parel van regisseur Jia Zhang-ke

Zhao Tao als gangsterliefje Qiao in ‘As is the Purest White'. Beeld TRBEELD

Ash is Purest White
Regie: Jia Zhang-ke.
Met Zhao Tao en Liao Fan.
★★★★☆

Als er een chroniqueur is van het 21ste-eeuwse China, dan is het Jia Zhang-ke. Absoluut betoverend zijn de films die hij de afgelopen jaren maakte over de inwoners van het snel veranderende China. In ‘Still Life’, bekroond met de Gouden Leeuw in Venetië, stond hij stil bij de mensenmassa’s die hun huizen kwijtraken door de bouw van de beruchte Drieklovendam in de Yang-tze, een van de grootste waterkrachtcentrales ter wereld. In ‘The World’ volgde hij de jonge, overuren draaiende werknemers van het grootste pretpark in de Aziatische wereld, het Beijing World Park. 

Steeds zoomde hij in op kleine, individuele verhalen, om zo de gevolgen van de ‘grote vooruitgang’ in kaart te brengen. ‘A Touch of Sin’ was een woedende uithaal naar de machthebbers en hun morele bankroet. In ‘Unknown Pleasures’, een portret van rondhangende plattelandsjeugd, blies een arbeider pardoes een textielfabriek op.

Weer zo'n parel

En ‘Ash is Purest White’ is weer zo’n parel. In de door mannen gedomineerde Chinese gangstercultuur voert hij om te beginnen een fantastische heldin op. Qiao is tot over haar oren verliefd op bendebaas Bin. Als hij op een dag in een hinderlaag wordt gelokt – een scène vol visuele acrobatiek – redt Qiao zijn leven door met een illegaal pistool in de lucht te schieten. Het gangsterliefje belandt in de bak, om er pas vijf jaar later weer uit te komen. Omdat Bin niet bij de gevangenispoort staat te wachten, gaat ze naar hem op zoek. 

Qiao, prachtig gespeeld door Jia’s vaste actrice en levenspartner Zhao Tao, vertrekt vanuit de spookachtige mijnwerkersstad Datong in de provincie Shanxi naar de Drieklovendam. Ze legt 7700 kilometer af van het koude noordwesten naar het warme zuidwesten, op zoek naar haar geliefde. 

Tijdens die reis dwars door China zien we het landschap en de mensen veranderen. Qiao wordt onderweg bestolen en bijna aangerand, maar ze weert zich ook door de dief te confronteren en de aanrander geweldig om de tuin te leiden. Bij de Drieklovendam die voor China vooruitgang betekent, maar in Jia’s films staat voor verlies van oude samenlevingen en tradities, volgt de ontgoocheling. 

Qiao’s onvoorwaardelijke liefde voor Bin stuit op een puur pragmatische levenshouding. Bin heeft een ander, zegt hij, en hij werkt inmiddels aan een groot project in een energiecentrale. Hij heeft haar niet meer nodig en de onderwereld van de jianghu, waarin hij opgroeide, ook niet.

Jia neemt ons mee op reis door het moderne China dat van 2001, als de film begint, tot 2018 als de film eindigt, sterk verandert. We zien niet alleen een land in transitie, maar ook een liefdesrelatie. Als Bin met hangende pootjes terugkomt bij Qiao is het tussen hen niet meer hetzelfde. Qiao is inmiddels eigen baas. Ze is gangsterliefje af, heeft zich opgewerkt in de onderwereld van de jianghu. Ze leeft in vrijheid aan de rand van de samenleving. Een unieke Chinese heldin.

Elke week worden de nieuwste films besproken door onze recensenten. U leest de recensies hier.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden