Review

Anne Sofie von Otter

Twee weken terug zong Anne Sofie von Otter een prachtige 'Shéhérazade' van Ravel in het Amsterdamse Concertgebouw.

Anthony Fiumara

In Ravels liederen over het land van duizend-en-één-nacht toonde de mezzosopraan haar technische superioriteit en haar goede dictie, terwijl ze in het overbrengen van de zwoele Arabische warmte wat terughoudend was. Het is niet vreemd dat Von Otter, hoe dichter haar repertoire bij de Noordpool komt, wel degelijk een warm kloppend hart kan laten horen. Helemaal op deze opname met liederen uit haar moederland Zweden. Liederen over liefde, verlangen en de natuur, een thema dat in Skandinavië wel vaker van poëtische proporties is gebleken. Zweedse componisten zoals Larsson, Nordqvist, Nystroem en Linde (allemaal uit de twintigste eeuw) hebben een kristalhelder, impressionistisch idioom met elkaar gemeen. Dat doet hier en daar denken aan Franse collega's zoals Ravel of Fauré, maar vaker nog verwijst het naar de volksliederen uit hun eigen land. Het is een grote verdienste van Von Otter dat ze optreedt als ambassadrice van haar landsmuziek, want er zullen niet zoveel muziekliefhebbers zijn die thuis zijn in het Zweedse lied. Von Otters stem is vooral sterk en flexibel vanaf het hoge middenregister. Dat koele timbre buit ze hier mooi uit, al vervalt ze soms in maniertjes als ze gevoelig wil zingen. Haar vaste pianist Bengt Forsberg speelt fonkelend transparant en wijkt nimmer van Von Otters zijde.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden