Review

Anna Kravtsjenko doet Liszt-concours verbleken

AMSTERDAM - Als pianiste Anna Kravtsjenko afgelopen week aan het Utrechtse Liszt-concours zou hebben meegedaan, had zij gegarandeerd de eerste prijs, de pers- én de publieksprijs gewonnen. Daags na de finale van het concours vertolkte de jonge Oekraïense in de grote zaal van het Concertgebouw Liszts 'Sonate in b' op werkelijk grandioze wijze.

De 'Sonate', Liszts grote meesterstuk en de absolute meesterproef voor pianisten, klonk afgelopen week in Utrecht negen keer tijdens de halve finale. Ondanks het hoge niveau van veel van de kandidaten, viel op iedere sonate-uitvoering wel iets af te dingen, zelfs op die van de uiteindelijke winnaar Jean Dubé. Nu Anna Kravtsjenko dit stuk zondag op haar programma had staan in haar recital in de serie Meesterpianisten, was er alle aanleiding haar prestatie te vergelijken met die van de concoursdeelnemers.

Hun uitvoeringen verbleekten volledig vergeleken bij die van Kravtsjenko. Zij presteerde het namelijk om veel grotere contrasten aan te brengen in dynamiek en tempo, zonder daarmee de structuur van het stuk aan te tasten. In de onwaarschijnlijk snel én gaaf gespeelde climaxen was haar klank imponerend, maar tegelijk ook glashelder. Daartegenover stonden intens poëtische momenten, vaak fluisterzacht maar verstaanbaar. Dit alles leidde tot een kleurrijke en uiterst spannende uitvoering, waarop men tijdens het Liszt-concours vergeefs zat te wachten.

Interessant is dat de 25-jarige Anna Kravtsjenko uit dezelfde leeftijdscategorie is als de concoursdeelnemers. Ze studeerde aan de befaamde pianistenacademie in het Italiaanse Imola, waar ook twee vroegere Lisztconcours-winnaars, Enrico Pace en Igor Roma, vandaan komen. Kravtsjenko belandde op die school, toen ze vanuit haar woonplaats Charkov met haar leraar Leonid Margarius meeging, die zich als docent in Imola vestigde.

Kravtsjenko heeft geen concoursen meer nodig, want sinds ze op 16-jarige leeftijd het zeer zware Busoni-concours te Bolzano won, heeft ze een internationale loopbaan. Al twee keer eerder speelde ze in de grote zaal van het Concertgebouw. Vergeleken bij die twee vroegere optredens was de pianiste artistiek gegroeid. Haar temperamentvolle spel begint de allure te krijgen van dat van een Martha Argerich. Niet alleen haar Liszt-sonate was een belevenis, ook vijf sonates van Domenico Scarlatti en 'Ein Faschingsschwank aus Wien' van Robert Schumann waren een verrukkelijke luisterervaring. Scarlatti speelde ze fris en puur, met een open klank. Alleen de laatste sonate klonk iets te snel in de galmerige akoestiek van de lang niet uitverkochte grote zaal. Het werk van Schumann, uitbundig en fantasievol gespeeld, klonk even fascinerend als haar Liszt-sonate. Rachmaninovs 'Vocalise' in een pianobewerking en een wervelende 'Grande Valse brillante in Bes', opus 18 van Chopin waren de twee toegiften, waarmee ze dit indrukwekkende optreden besloot.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden