Review

Ambities van Cinekid tonen dat festival volwassen werd.

Bambi, Minoes, Buzz Lightyear, Polleke, Peter Pan, Madelief, SpongeBob, Winky Wong. Stel je toch eens een wereld zonder kinderfilms voor. Zonder filmhelden die grappen maken, stoer doen, verdrietig zijn. Personages waar je het dagen, maanden, járen later nog over hebt. Cinekid, het kinderfilm en -televisiefestijn van Nederland, viert dat plezier dit jaar voor de twintigste keer. Cinekid 2006 is actueel, blikt terug en kijkt vooruit.

De actualiteit is duidelijk voelbaar in de openingsfilm ’Zozo’, een oorlogsdrama dat onverwacht door de werkelijkheid werd ingehaald door het Israëlisch-Libanese conflict afgelopen zomer. De van geboorte Libanese, inmiddels Zweedse regisseur Josef Fares vertelt deels zijn eigen geschiedenis in dit verhaal over de tienjarige Zozo die eind jaren tachtig in zijn eentje het oorlogsgeweld in zijn woonplaats Beiroet ontvlucht. Zijn ouders hebben alles geregeld voor de emigratie van het gezin naar Zweden, waar Zozo’s grootouders al wonen, wanneer een bominslag hun huis met de grond gelijkmaakt. Zozo is alleen. Maar hij gaat toch naar Zweden.

’Zozo’ is een ernstig kinderdrama dat nog eens extra gewicht krijgt door het recente geweld in Beiroet, nu de woonplaats van de jonge hoofdrolspeler in de film, Imad Creidi. De keuze van de Cinekidstaf voor deze film die je af en toe de keel dichtsnoert – vooral door het mooie spel van de kleine Creidi met zijn woeste krullenbos – onderstreept weer eens de waarde en het belang van dit festival. Cinekid is behalve een vertoningsevenement voor kinderen ook een verzamelplaats van verhalen óver kinderen: van vrolijke avonturen tot aangrijpende levensgeschiedenissen.

Twintig jaar: dat betekent dat het festival voor en over de jeugd volwassen is geworden. Dat is te zien aan de gegroeide ambities. Zo speelt Cinekid een steeds grotere rol als ontmoetingsplaats en discussieforum voor internationale professionals. En Cinekid is al lang geen Amsterdams evenement meer: een deel van het programma wordt ook elders in het land vertoond. Dat betekent dat ook recente films als ’Lotte van Uitvindersdorp’ en ’We Shall Overcome’ een Nederlands publiek kunnen vinden. ’Lotte van Uitvindersdorp’ (Janno Pöldma, Heiki Ernits) is een frisgekleurde Estlandse animatiefilm voor kleuters waarin het drukke hondje Lotte en haar vriendje Bruno een mysterieus boek vinden dat ze uiteindelijk naar Japan zal brengen om aan een judowedstrijd mee te doen. Toegegeven, het verhaal is nodeloos gecompliceerd en je vraagt je af waarom de personages dieren en niet gewoon mensen zijn, als ze toch kleren en schoenen dragen, in huizen wonen en handige dingen als vliegmachines uitvinden. Maar daar staan een paar geestige konijnen en nuffige mollen tegenover en curieuze beelden van biggen in vliegende kano’s. De film, gemaakt voor een leeftijdsgroep die in de bioscoop vaak over het hoofd wordt gezien, heeft een gekke losheid en vrijheid die wel weer aandoenlijk is.

’We Shall Overcome’ (10+) is van een compleet ander kaliber. Niels Arden Oplev creëert enerzijds een zonovergoten, nostalgische retroblik op het Deense platteland van de jaren zestig, en schetst anderzijds een realistische, kinderlijke nachtmerrie. In de zomer van 1969 raakt de elfjarige boerenzoon Frits beïnvloed door het gedachtegoed van de mensenrechtenstrijder Martin Luther King Jr en door zijn nieuwe meester, een hippie met bluesmuziek in zijn lijf en een vredesteken om zijn nek. Dat moderne denken blijkt cruciaal wanneer Frits door het ouderwetse schoolhoofd wordt mishandeld. Vlasblonde kinderhoofden steken af tegen goudgele graanvelden en knalrode tractors in deze prachtig gedoseerde ode aan mensen die zich met kleine gebaren verzetten tegen onrecht, of het nu gaat om racisme of lijfstraffen.

Na twintig jaar heb je natuurlijk ook iets om op terug te kijken. Cinekid vertoont tien kinderklassiekers van eigen bodem uit de laatste twee decennia onder de noemer Hollandse Hoogtepunten, zoals ’Ciske de Rat’, ’Het Zakmes’ en ’Lang Leve de Koningin’. Een internationale selectie werd gemaakt voor een zeven titels tellende dvd box met films ’die eigenlijk ieder kind gezien zou moeten hebben’, aldus Cinekid-directeur Sannette Naeyé. ’Mijn Leven als Hond’, ’De Witte Ballon’ en ’Chicken Run’ bijvoorbeeld bij.

Een filmlijst als beeldequivalent van de literatuurlijst? Kom er elders in de maatschappij maar eens om, waar media-educatie voor kinderen en jongeren nog steeds nauwelijks serieus wordt genomen. De mensen achter Cinekid doen dat wel en creëerden als traktatie voor alle Nederlandse kinderen een online filmstudio met technische snufjes om eigen filmpjes te maken. Laat kinderen greep krijgen op de beeldenreeks die hen in het moderne leven dagelijks omringt, door ze zélf beelden te laten maken, is de gedachte erachter. Met programma’s als NieuwsMaker, op www.cinekidstudio.nl kunnen kinderen gratis experimenteren, thuis en op school.

Er zijn nog meer bijzonderheden in het programma van Cinekid te vinden. Enkele nieuwe Nederlandse televisieseries zijn tijdens het festival al te zien. Mischa Kamp (’Het Paard van Sinterklaas’) regisseerde ’Bloot’, een geanimeerde documentairereeks waarin tieners praten over (al die rare veranderingen van) hun lichaam. ’Taxi van Palemu’ is een in Suriname opgenomen serie van Nicole van Kilsdonk over een twaalfjarige jongen die de taxi van zijn vader overneemt nadat die zijn been heeft gebroken. En Wouter van Reek, maker van de geestige animatieserie ’Keepvogel’, vertoont nieuwe afleveringen en laat zien hoe hij ze maakt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden