Roaring Twenties Harriët Krijgh

Als eerste hartslag aan een stuk mogen geven, dat is voor celliste Harriët Krijgh (28) de ultieme beloning

Harriet Krijgh: ‘Natuurlijk is het een prachtig doel om bij het Concertgebouworkest te debuteren.’ Beeld Marco Borggreve

Welke jonge kunstenaars bepalen het beeld de komende tien jaar? Trouw tipt de twintig van de jaren twintig. Een van hen is Celliste Harriet Krijgh. Wat wil zij over tien jaar? Debuteren bij het Concertgebouworkest lijkt haar een prachtig doel.

Celliste Harriet Krijgh (28) kent de broers Arthur en Lucas Jussen goed. ‘Dierbare vrienden’, zijn het. De Jussens trapten deze 2020-serie af en hoopten in dat interview dat ze in de komende tien jaar bij veel belangrijke orkesten konden debuteren. “Ik snap die wens goed van hen”, zegt Krijgh, “zij zijn samen heel sterk, en gaan verder op hún weg.” Krijgh benadrukt dat ‘hun’, want voor haar zelf ligt het anders. 

“Ik had het vroeger sterker, die ambitie om bij de grote orkesten te spelen. Maar nu zou zo’n weg alléén mij niet gelukkig maken. Natuurlijk is het een prachtig doel om bij het Concertgebouworkest te debuteren, al heel lang een grote droom van mij. Maar de realiteit is dat je bij een orkest meestal één repetitie hebt met daarna nog een generale repetitie. Dat kan heel mooi uitpakken, maar met een strijkkwartet ­ervaar ik een andere diepgang. Met zijn vieren wekenlang werken aan een paar maten, intensief met elkaar praten over de muziek. Dat is heel inspannend, maar zo bevredigend. Daarin de juiste balans vinden, dat is wat ik als musicus echt graag wil in deze wereld.

“Dat ik vorig jaar lid mocht worden van het Artemis Quartett was echt een prachtig cadeau. Die gift wil ik koesteren. Ik ervaar kamermuziek als een verrijking, omdat je open moet staan voor de drie anderen om je heen. Zo krijg je een veel sensibelere manier van samenspelen. Als je solo speelt, is dat ook wel zo, maar dit geeft een breder zicht op muziek maken.”

Een zoektocht naar diepte

En als Krijgh dat gehoopte verzoek van het Concertgebouworkest krijgt in het komende decennium, hoe zal ze dan te werk gaan?

“Ik zou streven naar dezelfde ­zoektocht naar diepte. En ik zou een stuk kiezen wat me in mijn cellisten­leven al lang begeleid heeft. Het celloconcert van Elgar bijvoorbeeld, of dat van ­Dvorák, Saint-Saëns, Lalo of Sjostakovitsj. In 2021 debuteer ik bij het ­Gewandhausorchester in Leipzig en daar mocht ik mijn eigen concert ­kiezen.”

En nieuwe composities, zoals de grote cellist Mstislav Rostropovitsj die in de vorige eeuw in veelvoud wist te genereren? “Ja, dat zou geweldig zijn. Met het Artemis Quartett spelen we volgende week de wereldpremière van het Zevende strijkkwartet van Jörg Widmann in Keulen, Parijs, Zürich, Berlijn en Londen. Dat zijn zulke prachtige momenten.

“Het vergt echt heel veel werk, maar daar krijg je voor terug dat jij als eerste hartslag aan zo’n stuk mag geven. Zo bijzonder.”

Lees ook: 

Actrice Joy Delima: Een zwarte vrouw op het podium is een politiek statement, of je wilt of niet

Welke jonge kunstenaars bepalen het beeld de komende tien jaar? Trouw tipt de twintig van de jaren twintig. Vandaag Joy Delima van Internationaal Theater Amsterdam. Zij verwacht meer ‘zichtbare’ acteurs van kleur.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden