null Beeld
Beeld

Tv-columnMaaike Bos

Alleen maar witte (media)mensen in het jubileum van ‘Wie is de mol?’

Oh, wat vlogen ze elkaar in de armen, de kandidaten van het nieuwe ‘Wie is de mol?’ zaterdag. Een innige omhelzing, een zoen op de mond; zo goed kennen die tv-en radiomensen elkaar kennelijk. Eventjes ergerde dat me. Niet alleen omdat de opnamen duidelijk in onbezorgd pre-corona Italië waren gedaan, te zien aan de herfstachtige bomen. Ook omdat de mix van deelnemers zo eenzijdig is in deze bijzondere tweede reeks van 2020, na China afgelopen januari.

Het dubbele seizoen ter ere van het twintigjarig jubileum van WIDM heet de All Stars-reeks. Alle kandidaten deden al eerder mee aan dit spel, waarin ze met opdrachten geld voor de pot verdienen én de saboteur onder hen moeten ontmaskeren. Maar hoezo ‘sterren’? Alleen visagist-Youtuber Nikkie de Jager is een wereldster, sommige anderen heb ik al jaren niet meer gezien.

En waarom hebben ze uit alle oud-kandidaten nu geen muzikant, sporter of ondernemer opgeduikeld, in plaats van alleen presentatoren/acteurs? Of iemand van kleur, gezien de actualiteit. Dit spel is wel hét vlaggenschip van de publieke omroep; het best bekeken programma van de hele zaterdag met 2,7 miljoen kijkers.

Maar om nu meteen de azijnpisser te spelen… Wij thuis zijn verguld met deze tweede WIDM dit jaar en kijken het op zaterdagavond én op zondag opnieuw met de kinderen bij het eten.

 De kandidaten in 'Wie is de mol?' toosten op hun deelname. Beeld
De kandidaten in 'Wie is de mol?' toosten op hun deelname.Beeld

In je eigen spiegel kijken

In de prachtig gefilmde heuvels van Toscane reden kandidaten in retro Fiatjes naar het dorpje Monticchiello, waar ze spiegels bij elkaar moesten zoeken. Op elke spiegel stond een citaat uit de brief die zij aan de mol hadden geschreven. Oud-agent Ellie Lust was daarin het meest expliciet: “Voel je al de druk van het grote geheim? Misschien zie ik direct in je ogen wie je bent.” De opdracht was juist dat iedereen in zijn eigen spiegel moest kijken, met zijn eigen citaat. Zij ging prompt bij de verkeerde spiegel staan - anders keek ze in haar eigen ogen. Is deze bloedserieuze speurder de mol? Zou een geniale zet zijn.

Voor de tweede opdracht moest de groep een lijst met Italiaanse voornamen maken, om dan in het dorp mensen met die naam te vinden en uit te nodigen voor een diner. Lichtelijk gênant, helemaal toen verschillende duo’s de plaatselijke heren dan maar vroegen voor ‘Mario’ of andere namen door te gaan als hun eigen naam niet genoteerd stond.

“Dat jullie in het spel niet terugdeinzen voor een leugentje of twee vind ik niet erg”, kwam presentator Rik van de Westelaken daarna ongezouten zeggen. “Maar dat jullie de lokale bevolking hebben aangezet tot list en bedrog, dat gaat een beetje ver.” Ja, sabotage door helemaal niet aan de opdracht mee te doen, heb ik ook nooit meegemaakt.

Na ten slotte een leerzame ontmoeting met een oud-mol maakte iedereen de test met vragen over de mol. Het is aardig dat Ron Boszhard (eerste afvaller in 2018) en Tina de Bruijn (tweede afvaller in 2020) een nieuwe kans kregen, maar Tina viel meteen weer af. Het gaat bij dit intelligente spel toch om altijd opletten, argwanend blijven en onthouden wie wat deed. Tina is veel te leuk en in het moment om zo uitgezoomd te blijven. Van de anderen zou ik nog geen aflevering vooruit durven te voorspellen. Het is deze komende herfst weer helemaal meedeinen met het motto ‘niets is wat het lijkt’.

Vijf keer per week schrijven Renate van der Bas en Maaike Bos columns over televisie.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden