Review

Ali B. wint Popprijs op Noorderslag

De jury zei niet om hem heen te kunnen. En dus won de populaire Ali B. zaterdag op het festival Noorderslag in de Oosterpoort in Groningen de Popprijs 2004, bestaande uit 10000 euro en een beeldje van Theo Mackaay. De rapper van Marokkaanse afkomst was vorig jaar veel in de media. Hij zong met Marco Borsato in de Kuip en had succes met zijn theaterprogramma 'Ali B. vertelt het leven van de straat'.

Hans Nauta

Biedt de muzikale nieuwjaarsreceptie Noorderslag jaarlijks een overzicht van de Nederlandse popmuziek, het bijbehorende en vaak avontuurlijke Eurosonic haalt op de twee voorgaande avonden het 'beste onbekende' van Europa naar de Groningse binnenstad. Dit jaar kreeg de Franse muziek extra aandacht, met onder meer een nachtelijk optreden van dj Laurent Garnier. Maar ook het oosten, het mediterrane zuiden en Scandinavië waren vertegenwoordigd.

Bands die je anders nooit te zien krijgt, krijgen de kans de show te stelen. Bijvoorbeeld het Portugese Bunnyranch, dat weinig opheeft met fado of saudade, maar uitblinkt in vettige orgeltjespunk, gebaseerd op eenvoudige maar opzwepende marsritmes. In Vera voerde zanger-drummer Carlos Mendes zijn troepen staand achter het drumstel aan, alsof hij had leren trommelen bij de fanfare voordat hij wegens rebels musiceren was geroyeerd.

De Noor Janove Ottesen brak twee jaar geleden al op Eurosonic door met zijn band Kaizers Orchestra, dat hoempa-rock combineert met gasmaskers, olievaten en sirenes. Ook zonder die theatrale extraatjes bleef Ottesen nu overeind, als openingsact in het Grand Theatre. Solo deed zijn gitaarspel wat denken aan Nick Drake, met band ging het meer richting een akoestische Ryan Adams. En er bleef ruimte voor amusante rariteiten, zoals een bizar dansje van de toetsenist. Een stuk minder gerafeld was het concert van landgenoot Thomas Dybdahl, afsluiter op hetzelfde podium. Hij werd begeleid op onder meer vibrafoon, trompet, toetsen en slideguitar. De arrangementen klonken dromerig en ruimtelijk, zijn stem was begeesterd. Maar het geheel was zo keurig verzorgd dat de aandacht te snel verslapte.

Meer energie hing er in Huize Maas, dat de langste rijen had van alle zestien Eurosonic-locaties. Binnen zijn er altijd twee podia, waarvan het kleinste in de achterkamer de meeste uitstraling heeft. Hoewel Tjeerd Bomhofs stem er bijna kopje onder ging in de muziek, overtuigde zijn band Voicst met vitale nummers, die al na enkele maten loskwamen van de grond. Het Amsterdamse drietal maakte een ingespeelde indruk en suisde over het minipodium.

Het was een flinke stap van Bomhofs nette poloshirt naar de verlopen outfit van de jonge Barrie Cadogan, zo klein van stuk dat zijn band Little Barrie heet. Een waanzinnig gitaartalent, dat met drummer en verlegen bassist uit blues en soul put. Razendsnel wisselde hij moeilijke grepen met kleine soloriffs en fingerpicking blues-loopjes, dat alles knap gedoseerd. Het publiek keek hij onder het zingen en spelen brutaal in de ogen, maar doordat aan zijn verschijning elke gladheid ontbrak, accepteerde je die uitdagende arrogantie probleemloos.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden