Bilal Wahib in Berlijn. ‘In het begin was het even wennen op de toneelschool. Maar ik zie dat er dingen veranderen. Er zijn meer mensen met een andere achtergrond en huidskleur.’

InterviewBilal Wahab

Acteur Bilal Wahib kan ‘heel goed door mensen heen kijken’

Bilal Wahib in Berlijn. ‘In het begin was het even wennen op de toneelschool. Maar ik zie dat er dingen veranderen. Er zijn meer mensen met een andere achtergrond en huidskleur.’Beeld Getty

Bilal Wahib is één van de jonge sterren op het filmfestival in Berlijn. Daar is hij te zien in ‘Paradise Drifters’, over drie dakloze jongeren die een roadtrip maken. ‘Goede acteurs zijn heel goede leugenaars.’

“Ik heb ADHD, dus ik voel me top in de drukte van het festival”, zegt Bilal Wahib. Het nieuwe Nederlandse acteertalent valt meteen met de deur in huis, zonder schroom. In zijn vriendelijke, open gezicht krult een gulle lach. Wahib is deze week shooting star op het zeventigste Filmfestival van Berlijn. Elk jaar selecteert een vakjury tien in het oog springende jonge acteurs uit heel Europa die op de Berlinale de kans krijgen om zich op een internationaal podium te presenteren. Op zijn 21ste is Wahib de jongste shooting star ooit.

“Het is echt heel tof”, zegt Wahib op de dag dat hij wordt voorgesteld aan de internationale pers. Opgewekt staat hij journalisten te woord. Hij maakt grapjes voor lopende camera’s alsof hij nooit anders heeft gedaan. Het is warm en druk in de glazen kubus op de Marlene Dietrich Platz, maar daar maalt hij niet om. “Ik voel me als een vis in het water.”

Wahibs energie werkt aanstekelijk, precies zoals in de bioscoop en op televisie. Na verschillende rolletjes in onder meer de tv-serie ‘Mocro Maffia’, speelde hij afgelopen jaar zijn eerste echte hoofdrol in ‘De Libi’, het hartveroverende portret van drie vrienden uit Amsterdam-Noord die besluiten een zomerse dag spijbelend door te brengen en op avontuur te gaan. In Berlijn is Wahib deze week te zien in ‘Paradise Drifters’, het speelfilmdebuut van Mees Peijnenburg. Hij speelt een van de drie dakloze jongeren die samen op een roadtrip gaan. Ook bracht Wahib vorig jaar als rapper zijn eerste single uit en maakte hij zijn debuut als tafelheer in ‘De Wereld Draait Door’.

“Ja, ik ben lekker bezig”, zegt Wahib, “en ik vind het prima als mensen me ambitieus noemen, maar eigenlijk ben ik gewoon mezelf. Ik bedoel: ik heb hard gewerkt voor waar ik nu sta. Maar wat ik wil, is acteren, en als je die drive hebt, dan werk je vanzelf hard.”

Als er iets seksueels in beeld kwam, zapten mijn ouders weg

Wahib herinnert zich nog goed het moment dat hij als kind dacht: iedereen acteert. Ook in het dagelijks leven. “Ja, ik kan heel goed door mensen heen kijken. Ik zie het als mensen een rol spelen, als ze liegen. Goede acteurs zijn heel goede leugenaars.”

Wahib, geboren in Amsterdam-West uit Marokkaanse ouders, was elf jaar toen hij besloot om zichzelf in te schrijven bij een castingbureau. “Thuis keken we altijd naar ‘Goede Tijden Slechte Tijden’. Als er vieze woorden werden gebruikt of als er iets seksueels in beeld kwam, zapten mijn ouders snel weg. Dat was natuurlijk iets heel mysterieus. Het intrigeerde me enorm, vandaar ook dat ik het later allemaal ben gaan inhalen. Hoe tof was het om een ‘Flodder’-marathon te kijken zonder onderbreking.”

Toen Wahib te kennen gaf ook te willen acteren, gaf zijn omgeving hem geen schijn van kans. Dat gaat je niet lukken, kreeg hij te horen. De Nederlandse film- en televisiewereld was tien jaar geleden, toen Wahib een jongetje was, heel wit. “Toch wist ik dat het mogelijk was, want ik had Achmed Akkabi en Nasrdin Dchar gezien in ‘Rabat’. Die film was voor mij wel zo’n beetje de motor.”

Wahib stapte overal zelf op af, of het nu een castingbureau was of de Amsterdamse Toneelschool. “In het begin was het wel even wennen op de toneelschool. Ik kwam in een totaal andere wereld terecht, maar inmiddels zit ik in het derde jaar en ik zie dat er dingen aan het veranderen zijn. Er zitten meer mensen met een andere achtergrond en huidskleur op school, en dat is grotendeels te danken aan de nieuwe artistiek leider, Yvette Fijen.”

Echt een connectie

In Berlijn is Wahib ondertussen benaderd door een agent uit Beverly Hills. “Het is spannend. Ik laat het allemaal over me heen komen. En zeker weten dat Amerika me aanspreekt. Mijn favoriete acteur is Will Smith. Het is lastig uit te leggen, maar ik voel echt een connectie met hem. Als ik hem zie acteren, denk ik: ja, man, wat jij doet, dat wil ik ook.”

Hetzelfde gevoel had Wahib bij de Franse hitfilm ‘Intouchables’, waarin een bijzondere vriendschap opbloeit tussen een arme zwarte jongen uit de buitenwijk en een rijke witte man uit het centrum. “Ik voelde een heel sterke band met die donkere acteur, Omar Sy. Toen ik hem zo bezig zag, bedacht ik dat ik ook dat soort verhalen wilde vertellen. Verhalen die verschillende culturen belichten, zodat we elkaar beter begrijpen. Want zo werkt het volgens mij: als je een goede film ziet met een kwetsbare Marokkaanse of Turkse jongen, ga je daar begrip voor krijgen. Dat kan niet anders: we zijn allemaal mensen. Zo zie ik dat.”

Lees ook:

De Amsterdamse roadmovie die het Nederlandse filmlandschap injecteert met nieuwe, frisse energie

Filmrecensie - Regisseur Shady El-Hamus levert met ‘De Libi’ een geweldige eerste speelfilm af. Knap hoe hij met drie jonge, seksbeluste grapjassen steeds de juiste toon treft.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden