RecensieNick Cave

Acht statig voortschrijdende songs

null Beeld
Beeld

Pop
Nick Cave en Warren Ellis
Carnage (Goliath Records / V2)
****

De Australische zanger Nick Cave nam het nieuwe album Carnage samen met zijn muzikale vriend en The Bad Seeds-bandlid Warren Ellis in enkele weken op tijdens de lockdown. Toch komt de coronapandemie slechts heel terloops voorbij, bijvoorbeeld wanneer Cave in Albuquerque de plaatsen opsomt die hij voorlopig niet zal kunnen bezoeken.

Veel vaker draait Carnage om de thema’s waar Cave zich sinds jaar en dag over buigt: liefde, verdriet en dood. Balcony Man is bijvoorbeeld een verrassend teder liefdesliedje. En meer dan eens mijmert de zanger op zijn achttiende studioalbum over het koninkrijk in de hemel. Toch is het geweld nooit ver weg. Zo bevat het nummer White Elephant een duidelijke verwijzing naar de dood van George Floyd. In de song knielt een demonstrant op de nek van een beeld, waarop het beeld de woorden spreekt: I can’t breathe.

Zoals we van Cave gewend zijn roept de Australiër ook nu weer met regelmaat onnavolgbare beelden op met teksten als: “Ik ben een Botticelli Venus met een penis”. Wat het betekent? Dat mag de luisteraar zelf uitmaken.

Ook in muzikaal opzicht is Carnage een plaat met vele lagen. De acht composities zijn vrijwel allemaal statig voortschrijdende songs. Nummers als imposante kathedralen, die zijn opgebouwd uit trage synthesizer-lijnen, strijkers en subtiele pianoklanken en waarin je uren kunt ronddwalen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden