TV-recensie

Aan deze twintigers vertrouw ik mijn toekomst wel toe

Dave Hakkens deelt zijn tekeningen en instructie-video's gratis online. Beeld Maaike Bos

Design gaat niet meer over een nieuwe vaas of stoel. Nee. Het nieuwe design heeft vaak iets ingewikkelds, iets filosofisch ook. 

Een lamp gemaakt van planten die licht geven wanneer je ze aait of water geeft: tjonge. Ontwerpen met zand, met materialen die in arme landen al voorhanden zijn... ze prikkelen enorm de fantasie. Deze twintigers denken radicaal anders over problemen en daardoor lossen ze die anders op; daarom zijn ze ook zo innovatief. Maar nu de VPRO in het kader van Dutch Design Week een hele week jonge ontwerpers op televisie bracht, was het soms wel opletten hoe die revolutionaire ontwerpen werken. Ik besloot mijn mentale luiheid te weerstaan, wierp mezelf in 'De toekomstbouwers' en raakte geboeid.

Wilfried de Jong werkte toe naar de finale zaterdagavond en de uitreiking van het VPRO Toekomst Bouwdepot van 10.000 euro. In de mooie ruimte van het Innovation Powerhouse in Eindhoven hadden al zes ontwerpers hun uitvinding gepitcht aan de designjury. Vrijdag ging het tussen ontwerpers Alissa Rees (1991) en Dave Hakkens (1988).

Tekst loopt door onder de video

Hesje met infuuszakken

Alissa kreeg leukemie op haar 19e en verbleef twee jaar vaak in het ziekenhuis. Soms wel vijf weken zat ze onafgebroken vast aan 'die rotpaal' met infuuszakken die ze mee moest rollen naar buiten of naar de wc. Eenmaal beter, ontwierp ze een draagbaar hesje met alle apparatuur erin zodat de patiënt kan blijven bewegen. Lekker de lentezon op het gezicht, een beetje wandelen zonder zo'n stigmatiserend ding bij zich; daardoor worden mensen menswaardiger en sneller beter. Geniaal, zo simpel. Met haar 'IV-Walk' had ze al de BrainsAward 2017 gewonnen. Zou ze zaterdag de prijs winnen?

Daar ging uiteindelijk haar mededinger Dave Hakkens mee vandoor met zijn Precious Plastic-project. Deze jongen was liever blijven 'pielen in Helmond' dan een miljoen-dollar-baan te accepteren bij Google om zijn smartphone-ontwerp van losse onderdelen door te ontwikkelen (Phonebloks). Dat project verwaterde, maar hij bleef geïnteresseerd in hergebruik.

Hij ontwierp een machine die plastic kan vermalen, verhitten en persen tot iets nieuws: een vergiet of een hoed bijvoorbeeld. Alle tekeningen en instructie-video's deelde hij gratis online, en overal ter wereld begonnen mensen hun eigen plastic-recycle-machine te maken. Ze stuurden hem feedback en hij maakte er versie twee mee. Nu is versie drie van de open-source-machine uit. Op meer dan honderd plekken ter wereld staat er een, laat zijn interactieve kaart zien. Stel je voor, nu hoeven mensen in Kenia niet eten te zoeken op de vuilnisbelt, maar kunnen ze plastic uit de goot vissen, laten omsmelten tot spulletjes en die verkopen. Ik sta versteld van de effectiviteit en eenvoud.

Dave blijft er laconiek onder. Hij ziet zichzelf niet als geschenk aan de wereld, maar als bouwsteentje. Sinds een week kunnen mensen ook op de kaart aangeven dat ze willen beginnen met bouwen, vertelt hij nog. "Zo kan iemand op Bali zien dat er vijf andere geïnteresseerden in de buurt zijn. De een is misschien beter in de techniek, de ander in promotie." Hoe sociaal-revolutionair weer. Niks groot bedrijf, niks patenten, dure grondstoffen, afdelingen research & development en marketing. Leuk dat de VPRO hen aan ons voorstelt. Ja, aan deze twintigers vertrouw ik mijn toekomst wel toe.

Lees hier meer tv-recensies van Maaike Bos en Renate van der Bas.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden