Valerie Pachner en August Diehl als Franziska en Franz Jägerstätter.

FilmrecensieA Hidden Life

‘A hidden life’ laat je in de schoenen lopen van een man die tegen een volk opstond

Valerie Pachner en August Diehl als Franziska en Franz Jägerstätter.

A Hidden Life
Regie: Terrence Malick
Met August Diehl, Valerie Pachner, Maria Simon
★★★★☆

‘A Hidden Life’ is gebaseerd op het leven van Franz Reinisch, een Oostenrijkse katholieke priester die weigerde trouw te zweren aan de nazi’s en daarom werd vermoord. Een mindere regisseur zou er een melodramatisch heldenverhaal van maken dat z’n morele gelijk hoog van de toren blaast. Maar niet Terrence Malick.

Stilistisch lijkt A Hidden Life nog het meest op het contemplatieve, meanderende ‘The New World’ uit 2005, Malicks onvergetelijke versie van het verhaal van John Smith en Pocahontas. Van een plot is nauwelijks sprake en dit is met bijna drie uur speeltijd dus best een stevige zit.

Malick, die filosofie doceerde en Heidegger naar het Engels vertaalde, is niet geïnteresseerd in grote woorden en gebaren, maar in de morele worsteling van z’n personage. Het is een stijl die zeker in de Amerikaanse film zeldzaam is.

Franz Reinisch heet in de film Franz Jägerstätter, een kleine boer die samen met zijn geliefde Franziska en twee jonge dochters in het Oostenrijkse bergdorpje St. Radegund woont. Ze kunnen maar net overleven van hun werk op het land, maar het is duidelijk dat ze gelukkig zijn.

Wat is dan de juiste keuze?

Het is 1939. Nieuwsbeelden aan het begin van de film laten zien dat de dictator op het toppunt van zijn populariteit is. Ook binnen het dorp gaan de maskers af, zoals een vriend van Franz het stelt. Mensen beginnen te fulmineren tegen ‘zij’ die anders zijn. Het vaderland zou in gevaar zijn. Armen gaan bij het passeren de lucht in.

Alleen die van Franz niet. Hij is geen verzetsheld, met politiek heeft hij zich zelden beziggehouden, aan monologen doet hij niet. Dit is, voor zover zoiets bestaat, een eenvoudige man die, zoals vaker bij Malick, vastzit tussen rede en instinct. De rede, of laten we zeggen de overlevingsdrang, stelt dat het voor hem verstandig is zich bij de nazi’s aan te sluiten. Niemand in het dorp en later in de gevangenis, laat na om dat te zeggen. Maar zijn instinct, zijn morele kompas, zegt dat hij dat niet kan.

Malick wil ons in de schoenen van Franz laten lopen. Hoe is het om daar te leven met Franziska en twee kinderen, hoe voelt het om de zeis door het graan te halen en de zakken hooi op je rug te nemen en ‘s avonds het schaarse voedsel op te eten. Over de modderpaden te lopen. In het gras te liggen. De stilte te horen. En dan het marcheren. Het geschreeuw. De pesterijen. De straf. De dreigende dood.

Franz twijfelt constant en Malick laat ook het leven van Franziska zien als Franz allang opgesloten zit. Want zijn gedrag heeft ook voor hen gevolgen. Wat is dan de juiste keuze?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden