Review

862 kilometer leegte

August Willemsen verwierf grote bekendheid door zijn voortreffelijke vertalingen en natuurlijk door de Braziliaanse Brieven, dat zeer terecht nog steeds met regelmaat wordt herdrukt.

KEES BAKHUYZEN

Latere autobiografische geschriften werden nogal eens ontsierd door te veel overbodige passages.

Sinds enkele jaren woont Willemsen een groot deel van het jaar in Melbourne, Australië. Dit leidde al eens tot een boekje in de vorm van een brief aan Thomas Rap, dat echter bovengenoemd bezwaar aankleefde. Geen goed voorteken voor nog meer teksten over down under, maar gelukkig keren in 'Van Tibooburra naar Packsaddle' de scherpte en de stilistische kracht van de 'Braziliaanse Brieven' terug.

Het initiatief voor deze artikelen lag bij fotograaf Bert Verhoeff, die 'toch iets in Australië ging doen' en dit wilde doen met August Willemsen. De zeven stukken verschenen eerder in verkorte vorm in Vrij Nederland.

Het eerste stuk is van een tenenkrommende oubolligheid, Willemsen onwaardig. In deze tekst met de titel 'Het nieuwe reizen', verbaast Willemsen zich erover dat jongeren blijkbaar Australië als reisdoel kiezen zonder Spanje en Portugal te zijn doorgetrokken, stoort hij zich aan de overal en altijd aanwezige mobieltjes en wekt het al evenzeer zijn verbazing dat jongeren tegenwoordig massaal voor e-mail kiezen in plaats van voor brieven. Dat kan misschien waar zijn, tijden veranderen en daarnaast heeft het niets met Australië an sich te maken.

Gelukkig maakt hij alles goed in de overige teksten. Mooie beschouwingen over het Australian rules football (footy), de treinreis door de Nullarbor woestijn en een goed artikel over de Aboriginals en de weerzinwekkende dingen die deze oorspronkelijke bevolkingsgroep zijn aangedaan. Het laatste stuk gaat over de 'lelijkheid' van Australië.

De meerwaarde van dit boek ligt natuurlijk in de foto's van Bert Verhoeff, die een uitstekend beeld geven van de diversiteit van Australië, terwijl ze, contradictio in terminis, tegelijkertijd duidelijk maken wat de bewoners bindt. Zonder terug te vallen op cliché's, vormen de foto's een mooie illustratie van de schoonheid (landschap) en lelijkheid (sommige stedenbouw), de voorliefde voor footy en de desolate outback van Australië. Over het gehucht Cook (50 inwoners, een geïsoleerder gat is nauwelijks denkbaar) schrijft August Willemsen: ,,In Cook wonen kan niet anders zijn dan een verdoemenis, een verbanning, een straf'. Ter illustratie een foto waarop het bordje Main Street te zien is, terwijl er geen huis te bekennen valt. De foto daarnaast toont een desolaat landschap met maar één bord, waarop staat: 'No food or fuel for next 862 km KALGOORLIE'.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden