Interview

3FM-dj Angelique Houtveen: Bubbels prikken, dat is mijn missie

Angelique Houtveen. Beeld Ringel Goslinga

Radio-dj Angelique Houtveen is aanstormend talent voorbij, nu ze afgelopen jaar is doorgestoomd naar prime time op 3FM en draait in het glazen huis. De ingetogen radiomaker is bepaald geen Giel, Coen of Sander. Maar hé: ze heeft wel een boodschap.

Vlak voor onze afspraak is Angelique Houtveen nog op de radio, in haar dagelijkse middagshow op 3FM. Met die warme, diepe radiostem vertelt ze hoe ze een poos terug de was ophing. Kwam er een nummer voorbij dat ze nog niet kende. “Ik stond stil. Wat is dit nou weer voor moois? Het gaf me echt een warm gevoel, van: laat even je zorgen varen, dans in de regen. Sindsdien zit het nummer zó in mijn hoofd. Het is al twee jaar oud, maar ik wilde het toch even met jullie delen. Dit is Taylor Bennett, met ‘Dancing in The Rain’.”

En inderdaad, het nummer blijkt zalvend mooi.

In het echt blijkt die radiostem trouwens gewoon haar stem. Kalm en bedachtzaam - nogal a-typisch voor 3FM. Een stem die haar snel ver heeft gebracht: op dit moment zit Houtveen (31) in het Glazen Huis, zo’n beetje het summum voor een Nederlandse radio-DJ, of, in ieder geval voor een 3FM-DJ. Terwijl ze nog maar net een jaar bij de popzender werkt. In september promoveerde ze van haar ochtendhoekje in het weekend naar de hoofdklasse: prime time in de middag, iedere werkdag.

Nou is het niet alleen die stem, het zit hem ook in haar hartgrondige wens mensen nét zoveel van muziek te laten genieten als ze zelf doet. Precies waar 3FM behoefte aan had in een tijd van weglopende luisteraars en een te eenzijdige programmering.

Die liefde voor muziek zit diep. Want je kunt het hebben over alles wat 2017 kenmerkte - de verharding van de maatschappij, nepnieuws, racisme, filterbubbels of haar gezondheid, toekomstdromen en spiritualiteit - telkens komt het gesprek weer op muziek. Telkens weet Houtveen een nummer om haar gevoel te illustreren.

Bloedziekte

Zoals ‘The Circle of Life’ van Elton John uit de Disneyfilm ‘De Leeuwenkoning’. Dit nummer sleepte haar erdoorheen toen ze op haar negende twee weken in quarantaine in het ziekenhuis lag. “Ik bleek ITP te hebben, een auto-immuunziekte die ervoor zorgt dat je bloed niet stolt.

“Als ik struikelde, gingen de wondjes niet dicht. Als ik mijn hand stootte was mijn hele hand blauw. Dat veranderde mijn hele leven: ik zat op turnen, ik zat op jazzballet, hield van wild buitenspelen: allemaal te gevaarlijk. Ik heb veel medicijnen gehad, maar alles hielp maar tijdelijk.”

Pas op haar zeventiende vonden de artsen iets dat aansloeg. “Het voelt niet alsof ik een geïsoleerde jeugd heb gehad. Maar: mijn broertje was zo’n wildebras die overal inklom. Dat heb ik wel gemist.”

Noem het psychologie van de koude grond, maar zelf voert ze haar diepgewortelde liefde voor muziek terug op die periode. Want ja, ze had vriendinnetjes, ze ging gewoon naar school, maar ze zat ook erg vaak alleen binnen. Het uitpluizen van songteksten en het opnemen van eigen radioprogramma’s met haar kleurige My First Sony was haar wereld.

“Het ging me toen al niet echt om de artiesten, maar om wat ik erbij voelde. Ik probeerde onder woorden te brengen waarom het mij zo raakte.” Zo ziet ze twintig jaar later nog steeds haar rol op de radio. Júist nu het popliedje in tijden van streaming meer en meer verwordt tot wegwerpartikel. “Ik zie mezelf als curator. Ik wil je iets geven en je vragen na te gaan wat het met je doet. Misschien wel helemaal niets. Of misschien brengt het je wel dichter bij je gevoel.”

Volgens haar vrienden en collega’s is ze een gevoelsmens. Nu zijn intuïtie en empathie geen onbelangrijke eigenschappen wanneer je moet bepalen welk liedje bij welk tijdstip of publiek past. Onze ontmoeting vond plaats op die ene decemberdag waarop het halve land plat lag door hevige sneeuwval. Wat draaide Houtveen om de moed erin te houden? ‘Feliz Navidad’ natuurlijk.

Alweer ziek

Het radiowerk gaat haar goed af, maar als kind had ze nooit het idee om iets met muziek te gaan doen. Haar ouders waren van de traditionele beroepen: vader werkte in een drukkerij, moeder in de ouderenzorg. Ze kreeg tijdens haar jeugd in Vianen mee ‘een echt vak’ te leren. Ja, gedurende haar studententijd draaide ze een tijdje onder de naam Angie-Le-Q in clubs. Meer als hobby, naast haar studie en daaropvolgende baan als PR-medewerker.

Totdat ze ziek werd. Alweer.

“In december 2009 stond ik in de Melkweg, bij de State Awards. De ochtend erop werd ik wakker in het ziekenhuis. Ik had een aantal epileptische aanvallen gehad. Ik bleek een cavernoom te hebben, een soort holletje in mijn hersenen waar heel snel bloed doorheen gaat. Als dat gaat lekken, krijg je kortsluiting.”

Het was op het randje, een poos was onzeker of het wel goed zou komen. “Al het veilige viel onder me vandaan. Normaal zie je altijd wel een beetje voor je hoe je leven gaat lopen, maar toen zag ik gewoon niks. Toen ik na een maand terugkwam op mijn werk dacht ik: wil ik dit wel?”

“Het leven is te kort voor veilige keuzes, vond ik. Ik wilde iets doen wat me echt gelukkig maakte. En dat moest iets met muziek zijn. Dus stopte ik met mijn baan.”

Ze vond een stage, bij Tineke de Nooij, op Radio5. Totaal niet haar genre, maar de kern was hetzelfde: verhalen vertellen over muziek. De BNN University volgde, waar ze met 24 jaar de oudste was. “Iedereen daar wilde naar Radio1 of 3FM. Maar Radio 6 bestond toen nog: met Winfried Baijens, Andrew Makkinga - daar keek ik naar op.”

Ze weet nog waarmee ze die eerste nacht opende, in 2011: ‘So In Love’, van Jill Scott. Toen Radio6 werd wegbezuinigd volgde FunX. Daar presenteerde ze ClassX, alleen had ze alle klassiekers na een jaar wel gehad. Twee weken nadat ze bij FunX had aangegeven te willen stoppen, hing 3FM aan de lijn.

Gedoe bij 3FM

Toen ze daar aantrad, zat 3FM in zwaar weer: de luistercijfers kelderden, de muziekprogrammering zou te eenzijdig zijn. Hilversum was sowieso te wit, klonk het, en sloot niet meer aan bij de jeugd die massaal muziek van YouTube en Spotify haalt.

Ze voelde geen drempel om de overstap te maken. De aarzeling zat hem erin dat 3FM de zender was van de grote namen. De uitbundige typetjes, zoals in het verleden de Giels, Coens en Sanders. “Paste ik daar tussen?” Ze is een ingetogen radiomaakster, meer op de muziek dan op lollige items.

“Maar het kan nooit genoeg over muziek gaan. Want waarom luistert iemand nog naar de radio? Om vermaakt te worden als je in de file staat, of om lekker mee te zingen tijdens het stofzuigen. Maar je wilt óók iets nieuws horen. Iets ontdekken. Ik wil dat een dj soms zegt: dit móet je nú luisteren. Dat is belangrijker dan het afdraaien van Top40-plaatjes. Die kun je zelf ook opzoeken. En gelukkig gaat 3FM ook steeds meer die curatorenkant op.” Het voelde als thuiskomen, zegt ze. Dus, het eerste nummer dat ze op 3FM draaide? ‘Homecoming’ van Kanye West.

NRC Handelsblad schreef dubbelzinnig hoe Angelique Houtveen ‘de kleur naar 3FM moest brengen’. Bedankt, reageerde ze destijds cynisch in een tweet, ‘ik zal m’n kleurpotloden meenemen’. Voor het eerst tijdens het gesprek valt Houtveen even stil. Dan: “Ik vond dat gewoon lame.” Net zoals ze het eigenlijk ook stom vindt dat de interviewer erover begint, hoewel Houtveen dat uiterst diplomatiek verwoordt. “Het is dubbel. Ik ben me ervan bewust dat er niet zo veel vrouwen en gekleurde mensen op de radio zijn. Dat valt op. Maar ik vind het ook lastig. Zo las ik onlangs een heel mooi interview met Marieke Elsinga, waarin ze heel veel van zichzelf kwijt kon. En ik dacht - bij mij zou een kwart van het artikel over huidskleur gaan. Terwijl dat niet is wie ik ben. Het is óók mijn identiteit, ik ben er trots op, maar… bij haar gaat het geen moment over het feit dat ze wit is.”

Het is niet haar missie om onrecht te bestrijden of het medialandschap meer divers te maken. “Ik ga het niet uit de weg, maar het leidt af van wat ik wil doen: mensen enthousiasmeren voor mooie muziek. En die muziek bij de juiste emoties brengen om te laten zien hoe het je wereld verbreedt.”

Toch, toen bekend werd gemaakt dat ze in het Glazen Huis zou komen, kon ze vaak genoeg op sociale media lezen dat dat alleen maar was omdat ze een kleurtje heeft. “Dat doet wel iets met je. Dan moet ik me echt inhouden om niet meteen te reageren. Maar ik realiseer me ook dat mensen maar wat schrijven. En ze niet door hebben dat ze daarmee anderen veel pijn doen.”

“Toen bekend werd dat Sander, Domien en ik het huis in zouden gaan, ging 3FM kinderen op straat vragen wat ze ervan vonden. Die zeiden: Ik weet niet wie zij is, maar wil haar wel leren kennen. Kijk, that’s the spirit!”

De andere kant

Was Nederland maar meer als die kinderen. Want mensen zijn zo báng tegenwoordig, zegt ze. Bang voor alles wat anders of nieuw is. Bang dat dingen van ze worden afgepakt. Ze vertelt over dat ze de laatste tijd nogal een strijd voert met haar vader. “Hij is 75. Met pensioen. En volgens hem is de hele wereld naar de klote. Migranten nemen ons over, je wordt buiten direct aangereden en je gaat dood aan alles. Yo pap, je hebt een huis, een pensioen, een auto, je bent gezond. Je kinderen leven nog. Maar hij ziet dat niet meer zo.”

“Dat vind ik moeilijk. Ik zit juist aan de andere kant - het leven is mooi, we hebben allemaal liefde in ons - we moeten dat alleen zien. Want het gaat hartstikke goed met Nederland.”

Dat probeert Houtveen uit te dragen in haar muziekkeuze. Waarmee radio wel degelijk bestaansrecht heeft, ook al kun je thuis zelf dankzij algoritmes op internet nieuwe muziek ontdekken. “Die algoritmes laten mij veel nieuwe muziek in mijn eigen filterbubbel ontdekken. Maar zonder 3FM had ik niet ontdekt hoe ik mijn woede kan afreageren met rockbands als The Foo Fighters of Queens of the Stone Age. Echt waar, bands die al twintig jaar bestaan, maar ik had er nog nooit van gehoord voor ik bij 3FM kwam. Bubbel!”

Kom uit die bubbel. “Want ik vind het nodig dat we in Nederland in ieder geval pogen te begrijpen wat er in elkaars belevingswereld gebeurt. Bubbels prikken. Dat is mijn missie.”

Angelique Houtveen

Angelique Houtveen (1986, Utrecht) is radio-dj bij NPO 3FM voor KRO-NCRV. Ze studeerde Media, informatie en communicatie aan de Hogeschool van Amsterdam en volgde in 2011 de BNN Academy. Ze werkte vier jaar voor Radio 6 Soul & Jazz (2011-’15), erna een jaar bij jongerenzender FunX. Sinds november 2016 is ze te horen op 3FM, waar ze sinds september dagelijks haar eigen middagprogramma heeft.

Houtveen won in 2013 de Marconi Award voor aanstormend radiotalent. Momenteel zit ze samen met Domien Verschuuren en Sander Hoogendoorn in het Glazen Huis te Apeldoorn tijdens Serious Request, dat dit jaar geld inzamelt om verscheurde gezinnen in oorlogsgebieden bij elkaar te brengen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden