206 memorabele minuten The Boss op het Malieveld

Bruce Springsteen, in actie op het Malieveld.Beeld anp

Na een half uur loopt Bruce Springsteen naar voren. Hij beklimt het hek, aan de rechterkant van het podium, een blond jongetje zit daar op de schouders van zijn vader. The Boss geeft hem een aai over z'n bol, de E Street Band houdt in, en a capella met het knulletje zingt de 66-jarige superster 'Spirit of the Night'.

The Boss bewees gisteravond wederom zijn bijnaam waardig te zijn: niet alleen grossierde hij in dit soort publieksmomenten, ook toonde hij zich nog altijd een uiterst vitale bandleider, met die heerlijk krachtige, halfhese raspstem. De verhalenverteller uit New Jersey trakteerde 67.500 van zijn fans op het Haagse Malieveld op een memorabele avond.

Dat zat hem alleen al in de lengte van het concert: 3,5 uur, 206 minuten om precies te zijn. Maar nog knapper, 206 minuten die geen moment verveelden. Het zat hem in die goedmoedige glimlach, met die meelachende samengeknepen ogen, die sympathieke uitstraling. Het zat hem in de gebaartjes naar saxofonist Jake Clemons om nog even een paar maten langer door te spelen, het hoofdknikje naar drummer Max Weinberg om in vallen, of zijn besluit in te gaan op een verzoek uit het publiek om toch 'Jersey Girl' spelen.

Dat nummer begon hij onwennig - het was ook een tijdje geleden - maar dan toch prachtig. Het was vooral dit soort spontaniteit dat het tot zo'n 'echt' en boeiend popoptreden maakte, samen met het overduidelijke speelplezier van Springsteen en zijn E Street Band. Samen tegen de microfoon met gitarist 'Little' Steven van Zandt, of leunend in het publiek met die andere gitarist, Nils Lofgren.

Tekst loopt door onder de afbeelding.

Bruce Springsteen in actie in Den Haag. Hij speelde 3,5 uur.Beeld ANP

Om half acht stipt trapte hij, na een korte groet, af met 'Badlands', en toen denderde de band het eerste half uur vol op stoom door. Zijn verweerde Telecaster bleek meer afgesleten dan zijn stembanden - wat een kracht en ook een breekbaarheid legde hij daarin, duidelijk bij de ingetogen nummers als 'Racing in the Street'.

Op z'n gemak struinde Springsteen naar weerszijden van het podium, om de aandacht over zo veel mogelijk van zijn fans te verdelen. Wat megaoptredens betreft was de aankleding misschien sober: maar via het gigantische scherm achter de band kon het publiek achterin ook meegenieten van elke grimas en ook zorgde het voor mooie plaatjes wanneer de cameraman het hele veld bestreek met Springsteen als middelpunt. Zalvende woorden na Orlando kwamen er niet, ook niet het gedroomde 'Streets of Philadelphia', wel was daar het hoopvolle 'The Rising'. Alleen muziek bleek genoeg.

Volledig volgroeid
Halverwege pakte hij de mondharmonica uit de achterzak, en begon hij met 'The River', het titelnummer dat in z'n eentje eigenlijk al mooi genoeg is om een hele tournee omheen te bouwen. Hier stond een man die volledig vergroeid was met zijn eigen muziek, en andersom, zijn muziek met hem. Springsteen wist precies wanneer hij uitbundig ('Waiting on a Sunny Day'), en wanneer plechtig (het zwoele 'I'm on Fire') moest zijn, om daarna weer door te denderen met 'Because the Night'.

Met die afwisseling hield hij tot het allerlaatste eind de aandacht vast. De toegift begon met weer zo'n hoogtepunt, het uitgesponnen 'Jungleland', met lange prachtsolo van saxofonist Clemons. Als slot volgde het blokje feestnummers met stampers 'Born to Run', 'Dancing in the Dark' en 'Shout' achter elkaar.

En nog was het niet afgelopen. Als allerlaatste toegift speelde The Boss 'This Hard Land', akoestisch, alleen met zijn mondharmonica, de gitaar op de rug hangend, als de tramp die hij is. Wat een stem, en wat een stilte, voordat het Malieveld nog een laatste keer in volkomen verdiend applaus uitbarstte.

Oordeel: *****

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden