Speech Katie Hill

Wraakporno velt politica Katie Hill - en ze slaat terug

Journalisten belagen Katie Hill na haar afscheidstoespraak op 31 oktober Beeld AFP

Het Democratische Congreslid Katie Hill stapte op omdat er pikante foto’s en sms’jes waren opgedoken. Wat zegt haar afscheidsspeech over de moraal en het politieke bedrijf in Amerika? Hans de Bruijn analyseert kracht en zwakte ervan.

Katie Hill werd vorig jaar gekozen tot lid van het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden. De 32-jarige was een rijzende ster en kreeg meteen een belangrijke rol in de Democratische partij. Ze was de eerste afgevaardigde namens Californië die openlijk uitkwam voor haar biseksualiteit.

Hill onderhield tijdens haar campagne een relatie met een campagne­medewerkster. Ook wordt ze beschuldigd van een relatie met een stafmedewerker van het Huis van Afgevaardigden wat sinds #MeToo verboden is; Hill ontkent deze beschuldiging. Het rechtse blog RedState en de Britse The Daily Mail publiceerden Hills sms’jes met de campagnemedewerkster en intieme foto’s. Volgens Hill komen die van haar ex-echtgenoot, die gewelddadig zou zijn ook nog. Die zegt op zijn beurt dat zijn computer is gehackt.

Vorige week trad ze af als lid van het Huis, waarbij ze het Congres toesprak:

Afscheidsspeech

Dit is mijn laatste toespraak als lid van het Congres.
Ik was niet klaar voor dit moment. Het is een werkelijkheid, die ik probeer te vatten, waar ik mee worstel ­– en ik weet dat ik dat nog heel lang zal doen.
Ik verwachtte, ik hoopte dat de duur van mijn verblijf hier zou worden bepaald door de kiezers van het 25ste district van Californië, dat ik hier zou zijn, zolang zij mij als hun waardige vertegenwoordiger zouden zien.
Ik dacht dat ik een verschil kon maken, voor de mensen van mijn district, voor ons prachtige land, voor de wereld – de wereld verbeteren voor de generaties die na ons komen.
Ik stelde me verkiesbaar omdat ik ervan overtuigd ben dat ons politieke systeem niet meer functioneert. Dat het wordt gecontroleerd door wie macht en geld hebben. Dat het niet meer dienstbaar is aan gewone mensen.

Ik kwam hiernaartoe om een stem te geven aan hen, die in het huis van de macht niet worden gehoord. Ik wilde laten zien dat jonge mensen, queers, mensen met lage inkomens, mensen die weten dat ze niet perfect zijn – dat al die mensen hier thuishoren.

Tweet: Wat een bullshit. De Republikeinse afgevaardigde Duncan Hunter wordt van fraude verdacht en van nog meer misdrijven om zijn vijf minnaressen te bekostigen. Maar in afwachting van zijn rechtszaak blijft hij in het Huis.

Ik ben tekortgeschoten. En dat spijt mij.
Het spijt me, voor de jonge mensen, die zichzelf en hun dromen in mij herkenden, voor iedereen die ik hoop gaf in één van de donkerste tijden van onze geschiedenis, voor mijn familie, mijn vrienden, mijn medewerkers, mijn collega’s, mijn mentoren, voor iedereen die me gesteund heeft en in mij geloofde, voor de duizenden mensen die voor mij campagne voerden, die van deur tot deur gingen, in de snikhete zomer, die ontelbare telefoongesprekken voerden, die alles hebben gegeven, meer dan ik ooit zou kunnen doen, alles wat ze konden geven, op welke manier dan ook, zodat ik hier kon zijn .
Het spijt me heel erg, voor ieder meisje dat tegen me opkeek.
Ik hoop dat jullie me op een dag kunnen vergeven. De fouten die ik heb gemaakt en de mensen die ik pijn heb gedaan, zullen me voor de rest van mijn leven achtervolgen.
Toen de eerste foto’s werden gepubliceerd, kon ik nauwelijks mijn bed meer uitkomen. Ik negeerde de telefoon en sms-berichten. Ik ben in mijn hoofd naar de donkerste plaatsen afgedaald en ik heb meer tranen geplengd dan ik ooit voor mogelijk had gehouden. 

Beeld AFP


Maar ik ben hier doorheen gekomen omdat de mensen die het meest van mij houden, me terug naar het licht hebben gebracht en me er aan hebben herinnerd dat ik sterker ben dan alles wat is gebeurd.
Tegen iedereen die bij mij was in deze verschrikkelijke dagen – jullie weten wie jullie zijn – zeg ik: ik hou van jullie, ik ben jullie zo dankbaar, ik zal dit nooit vergeten.
Ik sta hier vandaag omdat dezelfde mensen die ik heb laten vallen – mensen die dicht bij mij stonden, mijn kiezers, collega’s, maar ook mensen die ik nog nooit heb ontmoet – die mij zeiden dat ik moest opstaan. En dat zij, ondanks mijn fouten, in mij geloven en op mij rekenen.
En ik realiseerde me dat verbergen en verdwijnen de échte, onvergeeflijke zonde zou zijn. Ik zal mijn verantwoordelijkheid voor dit aftreden nooit ontlopen. Maar ik moet meer zeggen, want wat hier is gebeurd, is groter dan ik.

Tweet: Als inwoner van Santa Clarita was ik blij toen u verkozen werd. Het gaat niet om wat uw man heeft gedaan, dat was misselijk. Het gaat om de affaire met uw staflid, waarmee u de Congresregels overtreden hebt. Jammer dat u vertrekt, maar het is uw eigen schuld.

De strijd gaat verder. Om de verandering te bewerkstelligen die iedere vrouw en ieder meisje in dit land verdient. Hier, in het Congres, gaat deze strijd verder zonder mij. Ik weet dat veel collega’s de strijd hier zullen voortzetten, terwijl ik mijn bijdrage aan de strijd in andere arena’s zal leveren. Want er moet een cultuurverandering komen, dat is vandaag heel duidelijk geworden.

Er zijn de krachten van wraak door een verbitterde, jaloerse man. Van het cybermisbruik en het seksueel te kijk zetten van vrouwen. Van een groot deel van onze samenleving dat zich bedreigd voelt door vrouwen met macht en bang voor ze is.
Al die krachten zijn vandaag samengekomen om een jonge vrouw weg te duwen uit het centrum van de macht, om haar mee te delen dat ze hier niet thuishoort.
Maar een man die bralt over zijn seksuele veroveringen, die door tientallen vrouwen wordt beschuldigd van seksueel geweld, die beleid voorstaat dat vrouwen beschadigt, die rechters benoemt die er trots op zijn dat ze vrouwen het fundamentele recht op zelfbeschikking afnemen, die man bekleedt de hoogste functie in dit land.
En daarom heb ik vandaag, tijdens mijn laatste stemming, mijn steun gegeven aan de voortzetting van de impeachmentprocedure. Niet alleen vanwege corruptie, tegenwerking van de rechtsgang of grof wangedrag. Maar ook vanwege het grofste machtsmisbruik, inclusief het misbruik van macht over vrouwen.
Vandaag, als mijn laatste handeling, heb ik mijn stem gegeven aan de voortzetting van de impeachment van Donald Trump, namens alle vrouwen van de Verenigde Staten van Amerika.
Wij treden niet terug. Wij zijn niet gebroken. Wij laten ons het zwijgen niet opleggen. Wij zullen opstaan – en van de dag van morgen een betere maken dan vandaag.
Dank u. Vandaag beperk ik me hiertoe. Maar ik kom terug.

Katie Hill

De Kracht en zwakte van Hills speech

Katie Hill maakt het persoonlijke politiek. Haar eigen ervaring staat voor een groot maatschappelijke onrecht: de dubbele moraal. Er zijn de Trumpen van deze wereld, die altijd weer weg kunnen komen met hun seksuele intimidatie. Over vrouwen wordt veel harder geoordeeld. Ze gebruikt haar kritiek op die moraal níet om een milder oordeel over haar op te eisen of om de aandacht af te leiden. Integendeel, ze staat uitgebreid stil bij haar fouten, ze heeft mensen teleurgesteld, ze is tekortgeschoten. Juist omdat ze dat zo uitgebreid doet, is haar aanklacht tegen de dubbele moraal krachtig.

Er zit ook veel onmacht in de speech. Dat de foto’s gepubliceerd zijn, is al heel heftig – maar degene die dit heeft gedaan beschikt over nog veel meer foto’s. En er zijn platforms die bereid zijn die foto’s te publiceren – binnen een paar seconden flits je de wereld over. Katie Hill benadrukt het gevoel van onmacht dat dit oproept – en een besluit uit onmacht voelt voor toehoorders heel vaak onrechtvaardig aan. Zo ook hier. Wat je ook van haar persoonlijke keuzes vindt, het is onrechtvaardig als iemand moet buigen voor chantage. Sterker, dit is pure misdaad, zegt Congreslid Alexandria Ocasio-Cortez.

Het is een krachtige toespraak. Hill had een prachtige carrière, maar is diep gevallen. Ze is in de ‘donkerste plaatsen’ geweest, maar had de kracht om op te staan, en terug te keren ‘naar het licht’. En ze kondigt aan: ik zet de strijd voort. Voor de levensverhalen die wij elkaar vertellen, bestaan er basis-plots. Dit is er één: je stijgt naar grote hoogten, je valt diep, hebt de kracht om op te staan en keert gelouterd terug. Het is een oerverhaal dat ons aanspreekt: wie de diepste dalen in het leven heeft gezien, is vaak een beter mens geworden.

Maar dan toch ook dit: je kunt als toehoorder moeite hebben met zoveel spijtbetuigingen. Waarom al die mea culpa’s? Het gaat hier om Hills privéleven. Alles wat gebeurde, was consensueel. Er was sprake van een throuple (driehoeksrelatie), met dus ook instemming van haar man, die later agressief werd. Waarom moet je je publiek verantwoorden voor privékeuzes? Waarom eis je je recht op zelfbeschikking niet op? We weten het niet, maar deel van het antwoord is ongetwijfeld: This is America, de VS met hun giftige, gepolariseerde cultuur. Veel Amerikanen veroordelen Hills persoonlijke keuzes niet alleen, maar zullen het vervolgens op geen enkele manier voor haar opnemen, dat doe je niet in een gepolariseerd land. Veel partijgenoten vinden haar gedrag onverstandig. Ze heeft daarmee schade toegebracht aan de partij en dat is ernstig in >> een gepolariseerd land. In zo’n samenleving kunnen plotseling vriend en vijand tegenover je staan en ontkom je wellicht niet aan die spijtbetuigingen. De toespraak weerspiegelt daarmee ook de gepolariseerde, Amerikaans politieke cultuur.

Dat laatste geeft de speech een extra laag. Er zit veel eenzaamheid in Hills verhaal. Maar die persoonlijke eenzaamheid heeft ook iets te maken met de politieke cultuur. Als ‘jonge vrouw’ is haar duidelijk gemaakt dat ze niet thuishoort in het Congres. Het is bijna tribaal, ze wordt buiten de stam geplaatst. Ze is jong, veel commentatoren framen haar vertrek als generatieconflict. De millennials zijn opgegroeid met sociale media en hebben een diepe digitale voetafdruk gezet. Ze worden beoordeeld door oudere Congresleden, die die ervaring niet hebben. Ze is vrouw – nog een keer Ocasio-Cortez: “Dit overkomt mannelijke Congresleden niet in dezelfde mate, dit soort wraakporno.”

Je vraagt je af of de eenzaamheid die je voelt in de toespraak, het gevolg is van Hills keuzes, of van die politieke cultuur, waarin bijna geen enkele politicus voor je opkomt. Van de 435 leden van het Huis, was maar een handjevol aanwezig bij haar toespraak.

Lees ook:

Prominente vrouwelijke evangelicals vallen hun Trump-supportende mannen af

Dat veel evangelicals Donald Trump na zijn ‘grijp ze in hun poes’-uitspraak zwijgend blijven steunen, gaat een aantal prominente vrouwen uit de conservatief-christelijke kring te ver. Zij roepen hun mannelijke collega’s tot de orde. ‘Wie komt er nu voor ons op?’, vraagt evangelist Beth Moore zich af.

Hans de Bruijn schrijft wekelijks voor Letter&Geest, lees zijn rubriek framing hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden